Ik wil mijn hond terug

Persoonlijk heb ik meer het gevoel dat het meisje gewoon niet echt geïnteresseerd was in haar dier, en dat het bovendien conflicten veroorzaakte met haar vader in haar ogen, omdat hij wilde dat ze voor de hond zorgde.

Dus het meisje heeft het min of meer bewust gedaan. + Omdat ze de hond echt niet meer wilde, maar misschien had ze de woede van haar vader niet voorzien als ze zonder de hond thuiskwam, want hij was degene die er in werkelijkheid voor zorgde.

Ik zie hier een meisje dat misschien uit een gril om een dier heeft gevraagd, er vervolgens geen interesse meer in had, en misschien wilde de vader zijn dochter verantwoordelijkheid bijbrengen: jij hebt een dier genomen, dus jij zorgt ervoor!

Alleen staat hij nu voor een raadsel door de manier waarop ze er vanaf is gekomen. En omdat hij voor de hond zorgde in plaats van zijn dochter (als ik het goed begrepen heb), was hij zelf gehecht geraakt aan de hond.

Nu, als het vriendinnetje van school alleen het verhaal heeft gehoord van een tiener die de hond zat is, hem niet wil uitlaten, er niet voor wil zorgen, haar het leven zuur maakt omdat ze ook nog eens haar vader op haar nek heeft, en als dat allemaal is doorgegeven aan de moeder van het vriendinnetje die al honden heeft en er goed voor zorgt...

Misschien is dat wel waarom ze hem niet terug wil geven.

Maar dit is allemaal speculatie. Uiteindelijk is dit gewoon een forum, we weten eigenlijk niks zonder de mensen echt te kennen. Misschien gaat het de hond niet beter af in een kennel waar hij nooit uitkomt, misschien gaat het hem juist beter en wordt hij overladen met liefde en uitgelaten, misschien was hij ondanks het onbezonnen gedrag van dat meisje toch goed verzorgd op de plek waar hij was (niet per se door haar).

Wie weet.

+1 met de laatste berichten (behalve die van Audreylug): een puppy is geen voorwerp of Pokémon die je naar willekeur kunt omruilen. Dat is precies wat de mensen hier zo doet steigeren; zij vinden dat een hond een levend wezen is met gevoelens en geen meubelstuk. Het feit dat er geen fysiek geweld bij komt kijken, betekent nog niet dat er geen sprake is van mishandeling (of blijvende gevolgen voor de hond)... 😒

Niemand heeft je schoondochter veroordeeld, we hebben alleen benoemd wat ze heeft gedaan. We hadden die informatie over de beginsituatie gewoon nodig om te kijken of er een oplossing mogelijk was...

...en ondanks dat, ondanks die ongelukkige actie die de oorzaak is van je probleem en waar menig forumlid hier waarschijnlijk de kriebels van kreeg, heeft iedereen hier geprobeerd je te helpen.

We hoeven namelijk niet voor je te applaudisseren of excuses te zoeken voor je schoondochter om je te kunnen helpen. Sterker nog, we zijn je helemaal niets verplicht, weet je... 🥷

Maar we hebben het wel gedaan. We hebben geprobeerd je te helpen, ieder op zijn eigen manier, door je tips te geven en door te vragen voor het geval dat tot andere oplossingen zou leiden... Je helpen en tegelijkertijd benoemen wat zij heeft gedaan, dat kan prima samen. 🙂

En als mensen een oordeel over je hebben, dan houdt niets hen tegen (zeker op een forum waar iedereen vrij is om te reageren en zijn mening te geven, zolang het maar respectvol blijft 🙄). In het begin deed niemand dat trouwens; niemand had een oordeel klaar.

(Ik geef toe dat het nu, naar aanleiding van de laatste berichten, wel een beetje begint, maar dat is logisch; anderen hebben je al uitgelegd waarom ^^')

Als bepaalde reacties je niet aanstaan, tja, dat is begrijpelijk. In deze situatie ligt de schuld bij beide partijen en is het van jouw kant ook niet allemaal vlekkeloos gegaan (en we horen natuurlijk maar één kant van het verhaal, plus dat je niet op alles hebt geantwoord). Het is misschien niet leuk om te horen, maar als je eerlijk bent kun je dat niet ontkenne... Ik snap dat je het niet leuk vindt, maar schuif de hulp die we je tussen dit alles door hebben geprobeerd te geven niet zomaar aan de kant.

Als je uiteindelijk ook geen behoefte hebt aan de hulp die velen hier hebben geprobeerd te bieden door er tijd en moeite in te steken, dan is dat jouw keuze en kun je hen niets verwijten. We kunnen je nog zo graag willen helpen, we kunnen ook geen wonderen verrichten... 😞

P.S.: Ja, ik heb "we" in het algemeen gebruikt, omdat eigenlijk niemand tegen je was en iedereen probeerde je te helpen (of aan de hond dacht), zelfs als er werd beweerd van niet, of je dat nou hebt meegekregen of niet. :P

+1

@Audreylug

Is dit een grapje?

Wacht even, het is niet degene die het bericht plaatste die haar hond heeft weggegeven, maar haar schoondochter, en dan ook nog met de papieren erbij!

Je begrijpt de mensen niet die vinden dat dit dierenmishandeling is, maar ik begrijp niet hoe je een hond kunt dumpen, zogenaamd in een opwelling, mét de papieren erbij.

