Mijn puppy weigert brokken en eet alleen maar vlees

En mijn tweede is een Labrador, die bij een jager een prima jachthondje zou zijn geweest.

In de handen van jagers dus..

Ze staat sinds haar 9e op BARF (ze heeft hamsters en gerbils in huis gehad, in een verblijf maar ook los, en die zijn gewoon van ouderdom gestorven). Ook de konijnen in de familie liet ze met rust, zelfs al kreeg ze konijn in haar voerbak; ze wilde eerder met ze knuffelen. De kippen maken het ook nog prima ^^, net als de geiten..

Dat jachtinstinct, het willen achtervolgen en grijpen, daar verandert voeding (of het nu brokjes, zelfgekookt of rauw vlees is) echt helemaal niks aan.. Ik ken jagers die hun honden vlees geven en anderen die dat niet doen.. zodra de roedel samenkomt voor de jacht, hebben ze allemaal hetzelfde doel voor ogen..

Of ze gaat jagen of niet, dat zit er gewoon in of niet..

Nee, dat is echt heel zeldzaam!

De vader van mijn jeugdvriendin, met wie ik bijna als zus ben opgegroeid (onze moeders kennen elkaar al sinds de middelbare school), is namelijk een enorme liefhebber van windhonden en hij had alleen maar dat ras (altijd in een koppel, steeds twee teefjes, en als er eentje overleed, nam hij er weer een tweede bij).

Ik was vaak bij hen thuis en ik heb er zulke mooie herinneringen aan... we hingen samen met de honden op de bank om tekenfilms te kijken, we gaven ze cornflakes, we speelden verstoppertje... ze waren echt geweldig :-)

Maar om aan te geven hoe zeldzaam ze zijn... sinds die tijd, dus al bijna 20 jaar geleden, heb ik in Frankrijk nog maar één Saluki gezien!

Het was trouwens wel grappig, want ik was echt gefascineerd door die hond. Mijn oog viel er meteen op en ik liep direct naar het baasje toe om een praatje te maken LOL

Ik was verrast en blij om er weer eens eentje te zien.

Inderdaad, de training van deze honden draait om het omgaan met hun instincten. Het is dus top als je man van plan is om te gaan jagen; bovendien kan hij op die boerderij profiteren van de nodige expertise en krijgt hij vast een hoop goede adviezen.

Oh top, je hebt al gereageerd!

Je aanbod is echt super verleidelijk, het is daar zo mooi bij jullie... als ik meer tijd had, zou ik meteen het vliegtuig pakken om samen met mijn hond naar jullie toe te komen.

Wat die Sloughi-boerderij betreft: ja, het zou goed zijn om haar daar vrij snel mee naartoe te nemen zodat ze aan andere honden kan wennen. In mei is ze namelijk al 5 maanden oud, en als ze in de tussentijd echt geen andere honden heeft gezien, kan dat nog best lastig voor haar worden.

Er is namelijk een heel cruciale socialisatiefase tot ongeveer 3 à 3,5 maand; daarna kan het ingewikkelder zijn als de pup ouder is. Maar verder echt een top programma, je hond gaat het daar heerlijk hebben :-)

Wat de jacht betreft... ik zal proberen er niet weer zo'n hele lap tekst van te maken, maar het is ook fascinerend.

Een windhond in actie is gewoon hypnotiserend. En het klopt trouwens: een windhond doodt de prooi niet, hij houdt hem alleen in bedwang zodat het baasje hem kan ophalen, zoals uitgelegd in deze video (3:05):

https://www.youtube.com/watch?v=JiCkQ9WrpOM&feature=emb_title

Inderdaad, we gooien hier echt nooit wat weg! Als we restjes over hebben, zijn die voor de zwerfkatten hier in de buurt, en het griesmeel leggen we op de randen voor de vogels. Maar goed, we zijn voorlopig even gestopt met de katten te voeren, want er waren er twee die Xena de stuipen op het lijf hebben gejaagd.

Lorna, ben jij in Frankrijk opgegroeid met Saluki's? Er zijn er niet zo heel veel in Frankrijk, toch?

Hoi @Jujud

🙂

Ik vind je beschrijving van Xena geweldig. Zo'n echt plakkerdje is fijn, je krijgt er een sterkere band door en een betere communicatie... zolang je er maar op let dat ze haar plek kent, ook al mag ze in de slaapkamer (op bed slapen). Dat doen wij ook met Oxane (die van ons komt erbij tijdens de film en zodra die is afgelopen, gaat ze naar haar eigen mandje aan het voeteneind... ze mag ook op de bank of op bed voor een dutje). Maar als we vragen of ze eraf gaat of opzij gaat, dan doet ze dat ook (toen ze een puppy was, had ik wel wat problemen met haar karakter: ze beet, was erg nerveus en een echt eigenwijsje).

