Mijn pup wil zijn behoefte niet op straat doen

Eigenlijk begrijp ik inderdaad dat het vreemd kan overkomen, en ik mag ook eigenlijk niet klagen; hij doet het al op het gras en snapt na tweeënhalve maand het principe van zindelijkheid al.

Ik ben alleen bang dat hij te veel gewend raakt aan het gras en dat ik op een dag misschien geen keus heb en hem op straat moet laten gaan. Als hij straks groter is, is het misschien te laat omdat hij het dan veel langer kan ophouden, dat is het eigenlijk gewoon.

Maar goed, misschien moet ik voor nu gewoon tevreden zijn met het gras en komt die straat vanzelf wel, door alle geurtjes van andere honden. Zeker omdat het een mannetje is, zal hij op een gegeven moment vast wel zijn territorium willen markeren.

In ieder geval bedankt voor al jullie reacties, het is altijd inspirerend en ik vind het elke keer weer leuk om jullie verhalen te lezen! 😁

Hoi,

Padja had veel moeite met buiten haar behoefte doen toen ik haar net had, of op plekken die ze niet kende (thuis = veiligheid!). Wat hielp bij de wandelingen rondom mijn huis, was dat ze haar roedel bij zich had en zag dat de anderen het ook buiten deden. In de tuin daarentegen duurde het echt heeeeel lang. Ze deed haar behoefte namelijk eigenlijk alleen met de combinatie gras + lang rennen. En bij vrienden in de stad... ja, ik weet hoe het is: een uur lang in het park staan en die hond laten rennen terwijl je zelf nog met je slaapkop om 5 uur 's ochtends daar staat 😅 en dat de hele dag door... En als ik het eerder opgaf dan zij (omdat ik een afspraak had ofzo), dan hup, deed ze het in huis 😂

Het was vooral een kwestie van haar laten wennen aan steeds hetzelfde rondje voor dat "veiligheidsgevoel" (bij mijn vrienden was dat het grasveldje vlak onder hun huis), haar laten rennen in het gras, en haar als een idioot de hemel in prijzen bij het kleinste plasje of poepje buiten. Na een tijdje, toen het buiten doen er eenmaal in zat, ging ik weer naar boven als het te lang duurde. Zo liet ik zien dat ik niet de hele tijd tot haar beschikking sta, maar wel met de insteek om haar binnen goed in de gaten te houden en meteen weer naar buiten te gaan zodra ze tekenen vertoonde dat ze het binnen wilde doen. Ook al moest ik dat een paar keer herhalen. (Weer naar beneden, mevrouw wil niet meer, even 20-30 min wachten, ze doet niks, ik ga weer naar boven en mevrouw begint een plekje te zoeken... hup, meteen weer naar buiten). Oh, en omdat ik toen al vermoedde dat Padja een kleine oplichter was: zelfs nadat ze haar behoefte buiten had gedaan (ook al had het lang geduurd), speelde ik daarna nog 10-15 minuten met haar. Zo zag ze dat haar behoefte doen niet betekende dat we meteen weer naar binnen gingen. Anders had ze me net zo lang laten wachten als zij buiten wilde blijven.

Om Yuki te stimuleren haar behoefte te doen, laat ik haar rondjes draaien, dat werkt bij haar heel goed! Soms loopt ze ook een beetje heen en weer op een klein stukje.

Ze heeft trouwens duizend keer liever dat ze haar drol op het gras kan leggen dan midden op straat. Plassen doet ze echt alleen maar op het gras, maar dat vind ik juist superhandig omdat alles dan meteen wordt geabsorbeerd.

Als je hond haar behoefte doet, kun je er een commando aan koppelen. Bij ons is dat "poepen" (lekker charmant als er net mensen langslopen).

Nu weet ze precies wat we van haar verwachten als we dat zeggen. Dat is echt heel handig!

Ik snap het ook niet helemaal... Maar volgens mij werkt wandelen echt het beste, dat stimuleert de stoelgang.

Die van mij deed het toen ze 2 maanden oud was misschien één of twee keer binnen (echt het maximale), en dan heb ik het over een drol en alleen als ze diarree had... ze had altijd al een voorkeur voor het bos en het gras... Maar ze kan ook gerust een halve kilo op de stoep achterlaten midden in het centrum hoor 😂 we zijn daar nooit boos om geworden, want liever buiten dan binnen. En als we veel tijd in de stad doorbrachten, wilde ik niet dat ze het op zou houden zoals sommige honden die "té goed" zijn opgevoed...

