Blokkeren tijdens het wandelen: mijn hond wil zelf de richting bepalen

Dat is inderdaad een probleem. Volgens mij gaat het je zeker lukken om je hond zonder problemen te trainen. Ik denk dat je allereerst een sterke band met hem moet opbouwen, zodat hij echt aan je gehecht raakt en je buiten goed volgt. Probeer eens te werken met een lange lijn en een slipketting (geen prikband hè!). Die kettingen maken een geluid waar honden van schrikken en ze voelen de correctie zo ook beter. Je zou hem die om kunnen doen tijdens het wandelen en als hij dit gedrag vertoont, moet je hem meteen een rukje geven (een korte, krachtige beweging, maar trek niet zijn nek eraf). Dat zou hem moeten laten reageren en hem weer in beweging krijgen. Is er trouwens een specifieke reden waarom hij dat doet? Iets nieuws? Een andere hond? Een geluid uit een bepaalde richting? Verder zal een professionele hondentrainer je enorm helpen, mits je daar de middelen voor hebt.

Veel succes!

Hoi,

Even om mijn mening te geven: ik heb de halti (snuitriem) getest en gebruik nu een Animalin-tuigje. 🙂

Zo'n halti lijkt me niet geschikt in jouw geval: je hond is flink gebouwd, maar als het een krachtmeting wordt, kun je hem — zelfs als hij sterker is dan jij — echt pijn doen aan zijn wervels (en een verlamde hond vooruit krijgen is nog veel lastiger 🙄). Vooral omdat het vooral bedoeld is tegen honden die trekken aan de lijn, niet voor honden die niet mee willen lopen (het trekt dan niet in de juiste richting, dus het zou niet echt effectief zijn)... En proberen het vertrouwen van een hond te winnen door hem pijn te doen, lijkt me niet echt de juiste weg :p

Het Animalin-tuigje helpt mij (in mijn geval) omdat mijn hond de neiging heeft om te trekken (niet altijd, vooral aan het begin van de wandeling als hij haast heeft om de hele wereld te besnuffelen, of als we andere honden tegenkomen of hij katten ziet wegrennen XD). In dat soort situaties kan ik hem makkelijker tegenhouden (het verandert de krachtverhouding een beetje). Het helpt me ook om hem te leren wandelen zonder te trekken dankzij de ring aan de voorkant (daar is dit tuigje oorspronkelijk ook voor bedoeld). En ik vind het fijn dat er een handvat bovenop zit, wat erg handig kan zijn. 🙂 Maar hoewel het nuttig kan zijn, zie ik het niet direct als de oplossing voor jouw situatie.

Omdat jouw probleem niet is dat je hond trekt, maar dat hij niet mee wil lopen, ben ik het eens met de adviezen om de band met je hond te versterken. Je moet hem laten begrijpen dat achter je aan lopen niet betekent dat het niet leuk is of dat de wandeling meteen voorbij is. Oefen veel thuis, doe hem de lijn om enzo, en gebruik snoepjes of iets anders (als hij een speeltje of spelletje heeft dat hij leuker vindt dan snoepjes, is dat een goede motivatie om hem jouw kant op te krijgen). Doe dit ook buiten als hij er gevoelig voor is (wat uiteindelijk wel zou moeten komen). Stap voor stap zal hij aan je wennen en begrijpen dat hij leuke wandelingen met je kan maken, ook al moet hij daarvoor achter jou aan in plaats van te gaan waar hij zelf wil.

Trouwens, probeer soms ook eens zijn kant op te gaan. Laat hem af en toe winnen, zodat hij ziet dat je niet alleen maar dwarsligt wat zijn wensen betreft. Het is misschien een omweggetje, maar als het maar af en toe is en het helpt om hem daarna weer mee te krijgen, is het het proberen waard 😉

Vergeet niet dat je hem nog maar kort hebt en dat hij een heel verleden met zich meedraagt. Er is dus tijd nodig zodat hij aan jou kan wennen en jij beter begrijpt hoe hij in elkaar steekt.

Als je er echt niet uitkomt, kun je ook een hondentrainer of gedragstherapeut inschakelen. Die zien misschien aanknopingspunten waar je zelf nog niet aan had gedacht.

Waar het nu op vastloopt, is de zelfbeschikking van je hond. Hij is vastbesloten om iets anders te doen dan wat jij van hem vraagt. Jij bent de nieuwkomer in zijn leven, degene die hij nog niet echt kent en met wie hij (helaas) nog geen vertrouwensband heeft opgebouwd. Hij heeft zijn verleden, heeft geleerd om op zichzelf te vertrouwen in plaats van op anderen, en heeft zo zijn eigen plannen.

Twee dingen:

1. Met de tijd zal hij van je gaan houden, zich door jou laten inspireren en je dus gaan volgen, maar dat gebeurt niet van de ene op de andere dag.

