Mijn pup valt me aan..

Hoi Fenhrir,

het probleem dat je met je puppy had, doet me pijnlijk genoeg precies denken aan wat wij nu meemaken met onze golden retriever van 5 maanden. Als hij druk is, bijt hij ons behoorlijk hard terwijl hij tegen ons op springt. Hij heeft zelfs de jas van mijn partner kapotgescheurd, die hem maar niet rustig kreeg. Met z'n tweeën is het makkelijker, omdat we hem dan kunnen tegenhouden en voorkomen dat hij op zijn 'doelwit' springt. We hebben de methode met een speeltje geprobeerd: zodra we bewegen, richt hij zich weer op ons. Als hij niet té 'gek' doet, lukt het soms om hem te kalmeren door hem een tijdje te laten zitten en daarna te laten liggen. Hij vertoont dit gedrag nu al meer dan een maand en we beginnen er een beetje moedeloos van te worden. We proberen hem nu direct te isoleren zodra hij het doet. Trouwens, ook al heeft hij een sterk karakter, hij is hier niet de baas en hij luistert verder best goed. Hoe lang duurde het bij jouw Mechelaar voordat hij stopte met dit gedrag? Ik begin me nu echt zorgen te maken. Alvast bedankt voor je reacties...!

Bedankt voor jullie aanmoedigingen!

Het gaat heel goed met hem. We zijn nog bezig met de voorbijgangers op straat; hij negeert mensen die langs ons lopen steeds vaker, behalve als er natuurlijk een andere hond bij is! En nu hij groter wordt, letten mensen niet meer zo op hem. Hij heeft zelfs een kindje van een jaar of 5 laten schrikken; die wees naar Daïko en zei tegen zijn moeder: "Kijk mama, een wolf!", terwijl hij zich tegen haar aan drukte haha.

Met mijn moeder is het alleen wat lastiger... Ze probeert verschillende technieken uit, maar ze heeft het er echt moeilijk mee. Omdat ze continu bij hem is, test Daïko haar enorm uit, terwijl hij dat bij mij of mijn vriend helemaal niet doet. Ze heeft gelezen dat ze de "alfaman" moet zijn, maar dat verandert nu een beetje in "ik schreeuw het hardst, dus je moet luisteren". En als hij haar in haar kuiten bijt, maakt ze van die korte "afschrikkende" geluidjes zoals "teuh, beuh, ep", heel kort... nou ja, lastig te omschrijven haha, maar het is totaal niet overtuigend. En als ze "nee" zegt, klinkt haar intonatie alsof ze "spring!" of "hup!" zegt. Ze wil ook echt niks van mij aannemen, dat is onbegonnen werk. Ze heeft me een boek gegeven over "hondenpsychologie" van Cesar Millan (best interessant trouwens, ook al ben ik het niet 100% eens met zijn technieken; het legt wel goed uit hoe een hond "denkt" en handelt). Zij is gek op Cesar, ze heeft veel van zijn programma's gezien en vindt zijn aanpak erg interessant. Maar als ik haar dan letterlijk stukjes uit zijn boek citeer, schiet ze meteen in de verdediging omdat ik het zeg, ook al komt het van Cesar zelf. Maar goed, dat is een ander verhaal, dat moeten we zelf maar oplossen. Ik zou haar alleen zo graag willen laten inzien dat we nergens komen met Daïko als ze niet kritisch naar zichzelf kijkt... Hij is echt niet vals hoor, gewoon een beetje lomp.

En verder nog wat foto's van mijn kanjer:

Als hij bijt, pak dan zijn onderkaak vast en laat niet los.

Wat fijn om dit goede nieuws te lezen!

Als mensen te opdringerig zijn, kun je proberen om samen met je hond een 'bubbel' te vormen waar ze niet binnenkomen: als iemand hem aanspreekt en je wilt dat niet, loop je sneller door of verander je zelfs van richting. Als iemand hem per se wil aaien: laat je je hond zitten en in plaats van op die mensen te reageren, ga je voor je hond op je hurken zitten en prijs je hem omdat hij op jou focust > doordat jij en je hond geen aandacht aan de voorbijgangers besteden, lopen ze vanzelf weer door.

Om nog even antwoord te geven op je vraag: het is een kruising tussen een Mechelse herder en een husky.

En ik heb niet gezegd dat hij agressief is, maar op dat moment op het strand was het geen spelletje meer. Ik merkte dat het echt om de rangorde ging; hij liet zijn tanden zien en beet serieus door. Ik weet heel goed dat dit absoluut geen onoplosbaar probleem is, en daarom vroeg ik ook om hulp! Die heb ik gekregen en daar wil ik jullie heel erg voor bedanken :)

Ik had net een heel verhaal getypt en nu is het weg, ik baal echt als een stekker :'(

Maar goed, wat ik dus wilde zeggen..

