Mijn hond heeft mijn andere hond gedood

Ganabysses: Bedankt voor je reactie, oerrassen zijn altijd al voor de jacht gebruikt. Dat is ook zo bij de Karelische Berenhond, de Lajka, de Elandhond... Een dierenarts bevestigde dit trouwens ook al bij de husky die ik hiervoor had; die gaf aan dat ze zo hun energie goed kwijt kunnen en dat het hun jachtinstinct niet verder aanwakkert, want dat hebben ze van zichzelf toch al.

Ze is nog nooit agressief geweest naar mensen toe, ze ontwijkt ze gewoon. Ik ben wel alert: als ze niet geaaid wil worden, dan gebeurt dat ook niet. Geen sprake van dat iemand dan aandringt.

Een gedragstherapeut is inderdaad een goed plan, ik ben het met je eens.

Mel1: Helemaal mee eens, dat "het is omdat het een husky is" is veel te makkelijk. Trouwens, ik neem het haar helemaal niet kwalijk hoor. Het is niet haar schuld maar die van mij, omdat ik de signalen die ze gaf niet heb herkend. Maar ik had echt nooit, maar dan ook nooit gedacht dat ze zo ver zou gaan en zou doden... Ze weet trouwens helemaal niet dat ze iets stouts heeft gedaan als je naar haar gedrag daarna kijkt; ze deed heel normaal, kwispelde en gaf me kusjes.

Ik denk dat ze in haar hoofd gewoon "een probleem" heeft opgelost.

K9trainer: Een muilkorf zou inderdaad een goede veiligheidsoplossing zijn, ik ga daar eens naar kijken. Diep vanbinnen weet ik dat ze uit elkaar halen niet de oplossing is; mijn angst zegt me wel dat ik het moet doen, maar ik denk niet dat dat goed zou zijn.

Ik bedenk me ook net door wat je zegt: de andere twee zijn nog pups van 7 en 10 maanden, dus misschien ziet ze hen daarom niet als een "bedreiging".

Énergie solaire: Ontzettend bedankt... Natuurlijk blijf ik van haar houden, ik zou niet anders kunnen. Ik ga sowieso een gedragstherapeut inschakelen.

Persoonlijk vind ik jagen met een oertype al spelen met vuur (en ik heb ze zelf ook in huis). Daarnaast ben ik het eens met de anderen: sommige karakters hebben inderdaad meer aanleg voor dit soort acties. En vergeet niet dat een oertype los laten lopen sowieso spelen met vuur is als hij niet perfect is opgevoed (wat voor die van mij natuurlijk... niet geldt, die blijft gewoon aan de lijn en klaar, lol). Ik raad je aan om contact te zoeken met gedragstherapeuten die werken met stabiele hulphonden om gedrag te reguleren (reu of teef maakt niet uit), zoals Joseph; hij zit in de buurt van Parijs en levert echt goed werk. Je moet echt snel iemand vinden om je te helpen dit gedrag om te buigen, anders kan zo'n ramp zich herhalen of zelfs erger worden (zoals een aanval op een mens).

Ik leef met je mee en vind het ontzettend erg wat er nu met je gezin gebeurt.

Nee, je moet niet zeggen dat het hun instinct is, dat het nu eenmaal zo is en punt uit!

Dat klopt helemaal niet. Je hoeft alleen maar de eerdere reacties te lezen van mensen die veel van honden en hun gedrag weten.

Een hond doet niets zomaar. Instinct of niet, er is altijd een reden voor zijn gedrag.

En om het probleem op te lossen, kun je beter naar de oorzaak zoeken in plaats van te zeggen "het is zijn instinct" en klaar.

Er zijn vast wel "voorbereidingen" of waarschuwingen geweest die je niet hebt gezien (omdat we nu eenmaal geen hondentaal spreken). En uiteindelijk volgde het drama.

Het is nu belangrijk om iemand op te zoeken die je de taal van je hond kan uitleggen en je kan laten zien op welke signalen je moet letten.

Maar dit gebeurt inderdaad niet alleen bij husky's.

Ik herinner me de honden van mijn opa, jachthonden (beagles, griffons en kruisingen) die altijd samen leefden. Maar het is een paar keer gebeurd dat er meerdere bovenop eentje doken om hem dood te bijten! Mijn opa vond er dan een die was opengereten, terwijl ze "blijkbaar" allemaal heel goed met elkaar overweg konden...

Ik heb ook het voorbeeld van de hond van een vriend (een kruising labrador x ?? x ??). Superlief, sociaal, absoluut niet dominant. Tot de dag dat hij een hond tegenkwam die hem niet aanstond en hij hem aanvloog om hem dood te bijten. Mijn vriend had echt moeite om hem te laten loslaten, terwijl zijn hond van nature juist super sociaal is (hij heeft zijn eerste jaren op straat in vrijheid geleefd en ging naar iedereen toe).

Nog een voorbeeld: mijn vorige hond, een Argentijnse dog, een schatje en hij hield van iedereen. Tot er op een dag iemand was die hem niet zinde (mijn oom) en hij hem vanaf de eerste minuut dat hij hem zag wilde aanvallen. Waarom? Geen idee! Hij heeft dat nooit meer bij iemand anders gedaan, hij was verder met iedereen dikke maatjes (en maakte daar een beetje misbruik van als dat kon lol).

Maar goed, ik denk niet dat je het moet laten bij "het is een husky, dus het is normaal".

Nee! Het is een hond! En je moet begrijpen waarom.

Bij alle mensen die ik in m'n leven ben tegengekomen van wie de hond is doodgebeten door een andere hond, waren het altijd husky's. En dan ook nog eens honden die hartstikke dikke maatjes waren met hun slachtoffer. Op een dag slaat het gewoon om, zonder waarschuwing... Het is hun instinct.

Het is een complexe situatie, je begrijpt vast wel dat hulp via internet op een gegeven moment tekortschiet.

Ik raad je aan om een gedragstherapeut in te schakelen, met als doel om elke vorm van angst weg te nemen en haar gedrag in het contact met andere honden te verbeteren.

En ik wil je ook mijn oprechte medeleven betuigen, zowel voor het verlies van je dier als voor de stress die dit met zich meebrengt. Blijf je hond alle liefde geven, maar start wel met gedragstherapie.

Wat betreft het samenwonen: heel simpel, elk dier dat kleiner of ouder is, kan voor problemen zorgen. Over het algemeen – en dit is een zeer goed gedocumenteerd feit – neemt dominantie toe met de leeftijd. Je Husky mocht de oudere Jack niet, omdat die haar waarschijnlijk af en toe op haar plek probeerde te zetten. Omdat ze een jaar ouder was, hoorde dat bij haar rol. Alleen had de kleine helaas fysiek gezien totaal niet de middelen om haar ambities waar te maken.

K9trainer: Bedankt dat je de tijd hebt genomen om te reageren. Ik wist inderdaad wel dat het niet echt klikte, maar ik had zoiets nooit verwacht... Vooral omdat we er zelf bij waren; ik zou hem nooit alleen hebben gelaten met die andere twee... Maar zoals je zegt: het was een kwestie van twee seconden en het was al te laat. Ik heb mijn lesje wel geleerd, dat is zeker, maar helaas te laat voor het teefje.

Je zegt daarentegen dat zijn gedrag naar de andere twee niet zal veranderen? Dat is echt mijn grootste vrees...

Ja, het is inderdaad lastig...

Aan de ene kant zou je haar instinctief voor de veiligheid willen scheiden van de andere honden om het even aan te kijken, maar aan de andere kant kan dat de situatie juist verergeren en de relatie met de andere honden alleen maar 'beladener' maken...