Hoe moet je reageren? Ontmoeting met een loslopende hond terwijl die van ons aan de lijn zit

Ik weet dat als een hond direct op Gigi afkomt, zelfs al is het op een vriendelijke manier, ze hem meteen op z'n plek zet omdat ze dat gewoon niet fijn vindt.

Haren op haar rug overeind, tanden laten zien en grommen. Ze deelt zelfs kleine kopstootjes uit of snauwt als ze te dichtbij komen.

Het klopt inderdaad dat kleine hondjes vaak slecht gesocialiseerd zijn. Mijn hond is vaker afgeblaft door de kleine dan door de grote honden. Je merkt ook echt dat ze zelden loslopen als je ze tegenkomt.

We kwamen een keer een oudere golden retriever tegen met zijn baasje, die ons vertelde dat we niet dichterbij moesten komen. Ze was bang dat onze Shih Tzu hem aan zou vallen vanwege een recente nare ervaring met een klein hondje.

Nu ik haar aan de lijn uitlaat, heb ik meer vertrouwen en ben ik niet bang om andere honden tegen te komen, hoe groot ze ook zijn. Ik zeg dan tegen haar: "laat maar", zodat ze netjes aan mijn zijde blijft en niet bij elke hond die we zien polshogte gaat nemen. Naar mijn idee moet je andere honden gewoon respecteren. Dat hoort allemaal bij de oefening.

@Audreylug Odin doet niet altijd niks hoor. Als een andere hond agressief is, begint hij vaak te trekken. Maar als de hond aan de overkant rustig is, gaat het wel.

Mijn hond is niet zo goed gesocialiseerd. We maken wel stappen, maar het is lastig als je weinig honden tegenkomt...

In mijn stad heb ik trouwens het idee dat mensen echt "anti-hondencontact" zijn. De eerste reactie is meteen omkeren als we eraan komen. Er zijn er maar weinig die ons gewoon passeren, echt waardeloos! En dat helpt natuurlijk niet bij het socialiseren van mijn hond.

Laatst kwam ik oog in oog te staan met een vrouw en haar hond. Haar hond begon tegen die van mij te blaffen en Odin maakte aanstalten om eropaf te gaan. Dus ik bukte om hem aan zijn halster vast te maken. Ondertussen maakte die vrouw rechtsomkeert. Ik dacht dat ze wel even opzij zou gaan zodat we elkaar konden passeren en ieder zijn eigen wandeling kon doen. Maar nee! Ze draaide om en liep terug! Alleen had ze de pech dat ze precies hetzelfde rondje liep als ik lol. Het was echt komisch, ze dacht vast: "wat irritant dat die meid me zo achtervolgt!" 😅 Maar goed, het was een prima oefening voor Odin: netjes meelopen en de ander negeren.

Maar ook al is het soms grappig, meestal is het gewoon irritant dat mensen meteen omkeren zodra ze ons zien (nou ja, ik zeg ons, maar het is vooral Odin die ze eng vinden lol).

Het vreemdste is dat de moeders of oppassen die ik regelmatig tegenkom totaal niet bang zijn om hun kinderen naar Odin toe te laten gaan. Hij is echt de mascotte van de speeltuin.

Toen ik mijn teckel nog had, heb ik er echt nooit de neiging naar gehad om hem op te tillen als we een grote hond tegenkwamen! Ondanks dat er wel eens wat spannende ontmoetingen waren.

(Zoals die ene keer dat een grote hond de mijne op zijn rug werkte nadat hij hem bij zijn poten had gegrepen. Ik wist echt niet wat ik moest doen, behalve aan de riem trekken om de mijne te bevrijden (zijn kop schoot trouwens uit zijn halsband), gelukkig kwam het baasje van die grote hond eindelijk opdagen! Die grote reageerde nergens op, niet op commando's en zelfs niet op tikken met een stok. Zijn baasje moest hem echt bij zijn halsband grijpen om hem mee naar huis te nemen.)

Echt bizar dat al die mensen bang zijn voor Odin, terwijl hij helemaal niets doet! 🤪

Ik weet dat hij enorm groot is, maar kom op zeg... (tenzij hij net zo groot is als een mens 😉)

@Kainate, zeker weten dat het de situatie alleen maar erger maakt en je jezelf ook in gevaar brengt door je hond de lucht in te tillen. Maar bij een echte aanval van een grote hond op een kleine, doe je er natuurlijk alles aan om je hond te redden.

Natuurlijk is het niet de bedoeling om 'jojo te spelen' door je hond meteen op te tillen zodra er een grote hond in de buurt komt. Dat zie ik ook wel eens als ik met de mijne aan de wandel ben.

Laatst kwam ik een heel klein, hyperagressief hondje tegen; ik stopte en liet Odin zitten om ze voorbij te laten gaan. Nou, die mensen waren blijkbaar bang (terwijl Odin gewoon keurig aan de voet zat) en tilden dat kleintje op om erlangs te kunnen... Je kunt er vergif op innemen dat dat hondje gedragsproblemen krijgt, op z’n minst in de omgang met andere honden.

@Siri85 : echt super dat je haar niet te pas en te onpas optilt en er ook aan denkt om hem goed te socialiseren, zelfs met grote honden. Weinig eigenaren van kleine hondjes doen die moeite.

