Mijn puppy weigert brokken en eet alleen maar vlees

Hoi Doudou en Lorna

Ik zit niet elke dag op internet, dus sorry voor de late reactie. Ja, Simba was dol op water en ik woonde destijds vlak bij zee. Superhandig, hij ging erheen wanneer hij maar wilde. Het was echt een hond-kat, supermakkelijk en heel onafhankelijk. Ik had een huis in het bos, zonder omheining, en hij kon lekker naar buiten via een hondenluikje.

Heel anders dan de band met Xena; hij was eigenlijk bijna té makkelijk. Hij ging gewoon zijn eigen gang en ik heb hem in 8 jaar tijd nooit horen blaffen.

Ik heb hem naar een grote boerderij gedaan nadat ik naar Manhattan was verhuisd. Dat was echt even slikken, maar hij was doodongelukkig die paar maanden in een appartement. Hij was dat totaal niet gewend, dus ik wilde liever dat hij zijn laatste jaren in vrijheid kon doorbrengen...

Wat het water betreft, dat is echt top, zeker hier. We gaan olijfbomen en kappertjesplanten neerzetten, en allerlei soorten groenten, echt aan polycultuur doen.

Voorlopig is uit het wateronderzoek gebleken dat het te zout is, echt balen. Maar ik denk dat we het onderzoek te vroeg hebben gedaan, al twee uur nadat we het water hadden gevonden.

Lorna, dat is niet haar eigen kussen hoor, ze heeft een veel groter bed! Het zijn de kussens van de bank, maar ja, ze gaat gewoon liggen waar ze wil...

Maar er is goed nieuws: na wat speuren op internet heb ik twee hondenpensions gevonden die ook training en opvoedcursussen geven. Nou is de training van een windhond niet echt alledaags. Het is eerder dit:

Ze bellen me vandaag nog terug. Als ik haar twee keer per week mee kan nemen voor wat lesjes of zodat ze in ieder geval met andere honden kan spelen, zou dat echt super zijn!

Ik ga de video's even bekijken...

Hoi Doudou en Lorna

Ik zit niet elke dag op internet, dus sorry voor het late antwoord. Ja, Simba was gek op water en ik woonde destijds vlak bij de zee, handig, hij kon erheen wanneer hij maar wilde. Hij was een soort 'hond-kat', heel makkelijk en super onafhankelijk. Ik had een huis in het bos zonder omheining en hij kon lekker naar buiten via een hondenluikje.

Een heel andere band dan met Xena; hij was eigenlijk bijna té makkelijk, hij deed gewoon zijn eigen ding. In de acht jaar dat ik hem had, heb ik hem nooit horen blaffen.

Ik heb hem naar een grote boerderij gebracht nadat ik naar Manhattan ben verhuisd. Dat was echt zwaar, maar hij was die paar maanden in een appartement hartstikke ongelukkig, hij was dat helemaal niet gewend. Ik wilde liever dat hij zijn laatste dagen in vrijheid kon doorbrengen…

Wat het water betreft: ja, dat is top, zeker hier. We gaan olijfbomen planten, kapperstruiken en allerlei soorten groenten... een beetje aan polycultuur doen.

Voorlopig bleek uit het wateronderzoek dat het te zout is, echt balen, maar ik denk dat we de test te vroeg hebben gedaan, al twee uur nadat we het water hadden gevonden.

Lorna, dat is niet haar kussen hoor, ze heeft een veel groter bed! Dit zijn de kussens van de bank, maar ja, ze gaat waar ze zelf wil…

Maar ik heb goed nieuws: tijdens het speuren op internet heb ik twee hondenpensions gevonden die ook dressuur- en gehoorzaamheidstraining geven. Nou is het trainen van een windhond niet echt gebruikelijk, het is meer dit:

Ze bellen me vandaag nog terug. Als ik haar twee keer per week mee kan nemen voor wat lesjes, of dat ze tenminste met andere honden kan spelen, dan zou dat echt super zijn!

Ik ga de video's bekijken...

