Honden van het eiland Réunion: de Royal Bourbon en Berger Créole

Hoe kun je het afmaken nou promoten? Dat gaat me echt de pet te boven. Dat de mensheid zo ver is gezonken, tja... dat is echt niet fraai.

Afslachtingen (en martelingen) zoals we onlangs hebben gezien? (Ik denk onder andere aan Marokko, maar dat is niet de enige plek...)

Zeker niet!

Maar wat zeker is, is dat de asielen op het vasteland al overvol zitten met gedumpte honden. Zoals een van jullie al zei, is het verplaatsen van de lokale populatie noodzakelijk voor hun veiligheid, maar er moet absoluut lokaal een oplossing worden gevonden zodat ze zich niet blijven vermenigvuldigen.

Wat betreft de Creoolse herders van de Antillen of de Royal Bourbon van Réunion: dit zijn rassen die we inmiddels als inheems kunnen beschouwen en die we moeten beschermen. We moeten ze misschien onder controle houden, maar absoluut niet uitroeien. Er zou namelijk een groot deel van de geschiedenis met hen verloren gaan. De Royal Bourbon kwam tegelijk met de eerste mensen naar het eiland; er is geen enkele reden om ze te verplaatsen en al helemaal niet om ze af te maken, net zo min als dingo's in Australië of pariahonden in India.

Mijn waarnemingen zijn van 25 jaar geleden, dus ik weet niet hoe het er nu voorstaat, maar naar wat ik destijds zag, zijn het niet díe honden die het probleem vormen op Réunion. Het zijn eerder honden die lijken op bekende en veelvoorkomende rassen zoals Duitse herders, labradors en griffons, maar die gedumpt zijn en vaak in het wild zijn geboren en opgegroeid. Ze lijken in principe onmogelijk te adopteren. Ik weet niet wat de beste aanpak voor hen is, maar ik geloof meer in sterilisatie dan in afmaken. Deze populatie op een natuurlijke manier laten uitsterven is menselijker...

Ik heb contact opgenomen met de Dierenbescherming en de wethouder voor dierenwelzijn van de gemeente. Ook heb ik de Waalse dienst voor dierenwelzijn gebeld. Ze zeggen dat er bewijs nodig is, dus heb ik een video gestuurd (van een hond die aan zijn riem werd opgehangen) waar de eigenaar ook op te zien was. Ze zeiden dat hij een klacht tegen je kan indienen als ze die beelden gebruiken. Ik zei dat me dat echt niks kon schelen, maar daarop kreeg ik als antwoord dat er wel ergere gevallen zijn en dat dit, hoewel het niet gepast is, geen 'ernstige' mishandeling is. Eerlijk gezegd is dit in mijn gemeente niet het enige geval en er gebeurt gewoon helemaal niets.

@Rinrin, vraag om hulp bij een stichting tegen dierenmishandeling, dan komt er tenminste schot in de zaak.

Zelf heb ik meegemaakt dat een nogal gefrustreerde vrouw in een zaak tegen iemand zei dat ze dat hondje spuugzat was en erover dacht om rattengif in zijn voerbak te doen. Mijn vriendin vroeg haar toen gewoon rechtuit of ze de hond weg wilde doen en ze zei meteen ja. Drie dagen later was hij bij mij.

Hij kwam kruipend binnen met zijn achterpoten helemaal ingetrokken. Mijn bichon accepteerde hem meteen en mijn loslopende binnenkonijn sliep gewoon bij hem in de buurt.

Het ligt gewoon aan de algemene opvoeding. Mijn kinderen zijn nog nooit door een hond gebeten, maar ik wel: toen ik 5 was en in 2019. En dat waren echt geen molossers. De eerste was een hond van vrienden die ons gewoon kende. De tweede was een mishandelde Cavalier King Charles met een onbehandelde hernia; er was vergeten te vertellen dat hij het absoluut niet pikte om een truitje aan te moeten om naar buiten te gaan. De schade aan mijn ene hand viel mee, maar bij de andere was de pees van mijn middelvinger geraakt. Omdat corona toen heerste, moest ik 7 maanden wachten voor ik eindelijk geopereerd kon worden. Ik had zoveel pijn dat ik aan de zware pijnstillers (opiaten) zat. Ondanks alles heb ik voor dat arme beestje gezorgd en hebben we hem een jaar gehouden. Toen hij te veel begon te lijden, ben ik naar de dierenarts gegaan en stond ik voor een keuze: nog een jaar rekken met corticosteroïden of hem in laten slapen.

Hij was al 12 en liep met twee doorgezakte achterpoten, dat noem ik geen waardig leven meer. Hij had al genoeg geleden, dus ik heb hem in laten slapen. Eén jaartje geluk is kort, maar hij verdiende het.

Daar ben ik het mee eens, er moet echt iets gebeuren. Maar als je ziet dat er op het 'vasteland' al niets wordt gedaan... nou ja, een hoop poppenkast, dat kunnen ze wel... Om dan te hopen dat ze in de overzeese gebieden wel actie ondernemen 😒 ik heb weinig vertrouwen in de autoriteiten. Ik weet niet hoe het in Frankrijk zit, maar hier in België ben ik al een jaar aan het vechten om een hond weg te halen bij een baasje dat hem mishandelt, maar er is geen beweging in te krijgen 😩

Kunnen we dan echt verwachten dat we die "zachte" methodes kunnen toepassen, als je ziet hoe de lokale bevolking (niet iedereen hoor, ik wil niet over één kam scheren) nu al met die arme beestjes omgaat?

Alleen laat het artikel dat ik met je deel juist zien dat de gewoontes anders zijn. Ja, het is Frankrijk, maar de cultuur niet. De omgang met dieren is daar gewoon anders. Ik bedoel het niet verkeerd hoor, maar we kunnen niet zomaar zeggen dat onze cultuur overal hetzelfde is. Dat Réunion bij Frankrijk hoort, zegt niet alles.

Ze afschieten met een geweer of beloningen geven aan mensen die op ze jagen, dat zorgt voor een hoop lijden en onvermijdelijke misstanden...

Maar waarom vangen we ze niet en laten we ze dan "rustig" ter plekke inslapen, nadat ze eerst verdoofd zijn?...

Tussen een leven vol lijden, stress, mishandeling door mensen die het zat zijn, nestjes op straat die verhongeren enz. en euthanasie, is dat laatste naar mijn mening het minste kwaad...

https://www.zinfos974.com/Saint-Denis-Un-nouveau-squat-pour-enfermer-les-chiens-et-un-appareil-de-torture-decouverts_a175136.html?fbclid=IwAR0nSYuV-tiY6gMQ_Nzrzj45Zb18mLZ3x4C5Q-MvVkOhPb34lrNhD8viK5s

En dat allemaal gedaan door jonge kinderen (vaak)