Goedenavond,

Wat me eigenlijk het meeste choqueert aan dit verhaal is

"In een opwelling". Ik weet niet of je in een opwelling wel aan alle papieren van de hond denkt om hem weg te doen; ik denk eerder dat de actie op dat moment wel bewust was, maar dat ze er daarna spijt van kreeg. Zoals vaak op je 18e ben je nergens zeker van: niet waar je naartoe gaat en niet waar je morgen zult staan. Wat volgens mij onverantwoord is, is om een hond op naam van een jonge vrouw van 18 te zetten en te vergeten dat je op die leeftijd nog onstabiel bent. Je doet een hoop domme dingen als je 18 bent (deze is trouwens wel een hele grote). De beste dienst die je haar kunt bewijzen? Neem die hond niet terug. Laat haar begrijpen dat er altijd consequenties verbonden zijn aan een actie en dat papa en mama (stiefmoeder) er helaas niet altijd zullen zijn. Je geeft haar hiermee een harde maar nuttige levensles, en dat is tegenwoordig heel belangrijk.

Dat je de hond mist is een feit en dat kan niemand ontkennen, maar het is nu eenmaal zo. Dit is een les voor jullie hele familie.

Het was juist heel goed doordacht, want voordat ze de hond en de papieren wegbracht, moest ze het er toch eerst met haar "klasgenoot" over hebben en hij weer met zijn ouders, toch? Dat is niet in 5 minuten gebeurd, maar er is echt goed over nagedacht en het was niet alleen maar een opwelling van woede.

Er zijn zat jongens en meiden op de Wamiz-forums die nog jonger zijn, en ik moet toegeven dat de volwassenheid van sommigen me echt verbaast en geruststelt. Je ziet er zovelen die dieren proberen te redden in plaats van ze te dumpen vanwege een zogenaamde ruzie met hun vader. Ik geloof dan ook niet dat de meeste 18-jarigen zo onverantwoordelijk zijn.

Wat ik vooral zie, is dat die persoon zonder jouw toestemming in jouw plaats heeft getekend, wat natuurlijk hartstikke illegaal is.

Ik zou je dan ook adviseren om direct aangifte te doen van valsheid in geschrifte door het vervalsen van je handtekening.

Als dat eenmaal is gebeurd, zou het overdrachtsdocument niet meer geldig moeten zijn (omdat er sprake is van identiteitsfraude).

Dan is de hond officieel weer van jou en kun je hem gewoon ophalen.

En ik snap echt niks van de mensen die zeggen dat je schoondochter iets wreeds heeft gedaan! Er is volgens mij helemaal niets wreeds aan! Ze heeft de hond in een opwelling weggegeven, maar ze heeft hem niet mishandeld!

Als je het aandurft en hij zit buiten in een ren, kun je hem misschien simpelweg gewoon weer meenemen. Je gaat naar het terrein, roept je hond en loopt met hem weg.

En waarschuw de moeder van dat vriendje maar dat je aangifte gaat doen van identiteitsfraude als ze je probeert tegen te houden!

Alles is inmiddels wel gezegd denk ik....... naast de boosheid en het onbegrip over de beslissing van je stiefdochter om de pup weg te geven..... ik zou zeggen dat haar actie eigenlijk heel doordacht was. Op je 18e denk je er namelijk niet zomaar aan om de identificatiepapieren van de hond mee te nemen..... zeker niet in een opwelling van frustratie...

Hoe dan ook, op je 18e ben je inderdaad nog wat te onzeker over je toekomst.... je hebt dan andere, volkomen logische verlangens dan je volledig te storten op een puppy en de zware taak van de opvoeding die daarbij komt kijken.... de beslissing (we hebben het al duizenden keren gezegd) moet de beslissing van de ouders zijn..... dat voorkomt dit soort verhalen.

En net als @Nordic Attitude zou ik graag de andere kant van het verhaal eens horen..

Het is niet zozeer een oordeel, maar meer een vaststelling van de feiten. De feiten liegen niet en een hond op deze manier weggeven, dat is nogal wat! Als je op je 18e je huisdier wegdoet omdat je ruzie hebt met je vader, dan zeg ik: des te beter voor de hond! Als je stiefdochter haar hond in een opwelling weggeeft, waar is ze dan nog meer toe in staat? Sorry, maar ik heb ook geen medelijden met haar. Ik heb alleen medelijden met de hond, en die is nu ongetwijfeld een stuk beter af waar hij nu is.

Stel dat ik die mevrouw was die de hond heeft opgevangen; ze heeft hem op haar naam gezet omdat hij met alle papieren is weggegeven. Dan zou je echt kunnen fluiten naar die hond, zeker omdat je haar een dief noemt en een rechtszaak tegen haar wilt aanspannen. Je ziet wel dat zelfs de politie niets doet, dus de rechter al helemaal niet, aangezien zij gewoon in haar recht staat. Wat ik zie, is dat je het gedrag van je stiefdochter erg verdedigt, terwijl dat echt compleet onverantwoord is voor haar leeftijd. In plaats daarvan veroordeel jij die mevrouw, terwijl zij ongetwijfeld het beste voorheeft met die hond. Dat ze de moeite heeft genomen om hem snel op haar naam te zetten, daar heeft ze groot gelijk in.

Vraag je stiefdochter eens wat voor smoes ze had om die hond weg te geven? Als ze eerlijk is, opent dat misschien je ogen. Op je 18e weet je echt wel wat je doet en zegt. Als ze 12 was geweest, had ik haar nog wel kunnen verontschuldigen, maar in dit geval gaan we echt geen excuses voor haar zoeken en medelijden met haar hebben.

Je bent hier op een forum van mensen die zielsveel van hun dieren houden en er voor het grootste deel alles voor over hebben. Je moet dus niet raar opkijken van reacties die je niet aanstaan.