Onuitstaanbare pup van 3 maanden oud

Mijn mening is dat je het woord "nee" niet te pas en te onpas moet gebruiken; het moet 100% effectief zijn voor echt serieuze zaken.

Ik zeg zelf niet vaak nee, maar ik heb nog nooit een puppy gezien die niet reageert op een echte NEE die eruit knalt als een handbal die loeihard het doel in vliegt.

Blijf de techniek gebruiken om hem af te leiden naar zijn eigen spullen. (Je kunt je eigen spullen terugpakken met een kreet als "van mij!", gevolgd door het geven van een speeltje "voor Milou" – nou ja, zijn eigen naam natuurlijk). Maar dat afleiden moet wel met het nodige enthousiasme gebeuren. Je kunt hem niet zomaar alleen laten met zijn speeltje terwijl hij juist met jou wil spelen: bij een hond van die leeftijd heb je de "plicht" om mee te spelen!

Ik heb het idee dat je hond er alles aan doet om van jou zijn speelmaatje te maken, dus doe hem dat plezier wat vaker.

Wat betreft het happen naar mensen: daarvoor moet je een kort, heel hoog gilletje geven, "boos" weglopen en hem een paar minuten alleen laten. Hij zal uiteindelijk begrijpen dat hij dat gedrag moet beheersen.

Hoi Inf49,

Negeren wordt in dit soort gevallen inderdaad vaak geadviseerd, maar dat is een fout. Ik ben het eigenlijk wel eens met het antwoord van Nico, alleen is het niet helemaal volledig.

Kijk eens naar dit artikel voor meer info: http://comportements-chien.blogspot.fr/2015/08/chien-qui-mordille-controle-et.html

Dat soort adviezen kun je echt het beste meteen vergeten. Dat is niet de manier om je pup te leren hoe hij zijn bijtgedrag onder controle krijgt.

Dat komt waarschijnlijk omdat hij nog niet begrijpt welk gedrag er van hem verwacht wordt bij dat woord. En dat leert hij niet vanzelf.

Vraag jezelf eerst eens af wat het je hond oplevert om te stoppen met zijn gedrag als je 'nee' zegt. Als hij er alleen maar bij inschiet, motiveert hem dat natuurlijk niet om naar je te luisteren.

Meer details vind je hier: http://comportements-chien.blogspot.fr/2015/09/relation-homme-chien-communication.html

Mocht je merken dat het met de adviezen die je hebt gekregen nog steeds niet lukt, aarzel dan niet om contact op te nemen met een gedragstherapeut.

Waar ben je het dan precies niet mee eens? Want als ik de rest van je tekst lees, is dat niet meteen duidelijk.

In elk geval is één ding zeker: iets dat zo belangrijk is als "Nee" kan (en wat mij betreft "zou moeten") vanuit verschillende hoeken worden benaderd.

Het resultaat spreekt voor zich. Maroune is heel pragmatisch. Theoretische discussies hebben hun grenzen als het gaat om de opvoeding van een hond.

En voor mij, zie je, lijkt dat waar @Nico naar verwijst veel meer op een "Afblijven", "Los" of "Breng". Maar goed.

Nee is nee. Soms is het "geef hier", soms is het "niet aanraken". Kortom, Nee = "Waar je nu ook aan denkt schat, vergeet het maar. En geen snoepje als beloning. Het is gewoon Nee en dat is het".

Ik heb maar een "fractie" van mijn aanpak voor het aanleren van de "nee" laten zien. Ah oké, nu begin ik het te begrijpen. En @Niko vatte dat op alsof dat de volledige 360-aanpak was. Helemaal niet dus.

De Shiba (ik kan alleen voor dit ras spreken) heeft nou eenmaal een eigen willetje. In mijn filmpje wil hij de sardine, ik zeg "nee" zodat hij hem niet opeet. Dat is het begin van een heel fundamentele dialoog, waarbij ik simpelweg de confrontatie aanga met zijn wil. Nu ben ik echt niet dom genoeg om te geloven dat deze "oefening" (want dat is het, het is geen methode, geen boek, geen wereld op zich) er in z'n eentje voor zorgt dat we een "Nee" hebben die altijd werkt.