@Mel1

Wat betreft het optillen van de hond bij agressie... Ik heb het één keer moeten doen (ik had hiervoor een klein hondje dat uitviel naar andere reuen), tegenover een rottweiler die hem wilde opvreten (ook een reu, die dus reageerde op de agressie van die van mij). Er was geen baasje te bekennen... Nou, ik voelde me echt niet stoer met die grote rottweiler die tegen me op sprong met al zijn tanden ontbloot...

Maar ja, wat moet je anders doen? Ik weet het eerlijk gezegd ook niet.

Op dat moment besefte ik wel dat mijn gedrag de situatie verergerde (mijn hond ging nog harder tekeer toen ik hem eenmaal in mijn armen had, en het feit dat hij in de lucht hing maakte die rottweiler alleen maar feller) en dat ik mezelf in gevaar bracht... Aan de andere kant heeft het misschien voorkomen dat hij voor mijn ogen letterlijk werd verscheurd (maar of hij echt gegrepen zou zijn of dat die rottweiler hem gewoon even flink op zijn nummer zou zetten? Lastig te zeggen). Ik was toen nog een kind, ik dacht er niet bij na, het was de enige reflex die ik had.

Uiteindelijk hoorde ik iemand fluiten achter een flatgebouw (ik was in een parkje bij een grote woonwijk) en die rottweiler ging er vandoor, maar de eigenaar heb ik nooit gezien.

Het is grappig, maar eigenlijk is dit de enige herinnering die ik heb aan een ongewenste interactie tussen een loslopende grote hond en mijn kleine hondje. En dat terwijl hij niet goed gesocialiseerd was, dus interacties met andere honden waren met hem sowieso een enorm risico. Ik denk dat ik uiteindelijk gewoon een ander pad koos om de andere hond niet tegen te komen als ik er eentje zag 😳

Wat mij betreft: ik heb een klein bichonnetje dat nogal bang is aangelegd, en toch heb ik haar bijna nooit opgetild als we andere honden tegenkwamen. Eigenlijk maar één keer, toen we tegenover een stafford stonden die een paar pubers maar met moeite in bedwang konden houden en die aan het einde van zijn lijn tekeerging... Aan de andere kant, toen ik mijn Tervuerense herder nog had – die altijd druk was en volgens de hondentrainer schijnbaar klaarstond om de confrontatie aan te gaan – kreeg ik het advies om hem los te klikken (of de lijn te laten vallen) als de andere hond ook losliep. Ik ben het dan ook helemaal eens met @Kainate: een hond moet zich niet beperkt voelen in zijn bewegingen door de riem en moet zo zen mogelijk blijven (wat op zich natuurlijk niet altijd even makkelijk is)...

Mijn hondje is heel sociaal en we gingen al vaker wandelen met grote honden. In het begin was ze nog een beetje terughoudend, maar ze probeerde ze wel bij te houden. Die grote honden speelden alleen niet echt met haar mee 😁, maar de wandeling verliep verder prima.

Ik til mijn hondje nooit op, behalve als ze de auto in of uit moet. Ook al is ze klein, het is een dier en geen knuffelbeer. Ik heb vriendinnen die hun hond constant optillen en daar erger ik me nu al aan. Wij bewaren onze knuffeltijd voor 's avonds als we samen tv-kijken. Eigenlijk slaapt zij dan en ben ik degene die tv-kijkt lol.

Ik neem alle tips voor de verschillende situaties ter harte, maar vaak vergeet je alles op het moment zelf omdat de emoties de overhand krijgen.

Bedankt voor de adviezen, nu is het een kwestie van ze in de praktijk brengen.

@Kainate dat is precies waarom ik al zei dat een klein hondje oppakken de situatie vaak alleen maar erger maakt. De andere hond ziet het dan als een soort speeltje dat hij moet vangen...

Odin kijkt normaal gesproken niet om naar de teckels bij mijn ouders, maar als er eentje wordt opgetild, wordt het ineens een prooi om naar te happen.

Maar als je een klein hondje hebt dat wordt aangevallen door een grote hond, en je kunt die grote niet wegjagen, dan lijkt je hondje in je armen nemen me de enige optie om hem "veilig" te stellen.

Ik denk dat ik dat zelf ook zou doen, maar ik kan mijn hond niet zomaar even optillen...

Maar dit zeg ik echt alleen voor uiterste noodgevallen, bij direct gevaar.

Ten eerste moet je goed kijken en snel de manier van benaderen van de ander inschatten.

Als je ziet dat hij komt om even gedag te zeggen, doe je gewoon wat je al deed.

Je kunt iets zeggen in de trant van "hallo hondje", want aan je intonatie merkt je eigen hond dat de situatie vriendelijk is. Als hij bang was, zal hij op jouw oordeel vertrouwen.

Als je ziet dat hij komt om te klieren of aan te vallen, ga je voor je eigen hond staan en stamp je met je voet of maak je een ander gebaar bij je "NEE! WEGWEZEN!"

In beide gevallen stop je natuurlijk even met lopen. Of het nu is voor de hondenetiquette of voor je beschermende houding, het is altijd beter om dit stilstaand te doen en niet terwijl je loopt.

(In die beschermende houding zul je waarschijnlijk op je plek moeten meedraaien terwijl hij via de zijkant probeert om je heen te glippen. Je hond begrijpt heel goed dat hij veilig is achter je, dus hij draait mee. Als je alleen bent, til je hond dan niet op; dat is echt te riskant als er een agressieve hond tegenover je staat.)