Maar ja, ze zijn niet allemaal fan van de stoep of juist van het gras... Dat hangt echt van hem af 😉

Bijvoorbeeld die van mij: nu ze ouder is, hoeft ze niet bij elke avondwandeling een grote boodschap te doen. Dan blijf ik ook niet anderhalf of twee uur buiten hangen... als je niet moet, dan gaan we gewoon naar binnen.

Als jouw puppy het principe van buiten zindelijk zijn eenmaal doorheeft, maak je dan geen zorgen. Geef hem wat ruimte aan de lijn op de terugweg en hij duikt vast direct het gras in om nog even te "posten" voordat je naar binnen gaat, want het is "nu of nooit 😂". Dat deed Orphée ook altijd... Oh, wat mis ik haar!

Hoi Novanos

Ik begrijp het probleem niet helemaal (echt niet om je uit te lachen hoor!), de kleine doet het toch gewoon goed op het gras, in de natuur, in het bos... Zoals je al zei, en natuurlijk op deze leeftijd ook nog binnen...

Hij wil blijkbaar niet op straat, op de stoep of op een grasveld waar hij zich te veel bekeken voelt... Ook al lijkt het voor jou misschien rustig en is er weinig volk of lawaai...

Hij moest heel nodig zoals je zei en poef, er kwam niks meer. Tja, dat doet me denken aan een reis naar Vietnam toen ik 15 was. Ik moest zo vreselijk nodig een grote boodschap doen want we zaten in een busje en de rit duurde echt superlang!!!! Eenmaal op het platteland was er alleen een gat in de grond, nou, ondanks dat ik het al 3 uur ophield en er echt beroerd van was... 😂 Door dat gat verging me de lust meteen, of misschien kwam het door de blaadjes uit een schoolschrift die als wc-papier moesten dienen 😂😂

Jouw verhaal doet me daar precies aan denken! Mooie vakantieherinnering! Heel nodig moeten en dan komt er niks!

Tja Novanos, je hebt blijkbaar ook wat inspiratie nodig voor dat soort 'natuurlijke' en biologische zaken 😎

Of je kleintje blijft het alleen op die plekken doen, of hij durft het straks overal meer los te laten... Maar wat is voor jou precies het probleem?

Ik heb geen methode om je aan te raden, bij die van mij heeft de tijd gewoon zijn werk gedaan ^^’

In het begin was de straat echt een no-go, ik moest echt een park of een groot rustig grasveld opzoeken (geen andere honden, geen mensen, niks..). We speelden wat in het gras en liepen gewoon wat heen en weer, en op een dag, ik zou zeggen na zo'n 3 weken tot een maand, begon hij eindelijk te plassen omdat hij die plek vertrouwde (altijd dezelfde plek). Ik heb daar het woord "plasje" aan gekoppeld terwijl hij aan het plassen was. Als we daarna naar buiten gingen, zei ik "kom op, we gaan een plasje doen". Zelfs nu nog weet hij dat "plasje" betekent dat hij moet plassen 😅

Bedankt voor je reactie! Ik snap dat ik geduld moet hebben, maar ik heb toch bijna twee uur staan wachten terwijl hij echt heel nodig moest.

Wat is nou de beste manier om mijn puppy te laten begrijpen dat hij zijn behoefte buiten mag doen? Moet ik hem rustig uitlaten of kan ik ook gewoon op één plek blijven staan wachten tot hij wat doet?

Mijn hond had precies hetzelfde gedrag toen hij een pup was... ** maar, hij hield het liever op om het dan bij ons in de tuin te doen... ik heb er verder niks van gezegd en ben hem in het begin gewoon blijven uitlaten op rustige plekjes met gras, een beetje uit het zicht. Rond de 3 à 4 maanden begon hij buiten te plassen. Bij elk plasje was het groot feest en kreeg hij een beloning. Dat deed hij eerst nog steeds op de rustige plekken die hij kende met veel gras, en even later begon hij daar ook te poepen. Ook daarvoor: superblij doen + een beloning. Hij werd na verloop van tijd steeds relaxter. In het begin was het alleen op de afgelegen plekjes die hij al kende, maar langzaamaan begon hij 'overal' te plassen: in het centrum, het bos, het park, tegen palen en muren, enz. Met poepen is het weer een ander verhaal... Nelson is nu bijna 3 en heeft daar echt zijn vaste 'plekjes' voor op een rustige plek en altijd op het gras, anders echt niet! 😅🤗

Je puppy krijgt vanzelf meer zelfvertrouwen en dan komt het wel goed. Hij heeft gewoon even tijd nodig om aan zijn omgeving te wennen. Net als die van mij: eerst alles ontdekken en daarna pas ontspannen 😉