Heeft de cortison mijn hond gedood?

Hoi @Mjdino,

Sorry dat ik gisteren geen tijd had om even een berichtje te sturen, ik heb wel aan je gedacht, en aan Enicia.

Ik zit dit te schrijven terwijl ik naar een groene specht kijk die net weer in de tuin is verschenen, bijna onder mijn neus (de tuin is niet groot, krap 650 m2 in totaal).

Hoe gaat het met je?? Lukt het je een beetje om de draad weer op te pakken, samen met en dankzij Tino? Ik mis mijn Titi enorm, het zijn vlagen van groot gemis die regelmatig bovenkomen, maar dat hoort bij het leven en bij het rouwproces, net als de mensen die ik in mijn werk tegenkom, die weer verder moeten na het verlies van hun partner met wie ze het grootste deel van hun leven hebben gedeeld; en wat zijn ze vaak dapper!! Terwijl ze ook nog eens het geruzie van hun kinderen moeten verdragen, wat nogal vaak voorkomt.

Tot snel.

🙂

Torrent  TurboTax Gogoanime

Dit is echt heel pijnlijk en ontzettend verdrietig. Ik hoop dat het inmiddels weer een beetje met je gaat. Bedankt dat je dit deelt om ons hiervoor te waarschuwen.

Bedankt Mjdino voor je lieve berichtje. En ja, hij heeft een leuk koppie hoor, die hond!

Die kleine "blauwe" ziet er behoorlijk uitgeteld uit, je ziet dat hij echt heeft genoten!! Dat is echt super!

Zou je hem de volgende keer wel iets minder wazig op de foto willen zetten? Zie ik zijn ribben een beetje of is het gezichtsbedrog? Hoe lang zat hij eigenlijk al in het asiel?

Het begint bij mij ook al te kriebelen..., maar ik val altijd op de hond die ik eigenlijk niet moet hebben: een wegloper, een jager, een beetje een "blaffer", eigenwijs en een aansteller........👎

Hoi Mjdino

Ik begrijp je verdriet om het verlies van je maatje Dino heel goed: je zult hem nooit vergeten, daar ben ik zeker van, net als wij allemaal die al eens een maatje hebben verloren.

Vandaag, met Allerheiligen, sta je er natuurlijk nog meer bij stil!!

Het is super dat je een nieuwe viervoeter hebt geadopteerd en ik hoop dat hij volop gaat genieten van zijn nieuwe leven. Ik heb twee maanden geleden zelf ook een kleine Billy uit het asiel geadopteerd. Het wennen ging echt in een recordtempo. Het is geweldig om zo'n stakker een tweede kans te geven.

Een bericht en een video vol finesse, vrijgevigheid en tederheid; iedereen bij mij thuis was erg ontroerd en bedankt je samen met mij, Enicia.

Je hebt niet veel tijd met je Snoopy doorgebracht, 3 jaar is kort, maar bedenk wel dat hij in die 3 jaar de mooiste jaren van zijn leven heeft gehad; dankzij jou heeft hij alles ingehaald wat hij tot dan toe had gemist. 🙂

Hoi,

Wat fijn voor dit hondje! Ik weet zeker dat hij het heel goed gaat krijgen en dat hij je wat troost kan bieden in deze moeilijke tijd. Zoals je weet heb ik vorige maand helaas ook mijn hond verloren, een oudje dat ik pas drie jaar geleden had geadopteerd. Op deze dag van Allerheiligen wilde ik een eerbetoon brengen aan al die overleden honden waar we zo van hielden via een diashow. Ik heb zo vrij mogen zijn om de foto van je mooie Dino die je hier had geplaatst ook in de video te verwerken om hem te herdenken, en ook de mooie Siska. Ik hoop dat je dat niet erg vindt. Deze video is geplaatst in het topic waarin ik veel van me heb afgeschreven toen mijn hond overleed. Als je wilt kun je klikken op het onderwerp "Snoopy gaat helemaal niet goed" en op de laatste pagina vind je de video. Nou, ik wens je heel veel sterkte en kracht voor de komende weken en ontzettend veel geluk met je nieuwe maatje. Enicia

Goedenavond,

Ik ben blij om te zien dat het weer wat beter met je gaat en dat je een hondje gelukkig hebt gemaakt dat het hard nodig heeft.

Ik heb sinds gisteravond zelf ook een knop omgezet en als ik aan mijn siska denk, krijg ik weer een glimlach op mijn gezicht. Maak je geen zorgen, ik woon niet alleen en ik heb een druk leven, maar die afgelopen 7 dagen waren echt slopend en dat is ook logisch. Ik neem het mezelf nog steeds kwalijk dat ik de laatste weken te weinig tijd voor mijn kleine meid had door tijdgebrek. Ook al hield ik haar de laatste tijd heel dicht bij me; die plasjes maakten niet uit, ik liep constant met de dweil in m'n hand... en dan heb ik het nog niet eens over haar mandjes die ik steeds moest wassen, en haarzelf trouwens ook.

Ik heb het te druk met werk en andere verplichtingen om nu goed voor een nieuw maatje te kunnen zorgen, en ik wil het op dit moment ook nog niet, ook al kan ik me een leven zonder zo'n levendige viervoeter in huis niet voorstellen.

Hebben jullie hem al mee naar huis genomen? Is hij zijn nieuwe terrein al overal aan het besnuffelen? Is hij jullie al enthousiast aan het begroeten? Omdat hij pas een jaar is, denk ik dat hij zijn nare ervaringen snel zal vergeten. Stuur je ons wat foto's? Hoe gaat deze kleine labrador heten?

🙂

Dit is echt heel pijnlijk en ontzettend verdrietig. Ik hoop dat het inmiddels weer een beetje met je gaat. Bedankt dat je dit deelt om ons te waarschuwen.