Vraagje over de retrieverlijn

Alles hangt erg af van de begeleider. Na verloop van tijd kun je de behoefte om te snuffelen eventueel toelaten, maar ja, een van de voordelen van deze methode is dat je ze er ook van kunt weerhouden. Wat ik bedoel met "na verloop van tijd", is dat ik het hier nog steeds heb over het principe om alles 'blind' te doen, dus zonder naar je hond te kijken.

Door de lijn relatief kort maar ontspannen te houden, zorg je ervoor dat je niet over je eigen hond struikelt.

"Is er een risico dat ik het verkeerd aanpak en de hond bezeer, of dat het niet werkt en de hond blijft trekken alsof er niets aan de hand is?" Ja, dat hangt van de hond af. Het is geen wondermiddel. Er moet dus een zeker begrip ontstaan, anders zou de hond inderdaad zo hard kunnen trekken dat hij zichzelf bezeert. Als dat het geval is, betekent het dat je training nodig hebt. Je moet het wandelen dan even uit de dagelijkse context halen en gericht gaan oefenen.

Dus, als ik het goed begrijp, plaats je de sliplijn hoog in de nek vlak achter de oren, houd je hem kort en trekt hij strak als de hond trekt, dus geen extra halsband erbij, alleen de lijn? Maar als hij niet trekt, ontspant de lijn weer en zit hij niet meer hoog in de nek achter de oren?

Betekent dat dan dat het uitsluitend bedoeld is voor het volgen aan de voet? Want ik kan me voorstellen dat hij zo zijn kop hoog moet houden en dus niet even lekker ergens kan snuffelen?

Maar als hij zijn kop hoog moet houden, staat er dan echt geen spanning op de lijn? Ik neem aan dat de hond toch zal proberen op de grond te snuffelen of naar links en rechts te kijken, en dat geeft dan toch spanning...? En wat als we een andere viervoeter tegenkomen en hij even gedag wil zeggen, dan gaat hij toch ook trekken?

Eigenlijk is het dus meer bedoeld voor het lopen aan de lijn van punt A naar punt B, en niet voor een echt "ommetje" of de "euforische start van de wandeling" waarbij er gesnuffeld wordt en tegen elke boom een pootje wordt gelift?

Is er een risico dat je het verkeerd doet en de hond pijn doet, of dat het gewoon niet werkt en de hond blijft trekken alsof er niets aan de hand is?

(Ik weet niet of ik verkeerd gezocht heb, maar ik heb tot nu toe op internet niets duidelijks kunnen vinden over de "gebruiksaanwijzing" van de sliplijn... 😳)

Scherp opgemerkt, die van mij is te dun voor een hond die aan de lijn trekt.

Dat is precies waarom ik heb gekozen voor dit materiaal, wat eigenlijk gewoon een longeerlijn voor paarden is. Mijn Labrador wist in het begin namelijk niet hoe hij netjes moest meelopen en die sliplijnen uit de winkel doen echt pijn. Die zijn rond, hard en dun. Als het pijn doet aan je handen, doet het ook pijn bij de hond. Vandaar de keuze voor een heel ander materiaal.

Als de hond in het begin begint te trekken, valt de schade tenminste mee!

Bedankt Misanthrope voor je foto's, en bedankt Moumouth voor het poseren, we vinden het altijd leuk om hem te zien :D

Het klopt dat dit systeem heel simpel is. Ik heb ze ook gezien met een soort beveiliging zodat de 'halsband' niet te los gaat zitten. Ik wilde daarvoor gaan of er zelf eentje in elkaar knutselen. Ik weet nog niet hoe, maar dat vind ik wel uit. Het grootste probleem is namelijk dat als ze naar achteren trekt, ze waarschijnlijk wel uit de lijn weet te komen. Dat lukt haar met een gewone halsband al, en zelfs met haar Julius-tuigje.

Net als Gabyn vroeg ik me af of het de hond niet zou wurgen, maar het principe is eigenlijk dat je het gedeelte dat als halsband dient heel hoog in de nek plaatst, vlak onder de kin, en het bovenste gedeelte komt echt op de achterkant van de schedel, achter de oren. Dus ik denk dat het anders is dan een gewone halsband of zelfs een slipketting.

In dit geval kun je het niet als lange lijn gebruiken, want dan kan de hond zich inderdaad bezeren.

En zoals Docline al aangeeft, houdt de hond zo de kop hoog. Dat is precies wat ik wil, want in plaats van alle kanten op te vliegen in de menigte en om me heen te tollen, heb ik liever dat ze dicht bij me blijft en vooral goed rondkijkt.

Dit weekend wordt er dus geknutseld :)

Docline, je hebt helemaal gelijk. Zo zie ik die lasso-lijn ook. Ik houd het handvat in mijn linkerhand en een stuk van de lijn op ongeveer veertig centimeter van zijn kop. De lijn is licht en ik voel de kleinste spanning van Moumouth als er iets aan de hand is. Net als bij mijn merrie hoef ik alleen maar mijn hand om de lijn te sluiten zodat hij mijn aanwezigheid voelt en op mijn aanwijzing let. Verder kent hij "stop", "vooruit", "naar rechts" en "naar links", dus het is echt puur genieten met dit systeem omdat er nooit spanning op staat. De lijn glijdt continu en eigenlijk bestaat hij voor hem niet eens, terwijl het toch veilig is.

Ik vroeg me toevallig net af hoe dat nou precies zit met een sliplijn: hoe werkt het en hoe voorkom je dat je hem 'verkeerd' gebruikt? Ik bedoel dan, hoe gebruik je hem effectief zonder de hond pijn te doen? Ik neem aan dat het heel anders werkt dan een gewone riem en dat er vast wel een manier is waarop het juist niet moet...

Zou iemand me een korte uitleg kunnen geven over het gebruik van een sliplijn, asjeblieft? 😳😌

Een jachtlijn op de juiste plek is net als goed vastgehouden teugels: je hebt geen grote gebaren nodig om signalen door te geven. Een subtiele beweging van je vingers is genoeg en de boodschap komt al over.