Mijn hond wordt steeds agressiever

Hoi, het is heel normaal dat je hond verandert naarmate hij ouder wordt. Omdat een hond in korte tijd van pup naar volwassen gaat, kan zijn gedrag ook behoorlijk veranderen. Onze hond was vroeger dol op andere teefjes, maar ze heeft nu echt moeite met andere dominante vrouwtjes.

Het belangrijkste is niet dat je ze dwingt om samen te spelen, maar dat ze elkaar gewoon leren te "tolereren". En daarvoor is de hulp van een hondentrainer vaak de beste oplossing.

Ed,

Goedenavond! Eigenlijk heel simpel: als je denkt dat ze aanvalt om jou te verdedigen, zou je kunnen beginnen door haar een paar dagen door te laten brengen op een plek waar andere honden zijn. En als ze bang is voor honden die ze niet kent, begin dan met een hond die ze al wel kent. 

Als ze bezitterig is, moet je juist niet het tegenovergestelde doen. Zelfs als het een hond is die ze kent, moet je geen andere hond bij je thuis laten komen. Dat zou met elke willekeurige hond bij jou thuis uit de hand kunnen lopen. 

En als laatste: vergeet niet dat een hond altijd een wild instinct in zijn achterhoofd heeft. Het is dus niet onmogelijk dat ze zich zo gedraagt omdat je hond dominant is. 

Als ze dominant is, moet je haar leren om zichzelf te beheersen, maar kies bij voorkeur ook honden uit die zelf niet dominant zijn. 

Ik ben hondentrainer, dus ik hoop dat ik je hiermee kan helpen! 

Hoi,

Ik heb precies hetzelfde probleem als jij... Sinds mijn teefje voor het eerst loops is, is de relatie tussen mijn reu van 5 jaar en haar (7 maanden) heel erg gespannen geworden... Ze hebben al een paar keer gevochten; wel zonder wonden, maar het is heel heftig om te zien... We hebben ze uit elkaar moeten halen terwijl we een oplossing proberen te vinden; hij logeert op dit moment bij mijn ouders.

Ik merk ook dat ze agressief gedrag begint te vertonen naar andere honden, wat ze eerst niet deed, en ook naar mensen (blaffen, grommen), wat ze ook nooit eerder heeft gedaan...

Heb jij verschil gemerkt na de sterilisatie?

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er een beetje doorheen zit... En mijn hond voor de lange termijn bij mijn ouders laten, dat is voor mij echt niet te doen...

Bedankt voor jullie reacties

Oeps, ik zie nu pas dat dit al twee jaar geleden was! Hopelijk hebben anderen dan nog wat aan mijn antwoord?

Hoi! Als je hond inmiddels zo agressief is naar andere honden, neem dan contact op met een hondengedragstherapeut om het probleem zo snel mogelijk aan te pakken voordat het erger wordt!

Op dit forum kunnen we je wel wat handvatten geven, maar we kunnen dit probleem hier niet voor je oplossen.

Er moet gekeken worden naar welke kalmerende signalen je hond afgeeft voordat hij overgaat tot de aanval. Honden communiceren namelijk heel veel met elkaar zonder dat wij het direct doorhebben (door te gaan liggen, de lippen te likken, met een boogje om de ander heen te lopen, de ogen te vernauwen...). Het is belangrijk om te weten of de hond nog communiceert voordat hij aanvalt, of dat hij direct overgaat op grommen en uitvallen. Alleen zo kun je achterhalen waarom hij dit doet en het probleem bij de bron aanpakken.

Straf je hond natuurlijk niet als hij agressief is. Hij begrijpt dat namelijk niet zoals wij dat bedoelen (namelijk: stop met dit gedrag). Integendeel, door tegen hem te mopperen of hem te straffen, gaat hij de ontmoeting met soortgenoten associëren met iets wat nóg negatiever is. Hierdoor wordt het probleem niet opgelost en kan het zelfs verergeren.

Zer voor dat dit probleem er niet voor zorgt dat je minder met je hond gaat wandelen of alle honden die je tegenkomt gaat ontwijken, want dat bevestigt hem alleen maar in zijn agressie naar hen toe. Ik raad je aan om hem nu aan een lange lijn (minstens 5 meter) uit te laten. Wanneer hij een andere hond ontmoet, laat hem dan vrij communiceren door de lijn zo slap mogelijk te houden. Zie je dat hij zijn lippen optrekt? Stop dan de interactie en loop rustig weg.

Kies vooral voor interacties met honden die loslopen. Een hond aan de lijn kan zich niet vrij uiten omdat hij beperkt is in zijn bewegingen, wat kan leiden tot misverstanden tussen de twee honden en dus tot agressie. Hetzelfde geldt voor jouw hond: laat hem niet aan een korte lijn kennismaken met andere honden, want dan kan hij zijn lichaamstaal niet goed gebruiken en zal hij sneller geneigd zijn direct aan te vallen. Spanning op de lijn tijdens een ontmoeting is voor hem ook een teken dat andere honden iets negatiefs zijn en dus vermeden moeten worden.

De adviezen die ik je hier geef kunnen de agressie voorkomen, maar lossen het niet definitief op. Je moet echt een hondengedragstherapeut raadplegen (die werkt met positieve methodes) om je te helpen de bron van het probleem te achterhalen.

Hondenschool

Goedenavond Djenga,

Allereerst heel erg bedankt dat je de tijd neemt om me te antwoorden!

Mijn kleine Calie is al sinds haar geboorte een enorme knuffelkont met iedereen, zowel met mensen als met andere honden! Ik heb haar van jongs af aan laten wennen aan andere honden (hondenschool, honden van vrienden, enz.). Ze is altijd heel speels met ze geweest.

