Mijn hond verdedigt zich niet

Dat is ook wel echt typisch voor Goldens... Meerdere vrienden hebben me al hetzelfde verteld.

Ze zijn vaak te veel "softies" om zich echt staande te houden tegenover lompere honden of honden met een sterker karakter.

Ik vind dat ze de neiging hebben om een beetje beduusd te blijven staan zodra een andere hond ze aanpakt, en dan inderdaad niet echt van zich afbijten.

Dat is op zich niet erg, maar het kan wel lastig zijn als de Golden bijvoorbeeld tegenover een pester komt te staan. Je moet je hond niet aan zijn lot over laten als je ziet dat hij het moeilijk heeft met een soortgenoot. Mijn buurman heeft een

Golden, en als de mensen er niet waren om de boel te sturen, zou er door de meeste andere grote honden uit de buurt (huskies, herders) compleet over hem heen gelopen worden.

Toen mijn eigen hond 8 maanden oud was, moest ik zelf bij haar ingrijpen zodat ze die arme hond met rust liet, want hij bleef maar met grote ogen tussen de benen van zijn baasje staan zonder ook maar iets terug te doen.

Bedankt voor jullie reacties

Dat wist ik niet

Ik dacht altijd dat een hond die niet van zich afbijt een bange hond is

Tussen vluchten om problemen te voorkomen en vechten met het risico om gewond te raken, heeft hij de optie gekozen die hem het veiligst leek.

De hond tegenover hem wilde waarschijnlijk helemaal geen kennis maken met Max aangezien hij naar hem gromde, en Max heeft hem toen de ruimte gegeven. Je hebt gewoon een relaxte hond die zijn soortgenoten goed begrijpt :)

Ja, voor mij ook geen enkel probleem hoor. Een hond gromt, de hond begrijpt dat interactie geen zin heeft en gaat weg... Het belangrijkste is dat hij leert om niet te ver weg te lopen en zijn angst te beheersen, mocht dat het geval zijn. Leer hem om op die momenten naar je toe te komen. Gewoon op het moment dat hij zich afwendt, roep je hem bij je...

Beter een hond die wegloopt dan een hond die fel reageert. De dag dat je een hond tegenkomt die minder bereid is tot een compromis en reageert op een iets te felle verdediging, trekt de zwakste aan het kortste eind en heb je een echt negatieve ervaring die in het geheugen gegrift staat...

Hoi,

Ik zou bijna zeggen: is dat niet juist fijn? Die van mij verdedigt zichzelf ook niet, behalve als ze echt pijn heeft, en zelfs dan gaat ze niet echt het gevecht aan. Met haar kruising komt me dat eigenlijk wel goed uit. Hoewel ik natuurlijk wel moet ingrijpen zodat de andere hond haar niet verwondt, zorgt het ervoor dat de spanning aan beide kanten niet oploopt.

Hierdoor werd een reactieve hond die losliep uiteindelijk rustig en begon hij zelfs met Maya te spelen.