mijn pup is bang voor me

Er is op veel vlakken sprake van misbruik. Zoals het claimen van een positieve ontwikkeling terwijl dat zonder tussenkomst ook wel was gebeurd (vooral bij heel jonge puppy's). De profs kunnen (bewust of onbewust) inspelen op de onwetendheid van beginners.

Ja, het probleem van de hond van de poster hoort meer bij een gedragstherapeut thuis, maar in mijn ogen kun je niet het één zijn zonder het ander en als ik "trainer" zeg, bedoel ik eigenlijk een "gedragstrainer".

Hoezo denk je dat het wel meevalt en niks ernstigs is? Ik ben benieuwd of je er meer over wilt vertellen. (ps het is niet mijn werk hoor) (berichtje voor Tania ;-))

Solène 46

Zoals ik al een paar keer heb gezegd, denk ik ook dat veel trainers niet altijd helpen (of de boel soms zelfs verergeren), maar dat neemt niet weg dat ik het nog steeds een HEEL nuttig beroep vind.

Volgens mij komt het probleem doordat veel hondentrainers gedragsproblemen proberen op te lossen terwijl ze daar eigenlijk helemaal geen verstand van hebben.

Dit onderwerp valt simpelweg niet onder de expertise van een trainer.

Ieder zijn vak, zoals ze zeggen. Hondentrainer en gedragstherapeut zijn twee verschillende beroepen, ook al hebben sommigen voor allebei een opleiding gevolgd.

Natuurlijk kan een expert helpen, maar je hoeft niet bij elk wissewasje aan de bel te trekken, er is niks ernstigs aan de hand.

Het is je werk, dus natuurlijk promoot je je eigen komst zo snel mogelijk, Solene46

Maar ik denk oprecht dat de kleine op dit moment gewoon nog even moet wennen

Hoi Djaya 👍

Dank je! Toen we haar kregen woog ze 15 kg, en ze is in een week tijd al flink gegroeid.

Ze is prachtig, en op de foto komt ze echt goed tot haar recht 😉

Ze lijkt al behoorlijk groot

Een foto van de kleine Djaya.

Volgens mij past hij van de gegeven adviezen er al heel wat toe.

Ik denk dat we de situatie anders inschatten en begrijpen, en ik vermoed ook dat we niet per se dezelfde doelen voor ogen hebben voor dit hondje. Vandaar dat onze aanpak of adviezen verschillen.

Zoals ik al vaker heb gezegd, ben ik het ermee eens dat veel hondentrainers niet altijd helpen (of de boel inderdaad soms erger maken), maar dat neemt niet weg dat ik vind dat het een ERG nuttig beroep is.

Wanneer ik adviseer om er een te bezoeken, ga ik er natuurlijk vanuit dat je een goede treft. Dat ik dat er niet bij zeg, betekent niet dat ik bedoel: 'kies er maar zomaar eentje uit, een goede of een slechte maakt niet uit' ^^

Het is lastig om het kaf van het koren te scheiden. Hij kan eens rondvragen bij andere baasjes voor wat goede adresjes bij hem in de stad.

Ik lees dat dit teefje zich bij bijna niemand echt op haar gemak voelt. Ze is alleen wat vrijer bij mevrouw, en minder bij de man en vreemde mannen en vrouwen. Hoewel er wel kleine verschillen zijn, zijn de angst en het ongemak duidelijk aanwezig. Ik vind het zonde om het risico te nemen haar hier te lang in te laten hangen.

Ik geloof dat het mogelijk is om de aanpak met hele kleine stapjes wat actiever te maken, om haar van de ene (mentale) staat naar de andere te krijgen. Dat is niet meteen definitief, maar het brengt haar wel snel in een andere gemoedstoestand, wat vervolgens helpt om op een andere manier met haar te werken.

De TS komt op mij over als iemand die er superveel tijd in steekt en vol goede bedoelingen zit, maar dat is niet altijd genoeg. Nogmaals, dat hangt af van het resultaat dat je uiteindelijk wilt bereiken.

Het zou zonde zijn als je het risico loopt dat deze hond niet volledig tot haar recht komt.

Ik zie vaak dat het niet lukt; ik vind dat je zoiets niet zomaar zelf kunt bedenken. En de tijd dringt een beetje als ze nog puppy zijn om alles zo goed mogelijk te verankeren en haar een leven te geven met zo min mogelijk angsten.

Bedankt voor jullie reacties en advies. Ik ben het er inderdaad mee eens dat het nog te vroeg is om direct een hondentrainer in te schakelen; zoals Albator al zei is Djaya pas een weekje bij ons in huis.

Ik ga geduldig blijven, aan de slag met de tips die jullie hebben gedeeld en haar de tijd geven. Natuurlijk hou ik de vinger aan de pols zodat het probleem niet te lang blijft aanhouden of zelfs verergert, om te voorkomen dat het later alleen maar lastiger wordt.