En de "Nee" waar ik naar verwees, die is juist van toepassing op het onderwerp van deze discussie. @Inf49 heeft een hond die soms in alles bijt wat los en vast zit. Hij zal vast ook tegen mensen opspringen, vermoed ik. Eerlijk gezegd verdient een hond dan geen snoepjes, er is geen sprake van hem iets anders geven. Het is "Nee", hij moet stoppen en klaar. Natuurlijk ga ik er dan wel vanuit dat deze hond alles krijgt wat hij nodig heeft qua beweging, voeding, enz. Als mijn hond niet genoeg heeft bewogen, moet ik wel 100 keer per minuut "nee" herhalen. Als hij honger heeft, gaat hij in het hele appartement op jacht, het is tenslotte een jachthond.

Hoi,

Persoonlijk vind ik dat wat Maroune beschrijft meer weg heeft van een "wacht" en wat Nico78888 beschrijft meer van een "nee": als je een beloning onder de neus van de hond houdt, "nee" zegt en hem daarna diezelfde beloning geeft, dan heeft hij de beloning niet opgegeven, maar heeft hij erop gewacht. Als je daarentegen een beloning onder zijn neus houdt, "nee" zegt en hem een ANDERE beloning geeft zodra hij het heeft opgegeven, dan is dat meer een echte "nee". Hij heeft dan namelijk echt niet gekregen waarvoor je "nee" zei, maar hij is er wel voor beloond.

In het kort:

Bij de methode van Maroune leert hij dat als er "nee" wordt gezegd en hij wacht, hij alsnog krijgt wat hij wil. Voor mij is dat dus eerder een "wacht" dan een "nee".

Bij de methode van Nico78888 leert hij dat als hij opgeeft waarvoor "nee" is gezegd, hij iets anders krijgt en niet gaat zitten wachten tot hij alsnog krijgt waarvoor "nee" werd gezegd: hij wacht niet, hij geeft het op, dus dat is een echte "nee".

Nou, ik vind deze methode eigenlijk hartstikke goed! Het is echt geen onzin, want de hond moet op jouw signaal wachten om de beloning te krijgen. Hij snapt heel snel dat nee ook echt nee is, en dat hij bij je signaal "jaaaa, pak maar" zijn beloning krijgt omdat hij netjes heeft gewacht. Net zoals hij moet wachten op je teken voor zijn voerbak, en bij nog veel meer dingen.

Het werkt ook supergoed tijdens het wandelen; ze eet echt niet zomaar alles op! We wandelen vaak op paden waar ook paarden komen en waar dus paardenpoep ligt. Met een "nee, afblijven" raakt ze het niet aan!

Verder heeft iedereen natuurlijk zijn eigen mening en opvoedtechnieken. Het belangrijkste is dat je vindt wat bij jouw eigen pup past en waar hij het beste op reageert.

Nou, ik ben het dus echt totaal niet eens met dat "nee" gedoe, maar dan ook echt helemaal niet.

De methode die Maroune laat zien, is eigenlijk een soort incomplete "weiger-oefening". Je biedt iets aan (een brokje of wat dan ook), je belooft het onder bepaalde voorwaarden (dat de hond het opgeeft) en dan geef je het hem. Het resultaat? De hond vindt iets eetbaars op de grond, jij zegt nee, je raapt het op en hij krijgt niks. Die hond heeft heeeeel snel door dat hij belazerd wordt. Voor hem is die "nee" dan al een belofte, tot hij doorheeft dat het gebakken lucht is en dat hij niet naar dat stomme commando hoeft te luisteren omdat het hem niks oplevert.

Om deze methode echt goed te laten werken, moet je er iets aan toevoegen: EEN ANDERE BELONING. Je moet datgene wat hij laat liggen ruilen voor iets wat minstens zo interessant is, of zelfs beter. En je moet ENORM consequent zijn, zeker bij een jonge hond die nog geen zelfbeheersing heeft. Het is op zich al een lastige techniek als je het niet zomaar wat wilt doen. Pas na heeeel lange tijd zal de hond begrijpen dat "nee" geen belofte is, door de beloningen af te bouwen tot je uiteindelijk alleen nog een aai geeft. Maar laten we eerlijk zijn: de eerste twee jaar kun je dat bij de meeste honden wel vergeten.

