La Vache qui rit?

Zelfgemaakte bladerdeeghapjes met pesto, ham en parmezaanse kaas... Je laat Doudou echt wegdromen.

Het ziet er heerlijk uit, ze hebben maar geluk bij jou thuis..

En ik geef zelfgemaakte pesto. De lange slierten kwijl hangen bij Oxane uit haar bek voor de oven als ze de hartige palmiers ruikt. (Ze krijgt één lauw bladerdeeghapje met pesto/ham/parmezaan.)

Hou op, ik lig echt helemaal dubbel als ik me die scène voorstel... 🤭

Thuis eten mijn honden natuurlijk gewoon hun brokken, maar stukjes vet, kaaskorstjes, pizzarandjes, borrelblokjes enzovoort gaan er ook gewoon in. Nooit spijsverteringsproblemen hier aan deze kant!

😂 Nou, eerlijk gezegd weet ik echt niet of het me gaat lukken! Hij heeft me op kilometers afstand al door! Alleen al als ik een lepel zalmolie in haar bak doe, herinnert hij me er al aan dat het maar af en toe mag. (Denk niet dat hij gemeen is voor haar hoor, hij is een echte zorgzame papa). Maar als hij eenmaal ergens zijn zinnen op heeft gezet, is hij nog koppiger dan ik of zelfs Orphée!

Dat wordt morgen een psychologische machtsstrijd, dat weet ik zeker.

En ik weet zelfs zeker dat als hij uiteindelijk toch overstag gaat, hij degene is die er daarna in doorslaat! Mannen, ik zweer het je!

Denk eraan om plat op de grond te gaan liggen en je niet te verroeren als hij naar je kijkt, zodat je geen argwaan wekt.

Als je genoeg kalmerende signalen afgeeft, krijg je hem uiteindelijk wel zover!

Al jullie reacties en ervaringen stellen me echt gerust! Goed, morgen is meneer vrij, dus dan ga ik aan de slag 😉

(oh ja, ik schrijf het hier even op, ook al is het off-topic, hij heeft sinds een paar dagen geen last meer van stijfheid. Het was waarschijnlijk een groeispurtje, maar na een paar dagen rust is het weer voorbij! Yes!)

Het is echt zo dat we vroeger veel minder moeilijk deden en honden gewoon kliekjes kregen of voer dat nu echt niet meer zou kunnen... Ik herinner me de honden van mijn ouders nog en die zijn toch behoorlijk oud geworden.

Mijn schatjes krijgen elke dag een half La Vache qui rit-puntje en dat is geen enkel probleem (ze hebben nooit ergens een intolerantie voor gehad).

Nou, bij ons was het in het begin ook van: 'echt niet, geen menseneten'.

Alleen was het met mijn gezinshond van vroeger zo dat hij alles at, en we gaven hem ook van alles kleine stukjes.

Zelfs mijn vader, die best streng was met de opvoeding, gaf hem stukjes van zijn eigen eten. Dus bij mij was het een beetje een verloren zaak, en ik ben het met @Lorna eens dat het echt onfair zou zijn als ze niet mag proeven.

Zodra hij zijn rug had toegekeerd: hup, hier kleine, pak dit stukje kaas, hier heb je wat hiervan lol.

En toen mijn vrienden langskwamen en haar een stukje worst wilden geven, heb ik dat gewoon laten gebeuren. Dat is toch ook een beetje wat een band schept, onder andere.

Dus tja, ze eet geen zoetigheid, ze is echt een liefhebber van hartig. Mijn moeder wilde haar een stukje taart laten proeven, maar ze liep weg met zo'n blik van: 'haal dat weg bij mijn neus!!'