Wat betreft de Royal Canin brokjes: de kans is groot dat ze die weigert, aangezien ze nu al bij de koelkast staat te wachten.

(Wat betreft de brokjes van een andere hond of een kat: het is heel normaal dat ze willen wat de anderen hebben, of het nu om eten, botten of speeltjes gaat...)

Hoi @Lorna, "eten als een bootwerker" is het grote gevaar bij vers voeren ^^. De gulzigheid wint het dan van het gevoel "ik zit vol, ik stop", zeker bij een puppy...

Als Xena dingen begraaft, komt dat misschien doordat ze snapt dat ze te veel heeft gegeten en uit instinct een voorraadje aanlegt. Hoewel ze als pup natuurlijk veel nodig heeft voor de groei; ze zal veel eten tot aan de groeispurt, waarna de porties weer wat afnemen om haar groei te voltooien...

Ik deel hier de link naar de site van Atavik (een Frans merk) van een Wamiz-gebruiker, Nicolas. Hij legt uit hoe je menu's kunt afwisselen (ik doe zelf ook zoiets):

https://www.atavik.fr/recettes/barf/rotation-ingredients-barf/

Wat betreft de konijnen: mijn eerste hond was een Joegoslavische Herdershond. Ze kreeg twee jaar lang brokjes, maar dat was een drama omdat ze ze vreselijk vond. Ze werd er ziek van, kreeg enorme spijsverteringsproblemen en viel ontzettend af. De dierenartsen maakten zich zoveel zorgen dat ze adviseerden om haar gekookte kip met rijst te geven, nadat ze eerst hadden gezegd dat we haar moesten dwingen brokjes te eten (het resultaat was dat ze meer dan 15 dagen in hongerstaking ging). Uiteindelijk zorgde dat ervoor dat ze wegliep om te gaan jagen (we zijn geen jagersfamilie). Ze nam konijnen mee naar huis voor mijn moeder, die ze uit angst voor ziektes (van wilde konijnen :-( ) in de vuilnisbak gooide. Na twee prooien stopte Fidji met ze mee naar huis te nemen... Mijn moeder is toen overgestapt op zelfgekookte maaltijden en Fidji at alles op tot ze weer op haar 55 kg zat. Ze is uiteindelijk 16,5 jaar geworden.

Hooi @Lorna, bedankt voor je reactie!

Ik heb vandaag lekker de tijd om te schrijven omdat ik geen klanten heb, hihi. Echt fijn, de eerste dag zonder klanten in meer dan een maand.

Geldt dat ook voor gekookte botten van schapen en lammeren? Want dat eten we hier veel.

Je zou het gezicht van m'n schoonmoeder moeten zien als ze wist dat ik de hond vlees geef. Vlees is hier hartstikke duur, dus als je dat voor een hond koopt, verklaren ze je voor gek. Een hond hoort hier eigenlijk al niet eens in huis te komen, omdat ze engelen zouden verjagen. Aan m'n man leg ik het wel uit. Het voordeel is dat hij gek is op dieren; zijn moeder vertelde me dat hij als zesjarig jongetje een puppy mee naar huis had genomen en die in de lade van zijn vaders bureau had verstopt. Hij mocht hem niet houden, maar hij kreeg wel een aap...

Wat betreft de vaccinaties weet ik niet precies wat ze heeft gehad. We zijn naar de dierenarts gegaan toen ze een maand oud was met de vraag haar in te enten. Dat hebben ze gedaan, maar ze hebben niet gezegd waartegen. Ze heeft net haar herhaalspuit gehad en volgende maand krijgt ze er nog een. Ik ga de volgende keer zelf in plaats van m'n man om het te vragen. Ik weet niet welke ziektes hier allemaal heersen, ik weet alleen dat rabiës (hondsdolheid) hier voorkomt...

Wat die hond van mijn vriendin betreft: dat gaat hem niet worden, ze woont 400 km bij ons vandaan. We hebben die 400 kilometer afgelegd zodat ze elkaar konden ontmoeten, maar natuurlijk ook om mijn vriendin te zien en even naar het strand te gaan.

De boerderij is 150 km verderop. Volgens mij was het @Emma die me al tipte om haar daar mee naartoe te nemen. Ik heb er nog geen tijd voor gehad, maar ik ga het zeker doen.

Zoals ik in m'n andere post al schreef, gaan we in mei voor vier maanden naar de VS om te werken. Snif, snif... het wordt echt zwaar om haar achter te laten. Maar we hebben een trainer gevonden met Sloughi's die haar twee maanden in huis neemt, daar bij onze boerderij in de buurt, om haar te trainen. Dan heeft ze in ieder geval sociaal contact. De twee maanden daarna is er iemand bij haar op de boerderij. Maar tja, van 24/7 samen zijn naar haar vier maanden moeten missen, dat wordt wel even pittig.