Hoi

Over die haas, ik heb dit gevonden. Misschien kun je eens met jagers bij jou in de buurt gaan praten..

https://agriculture.gouv.fr/sites/minagri/files/documents//tularemie_190905net.pdf

https://barf-raw-feeding.fr/les-maladies-du-gibier/

Mijn Oxane voegt zelf ook nog weleens veldmuizen toe aan haar voerbak

😧

Wat een prachtig kussen heeft ze 🙂

Ze groeit er alleen wel snel "uit"!

😁 Liefde op het eerste gezicht bij een puppy is echt mogelijk... Toen we puppy Volka gingen ophalen, wist ik zodra ik door het hek liep en haar aankeek meteen dat ik haar mee naar huis nam. En toen ze in mijn armen sprong, heb ik haar niet meer losgelaten... die klik... die magie!

Dat had ik nog nooit eerder meegemaakt, zelfs niet bij mijn eerste hond waar ik ook dol op was. Met Oxane vond ik het lastiger om die band op te bouwen, ook al hou ik veel van haar. Het was minder direct. Zelfs mijn man geeft toe dat Volka echt uniek was.

Die blik van Xena in je witte dekbed is echt te schattig. Hoe had je die kleine snuit kunnen weerstaan? Ze was zo ieniemini... die kwetsbare blik... ^^

Ik zou zeker zijn bezweken... 😌 dat slimme koppie belooft veel goeds...

Je moet haar eraan wennen om een paar uurtjes zonder jou te zijn en dat langzaam uitbouwen naar een middag en daarna een nacht, ook al is dat superlastig. Anders wordt het later te moeilijk voor Xena...

Je moet dat nu al zoveel mogelijk beperken voor later...

Ik weet dat het zwaar gaat zijn. Ik ben een keer een maand weg geweest met mijn man en had Volka en onze dochter bij mijn ouders gelaten. Degene die het meest aan het mokken was bij onze terugkomst was Volka. Ze negeerde me volledig en ging naar mijn moeder; ze groette 's ochtends mijn moeder eerder dan mij en ik kreeg maar een klein enthousiast ontvangstje...

😔 En het ergste was nog dat ze mijn man wel heel enthousiast begroette...

Schattig hoor, zo'n Nova Scotia Duck Tolling Retriever is ook prachtig. Hield hij van water?

Die watervoorraad van jullie is echt top, een waterput hebben is zo handig en essentieel.

Ga je fruitbomen planten?

Zo heerlijk in slaap vallen in de armen van je "baasje" is echt puur geluk... ze is prachtig.

Welterusten voor jullie drieën

We hebben haar bal weer gevonden, joepie! Het enige speeltje waar ze dol op is

In de armen van mijn man, die twee hebben het heerlijk samen...

Tot later!

We hebben eigenlijk drie huizen: eentje in de bergen, eentje aan zee en eentje in de stad. In Marrakech zijn we echt maar heel weinig.

En dit is een deel van het terrein van onze boerderij:

Het is onmogelijk om 12 hectare op de foto te zetten, dat is veel te groot. We hebben net water gevonden, jippie! Alles tot aan de heuvels en een heel stuk daarbuiten is omheind en van ons. Dat wordt het domein van Xena en haar renveld. Nou ja, niet alles, want we moeten natuurlijk ook nog bomen en groenten planten en het huis bouwen.

Heb je foto's van Moleton, @Lorna?

@Doudou, ik zou haar graag willen laten wennen aan het alleen zijn, al is het maar voor een uurtje of twee. Dat is op zich een heel verstandig idee, maar ik heb precies het tegenovergestelde probleem van veel mensen die hun pup alleen moeten laten om te gaan werken. Wij hebben geen vaste werktijden, we zijn de hele tijd thuis. Als we niet thuis zijn, is dat om in de bergen te wandelen (en ik zie mezelf niet lekker wandelen terwijl ik haar thuis laat, dat voelt een beetje gemeen). Onze levensstijl is wat anders: geen vaste werkuren, we wonen midden in de natuur en als we weggaan is het om te reizen of te wandelen. Voor de boodschappen hebben we iemand die ze komt brengen, of we gaan naar Marrakech en dan nemen we Xena altijd mee omdat we daar dan overnachten. En haar de hele nacht alleen laten, dat wil ik nu nog niet.

