Heeft de cortison mijn hond gedood?

Hoi, 

Cortison is een medicijn met behoorlijk wat bijwerkingen, zoals een te hoge bloedsuikerspiegel, verlies van spiermassa of nierfalen. Toch is het lastig om de behandeling met Dermipred direct te linken aan het overlijden van je huisdier, vooral omdat de symptomen pas opspeelden toen de kuur al afgelopen was. Als je sterke twijfels hebt over de rol van Dermipred (werkzame stof: prednisolon) bij dit incident, kun je dit melden bij de instanties die de veiligheid van medicijnen bewaken. Ik laat hier de link achter voor als je online een melding wilt maken bij de Franse autoriteit ANSES: https://pharmacovigilance-anmv.anses.fr. 

Jules

Het spijt me echt ontzettend voor je verlies... Een trouwe metgezel verliezen is een hartverscheurende ervaring, en ik begrijp hoe moeilijk het is om naar antwoorden te zoeken.

Cortisone, zoals Dermipred (werkzame stof: prednisolon), is een krachtig medicijn dat bijwerkingen kan hebben, zoals spierzwakte, meer dorst en honger, en moeite met bewegen, vooral bij een oudere hond met artrose. Toch is het onwaarschijnlijk dat dit direct verantwoordelijk was voor zijn overlijden, zeker nadat de behandeling was gestopt. Zijn hoge leeftijd en algemene gezondheidstoestand hebben waarschijnlijk een grotere rol gespeeld.

Mijn eigen hond heeft ook cortisone gehad, specifiek Orapred (prednisolon), en dat heeft haar enorm geholpen in een kritieke situatie. Maar elke hond reageert anders. Misschien had je maatje een onderliggende aandoening die snel verergerde.

Ik raad je aan om er met je dierenarts over te praten om beter te begrijpen wat er precies is gebeurd. Voel je vooral niet schuldig, je hebt je best gedaan om hem alle zorg en liefde te geven. ❤️

Hallo, ik wil graag mijn ervaring delen over cortison. Mijn kleine EDEN van 14 jaar, een Cavalier King Charles, had een chronische darmontsteking; haar darmwand was verdikt en ze had last van malabsorptie. Ik heb haar Fortiflora gegeven en speciaal licht verteerbaar gastro-intestinaal natvoer en brokjes die haar hadden moeten helpen, maar tevergeefs. Ik deed dit vooral om te voorkomen dat ik haar cortison moest geven. Omdat haar toestand verslechterde, ben ik uiteindelijk toch met de cortison begonnen. Ze kreeg het 10 dagen lang en daarna heb ik de dosis gedurende 2 dagen afgebouwd, want je mag nooit zomaar abrupt stoppen. Ik stopte op maandag en op dinsdagavond kon ze ineens niet meer op haar achterpoten lopen. Ze had al artrose en was flink afgevallen, maar het is wel heel toevallig dat ze precies de dag erna haar motoriek verloor. Ik trek dezelfde conclusie als jullie: is de cortison hier de boosdoener? Blijkbaar wel, want ik heb op internet gelezen dat het invloed heeft op de pezen en spieren. Wees dus voorzichtig, hopelijk kan ons verhaal andere mensen helpen. We hebben haar moeten laten inslapen omdat ze haar behoefte liet lopen en haar toestand plotseling hard achteruitging door een zware longinfectie. In drie dagen tijd kwamen we tot de conclusie dat het einde was bereikt. Een verdrietig einde voor ons moppie. 

Hoi

Ik vind het heel erg voor je hond en ik leef echt met je mee. Zoals ik al eerder aangaf, weet ik niet zeker wat de schadelijke effecten van cortison zijn, maar ik ben inmiddels wel wantrouwig als ik vaker van dit soort gevallen zoals die van jou hoor. Ik ben het met je eens dat het een enorme leegte achterlaat wanneer je een huisdier verliest en dat is heel moeilijk te verwerken. Veel sterkte en nog een fijne dag.

