Ik wil mijn hond terug

Gegeven is gegeven! Terugnemen is diefstal!

Stop Coconouney

Je schoondochter heeft iets stoms gedaan en ze moet nu zelf de gevolgen dragen. Waarom plaatst ze trouwens niet zelf een bericht?

Hoe dan ook, ik ga geen medelijden met haar hebben. Of het nou een opwelling was of niet, ze heeft een keuze gemaakt en moet nu zelf op de blaren zitten.

Ik vind het jammer dat het onderwerp alleen nog maar om mijn schoondochter draait.

Het heeft geen zin meer om het vandaag nog over haar te hebben. Het kwaad is al geschied en dat weet ze.

Dus uiteindelijk dient dit forum alleen maar om haar te veroordelen en niet om mij, of ons, te helpen om de hond terug te krijgen die we zo missen.

Toch bedankt aan degenen die ons wat tips hebben gegeven.

Hoi

Ik sluit me aan bij de mening van Ulalie en Kalou.

Wat je schoondochter heeft gedaan is niet zomaar een "grote fout". Wat ze heeft gedaan is een wrede daad die laat zien hoe weinig ze om haar hond geeft. De schuld volledig bij de moeder van haar vriend leggen is wel erg makkelijk. Je schoondochter heeft een gebrek aan volwassenheid en ook aan "menselijkheid" getoond, waardoor ik denk dat deze hond, wat er ook gebeurt, niet meer op haar naam zou moeten staan. Als je aan deze mevrouw uitlegt dat je de hond op naam van je partner gaat zetten en dat hij voor de hond zal blijven zorgen en verantwoordelijk zal zijn voor zijn welzijn, een goede opvoeding en zijn gezondheid, kun je haar laten zien dat jij, in tegenstelling tot je schoondochter, de ernst van haar actie volledig inziet.

Ik heb dit droevige verhaal (voor de hond dan) met aandacht gelezen en ik vraag me af wat je schoondochter tegen haar klasgenoot heeft gezegd om van de hond af te komen. Misschien heeft zijn moeder wel een heel ander verhaal en probeert ze die hond gewoon een veilig plekje te geven. Persoonlijk zou ik, als iemand me vrijwillig zijn hond geeft inclusief alle papieren, die hond echt niet zomaar teruggeven. Dat meisje van 18 zorgde volgens de vader blijkbaar niet goed voor haar hond; was dat niet juist een extra reden om hem niet terug te willen geven? Dat hij in een kennel zit met drie andere honden stoort me niet zo, zolang de honden maar gelukkig zijn, goed te eten krijgen, kunnen rennen en liefde krijgen.

Ik weet natuurlijk alleen wat je ons vertelt, maar net als @Sky heb ik mijn twijfels over de redenen van het afstand doen. Bovendien hoor ik graag beide kanten van het verhaal; dat is soms erg verrassend en leerzaam.

Als de papieren samen met de hond zijn afgegeven (en dus niet gestolen zijn) en die mevrouw de hond bij de databank op haar naam heeft gezet, heeft het geen zin om aangifte te doen of een rechtszaak te beginnen. Dat zal nergens toe leiden. Wanneer je als volwassene afstand doet van een dier, moet je je verantwoordelijkheid nemen. Misschien is dit een goede les...

Ook al krijg ik hier misschien kritiek op, ik vraag me af of die hond uiteindelijk niet beter af is bij die klasgenoot, met een moeder die er alles aan heeft gedaan om het dier officieel te adopteren. Ze wil hem waarschijnlijk beschermen tegen een volgende keer dat hij misschien weer gedumpt wordt als de kans zich voordoet.

Klopt; daar heb ik ook aan gedacht... maar ja, straks wordt er weer gezegd dat ik alleen maar op een jong meisje loop af te geven 🙄😈

"Trouwens, wat is er uiteindelijk uit het gesprek met die mensen gekomen? Is die moeder niet van gedachten veranderd nadat je haar de feiten hebt uitgelegd? Het is een domme fout die van beide kanten verstandig moet worden opgelost, toch?"

-> En een andere vraag: heeft je schoondochter sindsdien niet meer met die vriend gesproken? Konden ze het niet eens worden over het teruggeven van de hond? 🤷

Wat een ellende... Heb je zelf al met de moeder van dat klasgenootje gepraat?

Wat zijn haar redenen om die hond per se te willen houden, heeft ze daar iets over gezegd?

Ik kan me echt niet voorstellen dat een moeder niet beseft wat voor gevolgen dit heeft voor jouw gezin.

Oeps, ik schreef tegelijk met Kiri ^^'

Maar wat hij zegt klopt inderdaad: heb jij aangifte gedaan, of je schoondochter? Als de hond op haar naam staat, moet zij de situatie bij de politie gaan uitleggen, al kun je natuurlijk wel met haar meegaan. 🙂

En het feit dat je bewijs hebt dat de hond echt van jou is en dat je er goed voor hebt gezorgd, zou moeten helpen: een aankoopbewijs, bewijzen van inentingen, rekeningen van de dierenarts... dat zijn allemaal dingen die jij na 5 maanden met de pup veel makkelijker kunt aantonen dan de tegenpartij na maar een paar dagen...? 🤷

Dat gezegd hebbende, en nu dit eenmaal duidelijk is, helpt het de situatie uiteindelijk niet echt vooruit vanwege de papieren die tegelijkertijd zijn meegegeven...

En sorry dat ik het moet zeggen @Coconouney, maar je laatste samenvatting lijkt me wel een stuk duidelijker dan de eerste, in ieder geval wat samenhangender en completer. Er zaten nogal wat gaten in je eerste verhaal, en dat is ook waarom we vragen gingen stellen... Maar uiteindelijk is er niks aan de hand.

Je weet het, het is makkelijker om iemand te helpen als je de situatie goed kent, en nu weten we er meer van. 🙂

Ik heb nog steeds geen andere oplossingen dan wat de rest al heeft voorgesteld. Ik vind het echt bizar dat je, terwijl je zo snel hebt gehandeld na die eerste stomme fout, je gelijk nog niet hebt gekregen...

Ik hoop voor je (en voor die arme pup, die in dit hele verhaal echt het meest te beklagen is, mocht iemand dat vergeten) dat je laatste aangifte iets oplevert, en snel ook. 😔

Maar zoals Nordic al zei: als de papieren van de hond tegelijkertijd zijn afgegeven, kun je niet meer zeggen dat deze schenking diefstal is. Dat gaat het een stuk lastiger maken om die arme stakker terug te krijgen...

Staan de papieren wel echt op naam van je schoondochter en niet op die van haar vader? Dat had het een stuk makkelijker gemaakt bij de autoriteiten... 😞