Ervaringen gezocht: wie heeft er een hond uit Roemenië geadopteerd?

Wij waren ook op zoek naar een grote loebas om te adopteren. Ik ben gek op grote honden (40 kg en meer :D) en ik heb thuis al een echte goedzak rondlopen. We kunnen ons echt geen ruzie tussen de honden veroorloven, want dat kan flink misgaan! Dus Roemenië werd 'm niet. Ik heb uiteindelijk gereageerd op een Spaanse Mastiff van 2 jaar die in een asiel in Zuid-Spanje zat. Toen hij aankwam: 0____o wauw! Wat een stoere bink! Groot, massief, een paar littekens, een kracht van jewelste, zelfverzekerd, prachtig... mijn hond trok echt een partij een raar gezicht... Maar hij is supervriendelijk, intelligent en hij past zich heel goed aan mijn 'oudje' aan, die in het begin wat angstig was. Kortom, hem de huisregels aanleren was echt een makkie. Dit is onze tweede Spaanse hond en ik kan het je echt aanraden; hij zou er nooit zo goed aan toe zijn geweest zonder de vrijwilligers die waanzinnig werk leveren voordat ze de honden laten adopteren. Soms vangen ze honden op die door mensen helemaal kapot zijn gemaakt, maar ze slagen erin om ze weer in balans te krijgen en ze weer hoop te geven, en die hond begrijpt dat. Dat is echt niet te vergelijken met Roemenië.

Hoi, je verhaal komt overeen met dat van veel anderen. Blijkbaar is er echt een probleem met deze handel in Roemeense honden.

Hoi,

Ik kan het inderdaad bevestigen wat betreft RM, ik zit momenteel midden in deze nachtmerrie!

Een maand geleden hebben we een hondje geadopteerd dat echt superlief is voor ons, maar volgens de stichting kon ze goed met andere honden overweg. Helaas is ze in werkelijkheid extreem agressief naar teefjes. Ze had de hond van mijn schoonmoeder bijna de dierenarts in gejaagd als we niet waren tussengekomen: drie heftige aanvallen zonder ook maar te grommen of te blaffen, terwijl die andere hond juist superonderdanig was, ons aankeek en het gewoon over zich heen liet komen. Echt heel heftig allemaal! Gezien onze situatie — het hondje zou eigenlijk goed met honden moeten kunnen en af en toe bij mijn schoonmoeder of mijn ouders logeren (die ook een heel klein hondje hebben, maar daar heb ik de test niet eens mee aangedurfd) en andersom passen wij ook op hun honden, zo doen we dat bij ons in de familie — is het voor ons onmogelijk om dit kleintje te houden. (We hadden ook nog onze eigen kleine hond kunnen hebben die we afgelopen zomer zijn verloren).

Daarnaast was ze ook agressief naar mensen in huis, maar daar wilden we alles aan doen om dat met de tijd te verbeteren, ook al stond er in de advertentie "zeer sociaal". Goed, we weten dat ze tijd nodig hebben! Maar agressie naar andere honden managen en het risico lopen dat er eentje gewond raakt, dat is een serieus probleem. Zulke gevallen horen normaal gesproken in de advertentie te staan, zodat ze naar ervaren mensen gaan die weten waar ze aan beginnen en een bewuste keuze kunnen maken!

Nu sta ik dus op hun pagina voor een soort Facebook-tribunaal, omdat de stichting voor de herplaatsing alleen heeft opgeschreven: "reden: hond kan niet overweg met de hond van de schoonmoeder". Je kunt je wel voorstellen dat iedereen over me heen viel toen het zo werd verwoord! (Gelukkig tot nu toe geen persoonlijke aanvallen in privéberichten).

Ze hebben niet eens gevraagd hoe het met die andere hond gaat...

Nu zitten we dus met dit hondje waar we al aan gehecht zijn geraakt, maar ze moet weer weg en dat is vreselijk... we doen dit echt niet voor ons plezier... het is zwaar en ik ben zo verdrietig voor haar!

Dit is dus mijn nachtmerrie-ervaring met RM. In 95% van de gevallen gaat het goed (al vermoed ik dat er ook genoeg mensen zijn die flink aan het aanmodderen zijn), maar als het jou overkomt, verandert het mooie avontuur in een nachtmerrie!

Het is jammer voor die Roemeense honden, maar mijn moeder heeft een hond uit Spanje geadopteerd en veel vrienden hebben een Créole (zwerfhond uit de Antillen) en daar zijn nooit problemen mee!