Hoi,

Ik heb ook cortison gegeven op advies van mijn dierenarts, omdat er bij het onderzoek een duidelijke hersenvliesontsteking was vastgesteld. Mijn hond was nog erg jong en hij is op de 10e dag van de behandeling overleden, zonder dat er echt duidelijke signalen waren. Ik neem het mezelf tegenwoordig ontzettend kwalijk dat ik niets heb gezien, maar dat brengt hem helaas niet meer terug. Ik huil elke dag; die beestjes laten een enorme leegte achter.

Het spijt me echt te horen wat je labrador doormaakt. Je beschrijft precies dezelfde symptomen als bij mijn hond en dat is heel zorgwekkend. Aan de ene kant knapt de gezondheid door dit medicijn op, maar zodra de dosering wordt verlaagd of je ermee stopt, gaat het weer helemaal mis. Het wordt echt tijd dat dierenartsen eens goed naar de effecten van dit middel kijken. Ik heb inmiddels zelf weer een hond uit het asiel gehaald en ben naar een andere dierenarts overgestapt. Maar tot nu toe heb ik hem nog niet durven vragen naar Dermipred (werkzame stof: prednisolon). Toch denk ik dat we moeten waarschuwen voor hoe gevaarlijk dit middel kan zijn. Ik vind het heel erg voor je en ik hoop dat je labrador het gaat redden. Ik leef met je mee.

Hoi,

Ik heb een labrador van 13 jaar die het voor zijn leeftijd eigenlijk best goed deed. Hij is pas geleden geopereerd aan een hoektand vanwege een infectie, maar sinds die operatie heeft hij een infectie aan alle vier zijn poten (met bloed en pus), waardoor hij niet meer kan lopen. Geen enkele dierenarts heeft dit ooit eerder gezien. We hebben dus al ontzettend veel onderzoeken laten doen en veel geld uitgegeven...

Niets hielp, geen antibiotica en ook geen pijnstillers, tot hij op een dag Dermipred (werkzame stof: prednisolon, 2 tabletten per dag) kreeg voorgeschreven. Toen zagen we een duidelijke verbetering. We hebben de dosis daarna verlaagd, maar sindsdien is het weer teruggekomen. Ik geef hem nu dus weer Dermipred (1 tablet per dag), maar ik heb het gevoel dat zijn algemene conditie steeds verder achteruitgaat. Hij heeft nu last van zwakte in zijn achterhand die hij niet had voordat hij met dit medicijn begon.

Ik vraag me dus af of er geen sprake is van ernstige bijwerkingen, zeker omdat mijn hond al zo oud is.

Aan de ene kant helpt het tegen de plekken op zijn poten, maar aan de andere kant heb ik het gevoel dat het hem langzaam kapotmaakt. Hij is erg moe en heel erg kortademig!! Ik weet niet hoe lang hij het op deze manier nog volhoudt...

Virginie

Ik geef mijn kat van 12 jaar en 3 maanden nu al 8 maanden lang 1 tabletje prednison 5 mg (Cortancyl) per dag in plaats van prednisolon (Dermipred) voor kanker en een schildklierprobleem.

Ja inderdaad, je kunt er beter vroeg bij zijn; voorkomen is beter dan genezen.

Hoi carludone, ik wil je niet ongerust maken, maar als ik jou was, zou ik toch proberen de dierenarts te bellen. Normaal gesproken kunnen ze je wel doorverwijzen naar een spoeddienst. Ik heb zelf een keer gewacht tot de ochtend en nu, 4 maanden later, heb ik daar nog steeds spijt van. Ik had hem die avond direct naar de spoed moeten brengen, misschien had hij het dan gered, maar dat zullen we nooit weten. Gelukkig is die van jou nog jong, dat is anders dan bij mijn hond destijds. Al is het alleen maar om jezelf gerust te stellen, probeer een professional te bereiken en leg de symptomen uit. Houd me op de hoogte, tot snel!