Ik heb het geluk dat ik op het platteland woon en het heel goed kan vinden met mijn buurvrouw. Zij heeft een vrouwtjes-cocker (van 5 jaar) en we hebben al een hele tijd de afspraak om de twee honden overdag bij mij samen te laten, zodat ze zich niet alleen voelen! Er is nooit een probleem geweest en ook nu is er niets aan de hand!

Mijn ouders hebben een Westie-reu... en mijn kleine Calie speelt nog steeds met hem! Ik heb een kat en de buren ook, en ook daar zijn geen problemen mee!

MAAR sinds het einde van haar eerste loopsheid is haar gedrag tijdens het wandelen veranderd tegenover de honden die ze tegenkomt... en net als bij jou: als ik stop, wordt het alleen maar erger!!!! Ik heb het gevoel dat ze me beschermt of dat ze heel bezitterig is! Als de 'bui' voorbij is en het lukt om contact te maken, gaat het wel (maar ik moet toegeven dat ik een beetje bang ben en het bijna niet meer doe!).

De gedragstherapeut heeft me aangeraden om haar tijdens het wandelen te stimuleren met ham of rauw vlees wanneer we een hond tegenkomen, zodat ze meer gefocust is op het voer dan op de hond... Dit om te voorkomen dat ze andere honden associeert met een negatieve ervaring, en vooral om niet tegen haar te schreeuwen of haar ruw te behandelen!

Over twee weken laat ik haar steriliseren (die keuze was al veel eerder gemaakt omdat ik vaak met haar in het bos ben en ze daar als een gek losloopt :-) ps: op plekken waar geen andere honden zijn!).

Ik weet niet of ze zonder riem ook een andere hond zou aanvallen, ik durf het niet te proberen...

Ik blijf afspraakjes maken met andere honden, maar net als jij terwijl we in beweging zijn, zodat het niet wordt gezien als een negatieve ontmoeting. Ook ben ik weer begonnen met wandelingen in de stad (ik hou er niet van), zodat ze weer eens wat anders ziet dan ons prachtige bos :-)

Ps: Calie is een kruising tussen een Australische herder en een Münsterländer, dus er zit genoeg energie in :-)

Je zou eigenlijk wat meer over je viervoeter moeten vertellen, zodat we wat beter met je mee kunnen denken! Hoe was ze eerst en hoe is ze nu? Wanneer is dit gedrag precies begonnen? Zijn er bijzondere of ongewone dingen gebeurd in haar omgeving, tijdens een wandeling of iets dergelijks? Heb je het er al met de dierenarts over gehad? Of met andere mensen die je hondje goed kennen?

Hoi Galass,

In een jaar tijd is er bij ons veel veranderd. We hebben verschillende dingen geprobeerd voordat we oplossingen vonden die de situatie wat handelbaarder maakten. Eerst hebben we het met de dierenarts besproken. Hij volgde haar al sinds ze een puppy was en kende haar goed. Na een algemene controle en een check-up om te zien of het geen medische oorzaak had, gaf hij aan dat de hormonen van de eerste loopsheid een rol konden spelen. Maar zoals ik al zei, bleef ze ook na de loopsheid en nog een hele tijd daarna agressief gedrag vertonen, waardoor ik dacht dat dat het niet was. Ik heb toen contact opgenomen met een gedragstherapeut, maar die zei alleen maar dat het haar "natuurlijke temperament" was. Daar was ik het dus totaal niet mee eens. Ondertussen bleef mijn meisje agressief tegen andere hondjes en ik werd uiteindelijk hartstikke nerveus bij het idee dat ik tijdens het wandelen ook maar één hond tegen zou komen. Ik moet bekennen dat ik toen niet echt handig reageerde: ik ben gewoon gestopt met het opzoeken van andere honden. Dat heeft zo'n 1 of 2 maanden geduurd. Daarna ben ik bij mijn ouders gaan logeren, die ook een hond hebben. In het begin was ze erg agressief en defensief. Maar na een dag (24 uur) samen, ontspande ze zich EINDELIJK en speelde ze met hem als een puppy. We zijn er een paar dagen gebleven en ik denk dat ze daar de hondentaal weer heeft opgepikt. Ik geloof dat dat het moment was waarop bij haar de knop omging. Vanaf dat moment was ze veel rustiger naar andere honden toe. Ik zeg niet dat haar agressieve gedrag helemaal weg is, integendeel. Ze kan soms nog steeds erg defensief reageren op andere honden, maar op dat soort momenten speel ik een actieve rol. Als ik zie dat ze agressief begint te worden, kom ik in beweging en vraag ik haar om met me mee te lopen. Ik merkte dat als ik stil bleef staan op één plek, het juist kon escaleren. Dit is dus een manier om haar ander gedrag aan te laten leren. Meestal, als de baas van de andere hond het goed vindt, vraag ik of we een stukje samen kunnen oplopen. Dan vertoont ze dat gedrag helemaal niet meer; ze loopt dan liever achter de andere hond aan of snuffelt wat rond in plaats van agressief te doen. Ze heeft zo haar voorkeuren, maar ze speelt weer met andere honden en dat is een enorme opluchting. Ik merkte ook dat ze dit gedrag vooral bij teefjes vertoont, waardoor ik die hormonale kwestie toch weer serieus ben gaan nemen. Rond de periode dat ze loops is, is ze ook het minst gezellig naar anderen toe. Dus ik probeer me aan te passen en kijk goed naar hoe ze op andere honden reageert. In die periodes kies ik vooral voor wandelingen met honden die ze al kent en leuk vindt, en ben ik extra voorzichtig met vreemde honden.