Ik roei met de riemen die ik heb. Zodra ze al haar prikjes heeft gehad, probeer ik haar kennis te laten maken met wat zwerfhonden die er relaxed uitzien. En die tweede Sloughi komt er wel, maar nog niet meteen. Verder hebben we straks wat paarden, ezels en kamelen... tja, dat zijn natuurlijk geen honden.

Als iemand van het forum een gratis weekje Marokko wil: ik heb een kamer over, maar je moet wel je hond meenemen...

😁

Qua voeding ben ik geen expert, maar in grote lijnen: als je geen toegang hebt tot goede brokjes en je kunt niet strikt de BARF-methode volgen, is er volgens mij niks mis mee om zelf maaltijden samen te stellen op basis van vlees/botten + licht verteerbare koolhydraten + wat groenten (en dat hoeft trouwens niet allemaal in dezelfde maaltijd; het kan ook een maaltijd zijn met flink wat vlees en een andere keer een meer vullende maaltijd met koolhydraten/groenten).

Tarwegriesmeel kan prima in de maaltijden (https://wamiz.com/chiens/guide/aliments-nourriture-chien-adaptee-2057.html), goed nieuws dus voor in "couscousland" ;-)

Eerlijk gezegd, die heerlijke restjes uit je keuken weggooien (ik krijg er zelf zelfs honger van^^) terwijl Xena het gewoon kan eten, zou in mijn ogen een beetje onzin zijn.

Als je twijfelt over een ingrediënt, kun je op internet wel vinden wat afgeraden wordt. Je moet inderdaad oppassen met te veel zout.

Wat betreft je andere vragen: een pup die op een stukje houtskool knaagt, daar hoef je je geen zorgen om te maken. Let er alleen op dat ze geen grote vreemde voorwerpen, houtsplinters en dat soort dingen inslikt. Maar echt, het is een hondje dat zich supergoed redt, ik maak me geen zorgen om haar :-)

Wat haar contact met je gasten betreft: dat is echt perfect! Xena zal opgroeien tot een stabiele windhond die alleen even waarschuwt als ze iets ongewoons merkt in haar omgeving (net als de Saluki's uit mijn jeugd).

Al dat contact op jonge leeftijd staat de ontwikkeling van het raseigen karakter absoluut niet in de weg; het zorgt er juist voor dat ze een stabiele hond wordt die zich overal op haar gemak voelt.

Voor nu heeft ze gewoon dat typische puppytemperament en zit ze volop in de verkenningsfase. Ze zoekt dus contact met alle nieuwe dingen en mensen (eigenlijk net als een mensenbaby ^^), ze wil alles aanraken en alles uitproberen :-)

Hoi Juju,

Wat betreft die gekookte botten: dat raden dierenartsen echt heel sterk af. Alles wat met kleine, splinterende botjes te maken heeft... dat kan voor scherpe splinters en uiteindelijk zelfs voor een perforatie zorgen.

Het is soms lastig om de gewoontes van iemand te veranderen die gewend is om alle restjes aan de hond te geven. Mijn schoonvader is precies zo, ik moet hem echt in de gaten houden. Zodra ik mijn rug toekeer, hup! Dan voert hij mijn hond weer het eerste het beste bot.

Wat betreft het contact met soortgenoten zul je het dus even moeten doen met wat er is, maar je hebt gelijk dat je voorzichtig bent met eventuele ziektes tot ze haar herhaalprikken heeft gehad. Ik ken de lokale ziektes in Marokko niet, welke inentingen heeft ze eigenlijk precies gehad?

Als je haar weer in contact zou kunnen brengen met de hond van je vriendin, zou dat heel goed zijn :-)

Zelfs als ze niet spelen, leert Xena veel van het contact. Dat ze op haar plek wordt gezet als ze te hard bijt of over bepaalde grenzen gaat, is precies wat ze nodig heeft. Die oude lobbes was echt perfect 👍

Wacht even... gaat ze getraind worden op de Sloughi-boerderij? Dat is echt gaaf.

Ik weet niet of het ver bij jullie vandaan is, maar probeer haar als het even kan nog een of twee keer mee te nemen voordat ze 3,5 maand oud is. Ze pikt dan allerlei sociale codes van honden op, en als ze daar later terugkomt voor de training, voelt ze zich meteen op haar gemak.

