Heeft de cortison mijn hond gedood?

Ik leef ontzettend met je mee. Afgelopen woensdag 24 oktober begon de gezondheid van je trouwe viervoeter achteruit te gaan; voor mijn eigen boefje was dat ook haar laatste reis. Ook al was ze al 17 jaar en 3 maanden en wist ik waar het naartoe ging.

Mijn hart ligt in scherven. De mijne was echt een oude dame, al wen je daar natuurlijk nooit aan, terwijl die van jou pas 10 jaar was. Eigenlijk valt er weinig te zeggen, want woorden verzachten het verdriet niet dat je binnenste verscheurt. En dan dat schuldgevoel... het is niet rationeel, maar het hoort er blijkbaar bij als je iemand verliest van wie je zielsveel houdt, wie of wat dat ook is.

Ik was zo gek op dat kleine ruwharige teckeltje met haar eigenwijze kop. Ze gaf me zoveel liefde terug. Het doet nu zo'n pijn dat ik denk dat zij voor mij de enige zal blijven; ik heb die gedachte ook nodig. Al vraag ik me echt af hoe ik nu verder moet zonder hond in huis. Ik denk dat ik mijn liefde voor deze trouwe maatjes op een andere manier ga uiten. Ik wil kijken of ik vrijwilligerswerk kan gaan doen bij een asiel, om op mijn eigen kleine manier aan al die beestjes die door nare mensen zijn mishandeld te laten zien dat er ook lieve en zachte mensen bestaan.

Ik hoop dat jij ook iets vindt dat je helpt om straks met een glimlach terug te denken aan alle mooie herinneringen en de liefde die jullie deelden.

Voor nu is het gewoon ontzettend zwaar en doet het vreselijk veel pijn, maar ik hoop dat er uiteindelijk weer iets positiefs uit voortkomt.

Ja, ik weet zeker dat we elkaar in een volgend leven weer zullen zien. We laten eerst even wat tijd voorbijgaan en dan gaan we naar het asiel om een beestje gelukkig te maken, want ik heb nog zoveel liefde te geven. Het huis voelt zo leeg aan. Bedankt dat je me probeert op te vrolijken, want het is echt zwaar.

Maar ja, is het wel echt door het medicijn gekomen? Dat weten we niet, misschien is het wel een samenloop van omstandigheden... wees sterk en voel je vooral niet schuldig, twijfel niet aan jezelf. Je hebt gedaan wat je is verteld. Onze maatjes vergeten we nooit, en wie weet komen jullie elkaar ooit weer tegen...🙂

Ja, dat klopt, het is echt niet makkelijk om te bedenken dat je zijn dood misschien hebt versneld in plaats van hem beter te maken. Maar zoals je al zegt, we zullen het nooit zeker weten. Ik vind wel dat mensen moeten weten dat dit medicijn gevaarlijk kan zijn voor onze dieren. Bedankt, en ja, er is veel moed voor nodig om nu zonder hem verder te moeten.

Helaas zul je er waarschijnlijk nooit achter komen waaraan je huisdier is overleden, tenzij je een autopsie laat doen. Maar is dat het wel waard? Is het de moeite waard om jezelf nog meer te kwellen? Sterkte, het is echt niet makkelijk.

Hoi,

Ik weet het niet, maar in ieder geval gecondoleerd...