Super bedankt voor je reactie Lazy Girl.

Mijn moeder heeft een gedragstherapeut gebeld en die heeft haar laten inzien dat we Daïko weer echt als hond moeten behandelen en niet als een verwend kind...

Dus nu negeren we hem als hij zelf komt vragen om te spelen of te knuffelen. Pas daarna gaan we naar hem toe, maar het initiatief komt dan altijd van ons en niet van hem. Alleen dat al maakt een wereld van verschil...

Als hij in onze benen probeert te bijten of doet wat ik in mijn eerste bericht schreef, dan lijn ik hem tijdens het wandelen direct weer aan tot hij rustig is. Daarna laat ik hem weer los, en dat herhalen we tot het beter gaat. En als we in de tuin of in huis zijn, laat ik hem zitten of stuur ik hem naar zijn mand waar hij ook moet blijven zitten. Daarna negeer ik hem een kwartiertje.

Hij stormt nu niet meer zomaar op ons af zoals eerst. Meestal gebeurt dat alleen nog als we met hem hebben gespeeld en hij een beetje overprikkeld is geraakt.

Ik heb hem één keer op zijn rug gelegd omdat hij zijn tanden begon te laten zien en begon te grommen toen ik zei dat hij moest gaan zitten. Sindsdien heeft hij dat niet één keer meer gedaan.

Het gaat in ieder geval een stuk beter... We wandelen nu meer dan eerst, per wandeling doen we er zo'n 15 tot 20 minuten bij. En elke ochtend maken we een grote wandeling van twee uur in het buitengebied waar hij lekker los kan rennen in de velden. Dat doet hem echt goed. Hiervoor was het lastig omdat ik in het ziekenhuis lag en mijn moeder er alleen voor stond, dus toen bleef het bij korte blokjes om...

's Middags doen we een uitgebreidere trainingssessie dan voorheen. We herhalen of oefenen dan de commando's: volgen zonder lijn, zit, af, staan, hierkomen, stop, rustig, blijf en rollen. Ook doen we een klein beetje agility (hordelopen en de loopbrug), maar echt heel weinig omdat hij nog zo jong is. Hij vindt het in ieder geval geweldig!

Kortom, aan het eind van de dag hebben we een lekker vermoeide hond die zijn energie goed kwijt is gekund :) Het is fijn om te zien dat het allemaal niet zo rampzalig was als het leek.

Als er mensen op bezoek komen, zeg ik dat ze de hond moeten negeren tot hij rustig is. Ik laat hem dan zitten zodat hij niet tegen ze opvliegt. Op straat is het lastiger. Voorbijgangers roepen hem en als Daïko dan tegen ze opspringt, gaan ze hem belonen en nóg meer aaien... Dan zeg ik dat ze dat niet moeten doen, omdat hij nu nog jong is en geen slechte gewoontes moet aanleren. Als hij straks volwassen is, is het namelijk een stuk minder grappig ^^ Meestal snappen ze het niet en zeggen ze dat ik zijn enthousiasme niet moet afremmen, omdat hij anders bang wordt voor vreemden en dat soort onzin. Kortom, ze begrijpen het gewoon niet. Ik probeer Daïko te laten zitten als we mensen tegenkomen zodat hij niet zo druk wordt, maar dat is nog best lastig...

Daar gaan we nog aan werken..

Ja, maar ik kan geen stap verzetten, hij doet me zo'n pijn dat ik me niet kan verroeren, anders scheurt hij m'n mouwen en broekspijpen kapot.. morgen gaan we naar de hondenschool en dan vragen we of ze nog een goede gedragstherapeut kennen..

ik zou hem apart hebben gezet in een andere kamer.... ik raad je aan om niet te lang te wachten en een gedragstherapeut in te schakelen... beter voorkomen dan genezen ^^

Hij heeft net weer precies hetzelfde gedaan, maar dan in de tuin. Omdat ik het niet zag aankomen, had ik geen speeltje bij de hand..

En wat moet ik in zo'n geval doen? Hij trekt zich helemaal niets aan van 'nee'. Ik kan mijn stem nog zo zwaar en streng maken, het heeft gewoon geen zin..

Dat is ook een beetje wat ik gebruik, een soort bijtworst! En het werkt wel, op dat moment richt hij zich daarop in plaats van op mij, maar hij blijft het maar doen en dat is best wel irritant...

Bovendien is hij agressief tegen mensen die bij ons binnenkomen. De haren op zijn rug staan dan helemaal overeind, net een soort hanenkam, en hij probeert in hun enkels te bijten en tegen ze op te springen...