Het makkelijkste is een keuze: negatieve bekrachtiging (je haalt iets weg om hem via de "nee" te laten zien dat hij het fout heeft gedaan, maar daarvoor moet je wel bepaalde principes kennen), of hem echt laten zien dat "nee" ook echt "nee" is. Dat kun je bijvoorbeeld simpel doen bij een pup die niet zo van water houdt. Hij wacht voor de deur en wil als een gek naar binnen stormen zodra je opendoet: twee of drie spuitjes met de plantenspuit op zijn snuit terwijl je NEE zegt, en hij heeft die "nee" zo door. Gegarandeerd voor de rest van zijn leven.

Helemaal mee eens Maroune

Ik zou zelfs zeggen dat we moeten proberen onze hond zo min mogelijk fysiek te beheersen en juist zoveel mogelijk met commando's te werken, om de leermomenten te vergroten. Bijvoorbeeld, wanneer die van mij tegen iemand opspringt (6 maanden), probeer ik eerst een paar keer 'nee' te zeggen voordat ik haar fysiek dwing om te stoppen.

De 'nee' en het tegenovergestelde daarvan zijn volgens mij de belangrijkste commando's. Een groot deel van de opvoeding draait daarom. Pas als je er 100% zeker van bent dat deze twee woorden (of andere signalen) begrepen worden, weet je pas echt of de hond ongehoorzaam is of niet. In mijn geval is ze te enthousiast als ze iemand ontmoet die met een hoog stemmetje tegen haar praat en haar handen naar haar uitsteekt. Dan luistert ze duidelijk niet. Dat is waar ik nu sta :) Mijn doel is dat ze standaard gaat zitten en op mijn toestemming wacht (tja, ik ben een control freak lol)

En wat betreft de 'ja'. Superbelangrijk. Het helpt de pup bijvoorbeeld om angsten te overwinnen. Op een avond had Sana koorts. Ze at niet en ze dronk niet. Ik maakte me zorgen. Ik wilde dat ze in ieder geval wat dronk. Ik zette een bak water voor haar neer. Ze bleef liggen. Ze verroerde geen vin. Ik dacht: oh ja? Dan geef ik je water in een bakje dat je nog nooit hebt gezien. Daar kun je vast niet aan weerstaan, daar ben je te nieuwsgierig voor. Nog steeds geen reactie :(

Ik bleef maar 'jaaaaa jaaaa' herhalen met mijn hoge stemmetje. Door te blijven aandringen aarzelde ze, stond ze heel voorzichtig op met haar oortjes omlaag, en ging ze een behoorlijke hoeveelheid water drinken.

Ik denk ook dat hij het woordje "nee" nog niet begrijpt.

Een hele simpele oefening die de gedragstherapeut me heeft geleerd voor de "nee": pak een brokje of snoepje in je handpalm en houd het onder de neus van je hond. Hij gaat eraan snuffelen en wil het natuurlijk meteen opeten, op dat moment zeg je "nee". Trek je hand terug en bied het daarna weer aan: en weer "nee!". Je geeft het pas als hij er alleen maar aan snuffelt of als hij zijn kop wegdraait. Op dat moment zeg je heel enthousiast "jaaaaa" en laat je hem de beloning pakken. Het doel is om het aan hem te laten zien en "nee" te zeggen als hij het zonder jouw toestemming wil pakken, en "ja" als hij even heeft gewacht. Je kunt er ook "nee, afblijven" of "nee, laat liggen" van maken, en "ja, pak maar" of "ja, toe maar". Kortom, je kunt toevoegen wat je wilt na de "nee" en de "ja". Gebruik altijd een duidelijke "nee" en een vrolijke "ja", want je toon is superbelangrijk.

Tegen het happen en bijten werkt een hoge gil vaak goed, en negeer hem daarna.

Of leid hem af met een speeltje, waarbij je ook eerst weer "nee" zegt en pas "ja" als hij het speeltje in zijn bek heeft.

Nog iets belangrijks is om vaker naar buiten te gaan, zodat je puppy zijn energie kwijt kan en lekker moe wordt van de wandelingen. Dan heeft hij de energie niet meer om je lastig te vallen en zal hij een stuk rustiger zijn.

en is jouw domheid soms ook inteelt?! LOL

misschien is het wel inteelt als hij zich zo raar gedraagt