Waarom voel ik geen liefde voor mijn hond?

Welke reclame? Die heb ik blijkbaar gemist.

Maar goed, hij heeft die advertentie in ieder geval geplaatst... Als je morgen geen reactie hebt, kun je het melden als misbruik.

Ik weet het niet hoor, een beetje reclame maken en er dan zeker van zijn dat het niet verwijderd wordt... En hé, waarom heb je eigenlijk 2 knaagdieren opgegeven? Hm... Waarom zou je een account aanmaken alleen maar om op dit bericht te reageren...

ja... maar waarom zou ze het verzonnen hebben 🤪

1 dezelfde persoon.... 2 accounts.... Dezelfde post. Maar waarom?

euh waarom ?????????😔 het ziet er helaas echt uit :(

Ik denk dat het probleem is dat je deze pup eigenlijk niet wilde en dat je hem niet om de juiste reden hebt genomen (voor die andere hond Oo). Bovendien kan een pup al een eigen karakter hebben. Ik weet niet heel veel van wolfshonden, maar ik vind ze best lastig op te voeden, dus als je totaal geen motivatie hebt... Het lukt je niet om je aan te passen aan de beperkingen van het leven met een pup. Natuurlijk zitten er negatieve kanten aan het leven met een hond, maar er zijn veel meer pluspunten, zolang je die maar wilt zien... Toen ik Olympe kreeg, mijn golden retriever pup (ik kreeg haar cadeau voor mijn verjaardag), had ik het in het begin ook best moeilijk en mijn verloofde heeft de eerste dagen voor haar gezorgd. Ik had het al "druk" genoeg met Prince, die toen nog klein was, mijn vorige hond Loup, mijn kat Cannelle, mijn knaagdieren... Kortom, ik wilde eigenlijk geen andere pup, maar uiteindelijk heb ik dit kleine hondje leren kennen om wie ze echt was en niet om het beeld dat ik in mijn hoofd had van een pup, met al haar gebreken en goede eigenschappen. Het was niet altijd even makkelijk, maar nu hou ik van haar alsof het mijn eigen baby is :) Met de tijd gaat het wel over als je er wat moeite voor doet.... Vergeet niet dat deze hond er ook niet om gevraagd heeft ^^ Tot slot: een pup moet je opvoeden en het is heel normaal dat hij wel eens wat stoms doet. Je moet even wat afstand nemen en anders naar je leven met dat kleintje kijken.

Alles is wel gezegd, en neem vooral geen wolfhond, want je zult hem echt niet aan kunnen: je past je aan de wolfhond aan, je zult hem nooit kunnen vormen naar je eigen leven of wensen...

En praat over je frustraties met je vriendin, want het basisidee om 'een puppy te nemen' voor de hond die overblijft... dat was sowieso al geen goed plan (een pup kan dominant zijn, ondanks wat je denkt); je neemt pas een hond als iedereen erachter staat en iedereen er ook echt voor zorgt.

Hoi Loup blanc 😉

Dit is eigenlijk een heel klassieke situatie. En ook niet zo zeldzaam als je zou denken.

Bovendien was jij niet degene die deze pup wilde, dus dat helpt natuurlijk ook niet mee...

Net als @Petyrlechon vond ik het lastig om een band op te bouwen met mijn hond. En dat terwijl ik hem zelf wel heel graag wilde! Ik heb onderzoek gedaan en me meer dan 6 maanden ingelezen voordat ik de knoop doorhakte. Nou ja, ik werd ook wel een beetje gepusht door mijn ouders, vooral door mijn moeder, anders had ik waarschijnlijk nog even gewacht. Misschien dat het daar wel door komt.

Maar het punt is dat die pup die ik zo graag wilde, had uitgekozen en me had voorgesteld, totaal niet was wat ik ervan verwachtte lol. Hij was heel braaf, zelfs té braaf. Geen kattenkwaad, totaal geen pit, hij sliep de hele tijd. Totaal anders dan wat ik in m'n hoofd had. En daarbij was er vanaf het begin steeds wel wat aan de hand; de dierenarts noemt me inmiddels bij m'n voornaam 😑 wat de situatie er niet makkelijker op maakte. Het is niet eens het financiële gedeelte dat me dwarszit, maar het is gewoon lastig als je pup steeds iets heeft terwijl je zo je best doet. In het begin werd ik er echt moedeloos van, maar nu heb ik het geaccepteerd en probeer ik de problemen gewoon op te lossen.

Maar door dat alles duurde het echt een paar maanden voordat ik een klik kreeg met m'n kleine pup. Nu is het m'n grote baby (de "baby" is 8 maanden en weegt 50 kg), hij slaapt op m'n voeten en soms zelfs bij me in bed. Hij volgt me naar de werkplaats om bij me te kunnen zijn, enz... Soms heeft het gewoon tijd nodig.

Hiervoor had ik Ayrton, een Argentijnse dog, en dat was heel anders. Die band was er meteen. Ik dacht dat het met Odin ook zo zou gaan, maar dat liep dus totaal anders.