2. Je moet toch leren om die zelfbeschikking aan te pakken, vooral door hem te leren wat het woord 'Nee' betekent.

Hier is een simpel voorbeeldje van een sessie waarbij ik de zelfbeschikking van mijn Shiba Inu op een speelse manier aanpak:

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=NorAGvEnT0o]

Op een gegeven moment oefen ik met het zeggen van 'nee'. Ik verwacht dat ze een perfecte 'relax' doet – dus op haar zij gaan liggen – en ik ontzeg haar met een simpel 'Nee' de toegang tot een lekker ruikende sardine. Deze oefening helpt om een gezonde band op te bouwen tussen baasje en hond, waarbij de hond een paar essentiële dingen leert:

1. Jij bepaalt wat er gebeurt, niet hij

2. Als hij het goed doet, kan hij op je vertrouwen en wordt hij altijd beloond

Tot slot wil ik je nog even herinneren aan de basis van positieve bekrachtiging. Ga nooit de deur uit zonder iets om je hond te belonen. En zodra hij bereid is om van richting te veranderen, maak er dan een groot feest van. Hij moet begrijpen dat JIJ HET GEWELDIG VINDT als hij van richting verandert. Zo leert hij van je te houden, word je een echt team, en alles wat daarbij hoort.

En als deze zachte aanpak je niet aanstaat, kun je hem een Halti omdoen en hem simpelweg geen keus laten. Trekken, laat hem maar grommen of mopperen, gewoon doortrekken en hem meenemen waar jij heen wilt. Laten we zeggen dat het een andere manier is om je leiderschap te tonen. Persoonlijk zou ik daar voorzichtig mee zijn, omdat jullie op dit moment eigenlijk nog geen echte klik of band hebben.

Ik denk dat dit probleem echt wel op te lossen is, maar ik hoop dat je snel verbetering ziet in de situatie voordat je je geduld verliest. Mocht dat niet zo zijn, dan wil ik alvast even noemen dat er ook een harde aanpak bestaat, namelijk via directe confrontatie. Dit is een methode die we vaak zien bij de bekende en super effectieve Cesar Millan.

Laat me hier direct even over uitweiden, want dit kan het verschil maken tussen je hond houden of hem wegdoen. Hij is bekend, vaak onbegrepen en krijgt veel kritiek, maar naar mijn mening onterecht. Hoe dan ook, dit komt voor en het is vastgelegd in een van zijn afleveringen. Oh ja, er was die aflevering met een heel klein hondje dat stelselmatig weigerde te lopen. Hij ging gewoon op de grond zitten en zijn baasje sleepte hem dan zo mee. Cesar gebruikte bij hem de harde methode.

In jouw geval zou dat betekenen dat je een Halti (snuitriem) gebruikt en strijdt om de kant op te gaan die jij wilt. De hond zal natuurlijk tegenstribbelen en zich verzetten. Na die strijd, die best lang kan duren, kalmeert hij, begrijpt hij het en geeft hij toe door mee te lopen.

Dat gezegd hebbende, zou dit niet mijn eerste keuze zijn voor jou, zeker niet als je genoeg tijd hebt om door deze lastige periode heen te komen.

Laten we naar de beproefde theorie kijken. Als je op YouTube zoekt, zie je dat de meeste filmpjes over hoe je dit probleem aanpakt in dezelfde richting wijzen:

Wanneer je een andere kant op wilt en de hond weigert te volgen, stop je. Je blijft daar gewoon staan totdat hij toegeeft en jouw kant op komt. Op dat moment beloon je hem!

Dit brengt me bij het belangrijke onderwerp van beloningen. Als ik een hond met een probleem had, geloof me, dan zou hij geen "gratis" voer meer krijgen. Hij zou elke brok die hij van mij krijgt moeten verdienen. Thuis zou ik in jouw geval dus de basisvaardigheden voor een goede wandeling aanleren en oefenen.

Dit brengt me bij die vaardigheden, en dus bij mijn eigen aanpak van het wandelen. Ik heb ervoor gekozen om mijn hond trefwoorden aan te leren, dus commando's, om de wandeling te sturen. Ze kent "Doorlopen" (wat betekent: hup lopen, of versnellen), ze kent "Stop", ze kent "Rustig", en ik gebruik de "Tschht" van Cesar om haar nog beter te sturen. Dit heb ik haar allemaal binnenshuis geleerd en daar hebben we geoefend. Daarna deden we dat op hele rustige plekken, en uiteindelijk pas op straat. Zo heb ik het netjes meelopen en het wandelen aan de lijn opgebouwd. Pas sinds kort heb ik een hulpmiddel gekocht dat het netjes meelopen nog makkelijker maakt.

