Dromen over je overleden hond?

Dank je, deze foto geeft echt precies haar lieve snoetje weer van toen ze urenlang naar me zat te kijken.

Op deze was het in haar laatste dagen.

Bedankt, deze foto laat echt haar lieve snoetje zien zoals ze urenlang naar me kon staren

Op deze foto was het in haar laatste dagen, ze was toen 17 jaar oud, mijn moppie

Dit schattige hondje is vast van ouderdom overleden. 15 jaar is al een hele mooie leeftijd. Bedenk je dat hij een gelukkig leven heeft gehad, met jou aan je zijde. En als hij was gebleven, had hij waarschijnlijk alleen maar geleden. Hij heeft het vast goed daarboven in de hondenhemel 😁, heel veel sterkte!

Timou59 en misslara ✌

misslara de foto die je hebt geplaatst, echt een supermooie foto........

Elke ochtend als ik een peukje sta te roken bij het raam, heb ik even het gevoel dat ze ineens aan komt lopen, maar helaas is dat niet zo. We missen onze kleine lieverds gewoon ontzettend als ze er niet meer zijn. Dat is heel normaal. Het betekent dat je een hart en verstand hebt en dat die allebei werken... Rust zacht, kleine vriend 😉

Hoi!

Nou, ik was altijd super rationeel, misschien wel té, maar ik heb geleerd om mijn ogen en oren open te houden 😜

Ik heb net mijn Sundy verloren, mijn American Staffy, op 7 juli, nu 15 dagen geleden 😔😢 Ze was de grote liefde van mijn leven. Ze was 17 jaar oud, wat echt een record is voor dit ras. Ik ben 39, dus toen onze wegen zich kruisten was ik nog maar een kind.

De volgende dag schreeuwde ik in tranen in mijn garage: als er een leven na de dood is, wil ik een teken van haar omdat ik zoveel pijn heb... Ik was helemaal een wrak. Mijn man stelde voor om naar een café te gaan waar ik normaal nooit kom. Leuk café, maar een beetje te "roots" voor mij. Ik vertelde hem hoe slecht ik me voelde, de tranen bleven maar komen. Ik zei dat ik me in de steek gelaten voelde en me schuldig voelde dat ik haar had laten inslapen. Zodra ik uitgesproken was, hoorde ik drie seconden later de muziek van de reclame van "30 millions d'amis" (een Franse dierenstichting), wat meer klassiek is dan reggae. Ter info: ik zag die reclame de hele maand juni al constant en ik zei tegen iedereen dat Sundy en ik dat waren.

Ik stond echt perplex, want in die reclame zeggen ze dat een hond zijn baasje nooit in de steek laat!!!!

Die avond ging ik doodop naar bed en droomde ik over haar. In die droom beleefde ik diezelfde verdrietige dag opnieuw, maar toen ik thuiskwam hoorde ik geluid bij de voordeur. Ik deed open en daar stond Sundy: jong, gezond, breed lachend en super gelukkig (ja, dat was het grappige aan Sundy: ze kon enorm mokken, maar ook echt stralend lachen, dat was bizar).

Ik nam haar in mijn armen voor een dikke knuffel en ik begreep eigenlijk meteen wat ze me wilde vertellen. Ik zei tegen haar: "Je bent dan wel weg, maar je zult er altijd zijn." Daarna liep ze gelukkig weg en werd ik wakker ⏰ met een lichter hart, haar geur nog in mijn neus en de sensatie dat ik haar echt geaaid had.

Dus eigenlijk twee tekens van haar: één om me gerust te stellen en de tweede om afscheid te nemen.

Maar op zaterdag 14 juli dacht ik aan haar en vroeg ik me af of ze al gecremeerd was; ik kon niet wachten om haar weer op te halen. Ineens rook ik een brandlucht, maar niet vies, een geur van verbrand papier waardoor ik moest glimlachen. Toen dacht ik: het is gebeurd, ik ga haar weer "vinden". Maandag belde ik het crematorium en zij bevestigden dat ze haar vrijdag hadden gecremeerd.

Kortom, ik wil hiermee zeggen dat er een leven na de dood is en dat ze bij ons terugkomen om ons te beschermen 😉

Ook al mis ik haar vandaag enorm, ergens weet ik ook dat ze er gewoon is.

Sorry voor de typefoutjes, ik heb dit ingesproken via de microfoon 😉

Ik hoop dat dit verhaaltje je hart een beetje kan verwarmen.

Hoi,

Wat ontzettend verdrietig voor je. Het is nooit makkelijk om afscheid te nemen van een vriend, ook al heeft hij vier pootjes.

Verder sluit ik me aan bij de rest: je mist hem gewoon enorm, en daarom zie je hem in je dromen. Na verloop van tijd zal het verdriet wat verzachten en zal het je minder bezighouden.

Heel veel sterkte.

Goedenavond, het is heel normaal dat je over hem droomt... Zeker na zo'n lang leven aan zijn zijde... Wat ontzettend verdrietig voor jou en je maatje. Het zal zwaar zijn om dit te verwerken, maar je komt er wel. Neem de tijd die je nodig hebt... Bedenk dat hij een prachtig leven bij jou heeft gehad, terwijl veel andere dieren die kans niet hebben!

Hoi,

Dat komt omdat je van hem houdt en hem mist.

Het is alweer bijna 15 jaar geleden dat ik mijn eerste hond verloor, en ik droom nog steeds wel eens over hem.

En net als jij word ik dan verdrietig wakker, soms moet ik zelfs huilen.

In mijn dromen is hij er even, dan huppelt hij lekker rond en zie ik hem ineens niet meer; dat is het moment dat ik wakker word.

Op een dag droomde ik zelfs dat hij tegen me zei dat hij niet meer terug zou komen.

Maar ik blijf hem af en toe nog steeds zien in mijn dromen.

Heel veel sterkte voor de komende tijd, het is nooit makkelijk.