Als je het geen fijn idee vindt dat ze te weinig kan spelen, is er nog een andere oplossing: een tweede Sloughi nemen 😁

Kortom, wat betreft de contacten met soortgenoten, raad ik je toch aan om in te zetten op een paar kwalitatieve ontmoetingen voordat ze 3,5 maand is. Natuurlijk kun je dat in deze context niet elke dag doen, maar zelfs al is het maar af en toe (bijvoorbeeld een paar keer contact met de hond van je vriendin en twee keer gaan wennen op de Sloughi-boerderij), dan is dat al een enorme winst voor de toekomst. Omdat ze later bij de jacht met andere Sloughi's in contact komt, is het belangrijk dat ze goed weet te communiceren.

Even wat anders dan eten... aangezien we blijkbaar alle mogelijke fouten maken bij de opvoeding, ben ik een beetje bang dat ik nu al voor hyper-aanhankelijkheid heb gezorgd. Ze is de afgelopen maand nog geen moment alleen geweest (behalve dan even in onze slaapkamer als er gasten waren voor het eten, dat is alles). Maar echt alleen thuis is ze nog nooit geweest. De nachten zijn op zich wel relaxed, want ze komt slapen zodra wij naar bed gaan en ze wacht tot we wakker worden voordat ze zelf opstaat. Maar ik zou het wel fijn vinden als ze in haar eigen mand gaat slapen. Ze is nu nog klein, dus nu is het geen probleem, maar met een volgroeide windhond tussen ons in slapen is niet echt ideaal voor de privacy. Ik hoop dat het vanzelf goedkomt als het wat warmer wordt. (Nu is het 's nachts nogal koud, zonder verwarming en bijna 0 graden in huis, dus dan is het onder het dekbed natuurlijk veel fijner... )

Dat ze contact heeft met soortgenoten gaat voor mij ook een flink probleem worden. Wij zijn de enigen in de vallei met een hond. Er zijn hier wel honden, maar dat zijn allemaal zwerfhonden; ze spelen niet en voorlopig probeer ik ze een beetje te ontwijken. Ze heeft namelijk nog niet al haar inentingen gehad en hondsdolheid komt hier nog steeds voor. We zijn een weekendje bij een vriendin geweest die een hond heeft (de strandfoto's), dat was erg leuk. Ze hebben niet echt gespeeld (haar hond is al oud), maar toen ze probeerde in zijn staart te bijten en zijn brokjes te stelen (tja, de enige keer dat ze interesse had in brokjes was om die van een andere hond te jatten), heeft hij haar wel even goed op haar plek gezet. Maar een andere hond vinden om mee te spelen gaat hier echt een enorme uitdaging worden. Ik vind het trouwens best wel sneu voor haar. Zelfs in Marrakesh heb ik gekeken, maar hondenparkjes en dat soort dingen bestaan daar simpelweg niet.

Mijn enige hoop is de boerderij waar veel sloughi's zijn, daar kan ze dan lekker spelen. Ze gaat daar trouwens ook wat tijd doorbrengen voor haar training. Om het te compenseren speel ik zelf veel met haar, zoals ik al in een ander bericht schreef, en probeer ik haar zelfbeheersing aan te leren. Wat betreft de bijtrem maakt ze trouwens goede vorderingen. Ik weet dat dit het contact met andere honden niet vervangt. Met andere dieren heb ik meer geluk: er zijn hier veel verwilderde katten, ezels, koeien, enzovoort. Gisteren zijn we voor het eerst aan de lijn naar buiten gegaan. Tot nu toe deed ik alles altijd los, maar de laatste paar keer luisterde ze totaal niet meer als ze mensen tegenkwam; ze liep achter hen aan om te spelen en ik moest haar achterna rennen. Met de riem kon ik nu samen met haar een koe benaderen zonder te flippen, en dat ging hartstikke goed. De riem gebruik ik alleen op plekken waar mensen wonen, maar op tien minuutjes lopen kan ik plekken vinden waar niemand is en waar ze lekker kan rennen.

Lorna, de Sloughi heeft volgens mij hetzelfde karakter als de Saluki. Ik heb gelezen dat het afstandelijke honden zijn, wantrouwig tegenover vreemden, angstig, onafhankelijk... Misschien verandert ze nog, maar voorlopig is er van die onafhankelijkheid weinig te merken; ze is een echte plakpleister. En op dit moment lijkt ze totaal niet angstig, wat me juist even liet schrikken toen ze er in volle vaart vandoor ging om met een ezel te gaan spelen.

In ieder geval is het nu een komisch en levendig puppy, super aanhankelijk, met af en toe van die compleet gestoorde buien waarin ze helemaal doordraait, maar ze laat ons elke dag lachen.

Sorry voor dit lange bericht, maar het doet goed om er met andere mensen over te praten. Hier is de houding tegenover honden vaak nogal hardhandig, met stokken en stenen...