Dit brengt me bij de uitrusting. Er zijn twee dingen die je volgens mij kunnen helpen:

1. Een Halti (snuitriem), gezien de grootte van je hond. Dit hulpmiddel geeft je de meeste controle over de kop.

2. Een Animalin-tuigje (een specifiek Frans merk anti-trektuigje).

Waarom een Animalin-tuigje? Omdat deze twee aanlijnpunten heeft, waarvan één op de borst. Dit bevestigingspunt is ontworpen om te voorkomen dat de hond aan de lijn trekt.

Oké, bedankt voor het meedenken.

In de tussentijd hoor ik nog steeds graag praktische tips als iemand al eens eerder met deze specifieke situatie te maken heeft gehad.

Alvast bedankt!

Ik heb nog nooit een hond gezien die een snoepje kan weerstaan. Als ik zo vrij mag zijn, en zonder je te willen kwetsen, heb ik het gevoel dat je de strijd al hebt opgegeven. Het lijkt alsof je er al vanuit gaat dat het niet gaat werken, maar probeer het toch gewoon.

Ik heb zelf een Boxer geadopteerd die 50 kg woog; er zat vast wel wat anders in zijn bloed dan alleen Boxer. Wij waren de 17e mensen die hem in huis namen. Hij liep weg, sloopte de boel en probeerde te bijten. Toen hij bij ons kwam, stortte hij zich op de bezem en een stoel en maakte ze kapot; hij was ermee geslagen. Geloof me, het kostte ons veel tijd en geduld, maar hij begreep meteen dat ik me de kaas niet van het brood liet eten. Tegelijkertijd gaf ik hem een kans, en dat was ook zijn laatste. Als ik hem niet had gehouden, was het klaar met hem geweest. Dit heeft me geleerd om zijn gedrag echt te observeren en te analyseren, en zo 'oplossingen' te vinden.

Probeer hem in je tuin, en als het kan bij een hondenschool, te leren om netjes aan de voet te lopen en de basiscommando's te volgen. Daar ga je echt veel aan hebben.

In het begin zei je dat het probleem nog te doen was, dus als het nu erger is, komt dat doordat hij de overhand op je heeft gekregen. Je zegt dat hij lange wandelingen wil, maar wie wil dat nou niet? Voor mij en mijn honden is wandelen puur genieten. Het is ook heel normaal dat ze zelf de regie willen pakken, dat hoort bij het spelletje. Dat willen ze allemaal; het is aan ons om dat niet toe te laten door slimme trucjes te gebruiken en je stem te laten gelden, maar vooral zonder te slaan.

Zet 'm op en houd ons op de hoogte!

Hij is 3 jaar, 90 cm schofthoogte, 50/60 kilo

1- Ja, ik wist het al voordat ik hem nam, maar het probleem was toen nog wel te doen.

2- Ik ga het voor de zekerheid wel proberen, maar het is echt niet het type hond dat zich door dit soort trucjes laat vangen.

Hij wil lange wandelingen maken en zelf bepalen waar hij naartoe gaat.

Het is een hond die vaker is weggelopen (de reden die werd opgegeven voor zijn afstand), dus hij is het vast gewend om zijn eigen plan te trekken en lekker op pad te gaan. Hij heeft ook al verschillende eigenaren gehad voordat hij in het asiel terechtkwam, wat zijn onafhankelijke karakter waarschijnlijk heeft versterkt. Of in ieder geval de indruk die hij geeft.

Hoe oud is hij?? Hebben ze je bij het asiel gewaarschuwd voor dit probleem?? Weten ze het daar eigenlijk wel???

Heb je al geprobeerd om hem, wanneer hij een andere kant op wil gaan, te laten zitten en 'blijf' te zeggen? Wacht dan eens 3 of 4 minuten zonder te bewegen om te zien wat hij doet. Heeft hij iets gezien wat hem interesseert of is hij gewoon zo koppig als een ezel? Je moet beseffen dat je het van een grote hond niet gaat winnen met brute kracht, dus je moet slim zijn. Zorg dat je wat hondensnoepjes in je zak hebt. Wanneer hij een andere kant op wil: laat hem zitten, niet bewegen, beloning geven. Loop dan een klein stukje naar links: snoepje. Dan naar rechts: snoepje. Omdraaien: weer een snoepje. En waarom zou je daarna niet even gaan kijken waar hij naartoe wilde, om te zien wat hem zo boeide? Maak er tijdens het wandelen een gewoonte van om vaak te stoppen, kwartslagen naar links of rechts te maken en om te draaien. Doe dit altijd met een snoepje en een enthousiast "ja, goed zo, brave hond!". Geef hem een aai over zijn schouder en benadruk dat hij het goed doet. Je kunt ook een piepballetje in je zak houden; als je daarop drukt, leidt dat hem misschien net die twee seconden af die nodig zijn om te vergeten waarom hij die andere kant op wilde. Je hebt voor een grote hond gekozen en dat is tijdens het wandelen wel wat ingewikkelder dan met een Yorkie, dus wees slim met beloningen. Je moet vindingrijk zijn om hem te sturen. Houd je ons op de hoogte?