Kijk, ik wil je niet ontmoedigen, maar pas echt goed op. Zeker als je kinderen, katten of honden hebt, moet je het zeker weten. Doe niet zoals ik door blind te vertrouwen, want voor je het weet ben jij de boosdoener... kies liever voor een hond in een gastgezin of bij een stichting waar de nazorg en begeleiding goed geregeld zijn. Daar is het een beetje een fabriek; ze kunnen onmogelijk het karakter van elke hond kennen en ze goed testen!

*herplaatst, niet vervangen, sorry voor de typefout

Oh, het verbaast me niks als ik jullie reacties zo lees! Ik ken persoonlijk vier mensen die allemaal een hond bij RM France (een Franse organisatie) hebben gehaald, en van die vier honden moesten er twee worden omgeruild omdat het echt een onbeschrijfelijke ellende was... Maar wat echt niet normaal is, is dat ze de haat aanwakkeren en toestaan dat adoptanten virtueel worden afgemaakt (je hoeft alleen maar hun fanzone op Facebook te lezen, waar ze het hebben over 'die ***-adoptanten afmaken', 'ze op hun bek slaan' en ga zo maar door...): ze laten het gewoon gebeuren en dat is echt onacceptabel. Een vriendin van me is zelfs met de dood bedreigd en ze hebben haar geprobeerd te intimideren, en dat gewoon door de 'likers' daar! Arme meid, ze wilde alleen maar een hond uit Roemenië adopteren in plaats van er een te kopen, maar het was een drama omdat het beestje compleet gestoord leek! Het liep totaal uit de hand en ze is maandenlang echt heel bang geweest. Echt hoor, kijk liever naar Spaanse asielen of organisaties voor 'Creoolse' honden (van de Franse eilanden); die liegen niet en die stichtingen helpen je veel beter als er echt een probleem is. Die zijn tenminste eerlijk.

Maniongui, stop alsjeblieft met spammen -_-

Ik heb inderdaad ook gedoe gehad met een stichting. Ik nam contact op over een hond, maar zonder enige uitleg werd me verteld dat het niet mogelijk was. In plaats daarvan wezen ze me op een puppy-teefje van 3 maanden dat in december in de sneeuw was gevonden. Gezien haar leeftijd, haar grootte en de tijd dat ze daar al zat, vroeg ik om wat meer uitleg omdat er voor mijn gevoel iets niet klopte. Maar goed, ze was prachtig en ik vond haar echt een schatje, dus ik dacht: waarom niet? Ik vroeg of ik een formulier moest invullen, maar ze zeiden dat dat niet nodig was en dat de hond voor mij was... Ik snapte echt niks van die werkwijze. Een week voordat m’n kleine meid zou komen, kreeg ik ineens te horen dat ze nog te klein was en pas over een maand zou komen. Ik vroeg natuurlijk door, want ze zou inmiddels 4 maanden moeten zijn; waarom is ze dan te klein? Uiteindelijk hebben ze me gewoon afgewezen omdat ik niet in hun 'adoptieprofiel' zou passen. Ik stelde blijkbaar te veel vragen.

Echt zonde, maar ik ga niet meer via dit soort organisaties. De volgende keer ga ik liever gewoon naar het asiel.

Ik denk dat je er goed aan doet. Er staan meer berichten op Wamiz over dit soort adopties en het gaat eigenlijk altijd over verschillende problemen. Of het nu gaat om de periode vóór de adoptie, of om het gedrag van de hond dat totaal het tegenovergestelde is van wat de stichting had gezegd... aan de andere kant heb ik nog nooit gehoord over problemen met stichtingen die creoolse honden helpen. Ik zeg niet dat er nooit problemen zijn, maar blijkbaar is dat eerder uitzondering dan regel.

Ik ben helemaal weg van een teefje bij de stichting Remember Me France. Ik heb alleen wat informatie over de organisatie gevraagd, maar ik kreeg maar heel weinig reactie. En nu ik dit bericht tegenkwam, denk ik dat ik het risico maar niet ga nemen.

Er zijn heel veel ervaringen te vinden over het adopteren van Roemeense honden en eerlijk gezegd krijg je daar niet echt zin van om aan dit avontuur te beginnen. Het is sneu voor die honden, maar ik denk echt dat je dit risico beter niet kunt nemen.