Ik weet dat het in mei heel heftig zal zijn, maar ik ga er alles aan doen om onze afwezigheid te compenseren met een geweldige leefomgeving.

Tja, je in slechts één maand al zo hechten aan een puppy is misschien hartstikke stom, maar dat is wel wat er met ons is gebeurd.

Fijne avond allemaal.

@Tania, je Tsjechische wolfhonden zijn prachtig! Ik heb altijd een fascinatie gehad voor wolven of wolfhonden, dat is voor mij het ideaal. @Doudou, ik heb een Nova Scotia retriever gehad, echt een schatje. @La Curieuse, Xena lijkt misschien heel lief, maar ze is een echte deugniet; ze is lief en een monstertje tegelijk, maar dat is juist waarom we zo van haar houden. @Lorna, nu ik net de windhonden heb ontdekt, voel ik dat ik verslaafd ga raken, net als je buren vroeger... Het zijn net gevoelige "hond-katten". Eén ding is zeker: Xena zal vast niet lang alleen blijven.

Ik ben er weer, ze is helemaal ingestort na een super lange wandeling, de couscous (ja hoor, ik weet het, alweer, maar het is vrijdag!) en een potje tikkertje met mij…. Ze doet nu een dutje met m'n man… Ik maak er even gebruik van om lekker te niksen, want over twee dagen heb ik klanten bij de vleet.

Ja, in twee weken tijd is het echt bizar hoe hard Lorna is gegroeid. De eerste foto's zijn van toen ze 1 maand en 1,5 maand oud was, de foto's van vandaag van 2 maanden. Best wel enorm voor 2 maanden… Geloof me, ik voel het wel als ze zich uitrekt in bed. We hebben geen kingsize hoor!

Aan het begin van de nacht leggen we haar weer bij ons voeteneind als ze op bed klimt, maar ze weet zich midden in de nacht altijd weer tussen ons in te wurmen. Als ze in dit tempo door blijft groeien, belanden wij uiteindelijk nog op de grond. Maar ja, als we op de grond eindigen, komt ze vast ook gewoon weer bij ons liggen... Trouwens, sloughi's schijnen maar één baasje te hebben en we vragen ons af wie dat gaat worden; ik ben de enige die ze vooralsnog likt, maar ze lijkt beter naar m'n man te luisteren. We zullen zien…

Dit is de foto van de eerste dag, in haar tas met hooi:

En de aankomst in ons huis in Marrakech:

https://www.voerwijzer.com/natuurlijke-voeding-voor-de-hond/

https://www.barfplaats.nl/informatie/wat-is-barf/

https://www.voerwijzer.com/vlees-organen-en-botten-voor-de-hond/

ik ben er vanavond weer, als het lukt

Ik geef ze wat aan tafel en ook bij de salontafel in de woonkamer. Ik laat expres koekjes op de salontafel liggen als verleiding (ik ben een slechterik, ik vind het heerlijk om m'n Labradors en Goldens een beetje te plagen...) 😏

Maar ze mogen absoluut niet komen bedelen, piepen, stelen of keffen...

Kijken mag, en aan m'n voeten liggen bij de tafel of naast me ook. Na een bepaalde blik (en een klein handgebaar) geef ik toestemming om het te pakken (of met een commando van een afstandje zoals "vooruit" of een "JA").

Volka hoestte altijd (een discreet kuchje) om het me te vragen...

Ixia de Golden (mijn moeder laat veel meer toe dan ik; ze mag op de stoel naast haar zitten en piepen of zelfs blaffen), maar bij mij thuis probeert Ixia dat niet eens, ook al is m'n moeder erbij. Ze gaat niet op de stoelen en er wordt niet geblaft...

Oxane is wat lomper (zitten of liggen met een kwispelende staart die over de vloer zwiept en een heel indringende blik).

Die laatste foto als sfinx, prachtig!