Onze Eurasier-pup is 's avonds agressief

Je moet ook beseffen dat je puppy ontzettend veel leert van het contact met zijn soortgenoten. Jouw rol als mens is belangrijk, maar het is slechts een deel van wat hij nodig heeft om zich te ontwikkelen.

Kijk maar eens naar filmpjes van puppy's van dezelfde leeftijd in een roedel, dan zie je dat het er allesbehalve zachtzinnig aan toegaat 😁

Hij doet gewoon wat hij op dit moment kan...

Met 10 weken is een puppy de hele dag door bezig met allerlei sociale contacten (dat, vreten en slapen, daar komt het in het kort op neer), dat is gewoon de kern van zijn bestaan. Dus om nu zonder andere honden in de buurt te zitten + de beperkingen van de lockdown, dat is niet makkelijk voor dat kleine systeem van hem, en dat is volkomen begrijpelijk.

Als hij dominant is, heb je z'n hele leven lang heel duidelijke regels nodig. Niks dramatisch hoor, maar je moet heel consequent blijven in wat wel en niet mag. Hij zal namelijk elk gaatje in je aanpak proberen te vinden om de leiding over te nemen.

De hondenschool is een goed idee, zo komt hij ook veel andere honden tegen, wat goed is voor z'n socialisatie met soortgenoten.

Persoonlijk ben ik geen fan van de methodes van je dierenarts. Dat zijn oplossingen die tien jaar geleden nog werden gebruikt, maar nu echt niet meer... Als hij straks groter is, lukt het je echt niet meer om hem op z'n rug te leggen...

Je moet echt het psychologisch overwicht zien te vinden, want op fysieke kracht gaat hij het uiteindelijk van je winnen...

Je eigen houding en mindset beïnvloeden je hond enorm. Onthoud altijd dat jij de baas bent.

De hond moet de hele dag door voelen dat de 'tweevoeters' de baas zijn. Niet op de bank, niet op hoge plekken liggen, de voerbak pas na jouw eigen maaltijd en in alle rust (eerst zitten, dan pas 'ok' op commando), een mand in een hoekje zonder direct zicht op de deuren of de hele leefruimte, pas na jou door de deur lopen, en achter je blijven bij ontmoetingen met andere mensen of honden...

Dat betekent echt niet dat je niet met hem kunt spelen, integendeel, maar wel altijd volgens jouw regels. Als hij te druk wordt, gaat springen of bijten, ruim je alles op en is het klaar. Je zult je dochter ook moeten leren hoe ze respect afdwingt bij de hond, maar dan volgens dezelfde principes.

Goedenavond Constanze,

Zoals je weet is de integratie van je pup niet bepaald soepel verlopen met dat hele bench-verhaal.

Ik zie de volgende punten:

- naast de scheidingsschok (ik gok met precies twee maanden...), heeft hij extra stress gehad door elke avond op hetzelfde tijdstip alleen opgesloten te zitten in een vierkante meter, zichzelf te bevuilen, enz.

- de fokker heeft blijkbaar niet echt aan socialisatie of gewenning gedaan (hij is opgegroeid zonder veel te zien).

- dit is je eerste pup en je zit met veel onzekerheden, je leert het gaandeweg.

- het is een Eurasier, en dat is een hond die net wat anders communiceert dan de "typische hond" die mensen voor ogen hebben (het is geen Cocker Spaniël, zeg maar). Als je zegt dat hij de neiging heeft om dingen te "internaliseren", dan is dat heel kenmerkend.

Al deze dingen bij elkaar zorgen voor behoorlijk wat druk op je pup. Je hebt gelijk als je zegt dat je zijn vertrouwen moet winnen en hem een veilig gevoel moet geven; dat is de absolute prioriteit, want op dit moment vindt hij zijn rust nog niet in huis en is hij nog zoekende naar houvast.

Ik vind dat de dierenarts nogal ondoordacht advies geeft. Ik twijfel of hij wel beseft wat de gevolgen kunnen zijn van het dwingen tot onderwerping door iemand die de hondentaal nog niet perfect kan lezen... weten wanneer je druk moet zetten is leuk en aardig, maar je moet vooral weten wanneer je die weer moet loslaten. Want als je kleine Eurasier kalmeringssignalen afgeeft die jij niet oppikt, zorgt dat voor nóg meer onveiligheid in plaats van rust.

Ik raad je aan om, in afwachting van persoonlijke begeleiding, je te verdiepen in hondentaal (wat basiskennis over ethologie, etc.) en dit soort handelingen niet meer te doen totdat je een vertrouwensband met je pup hebt opgebouwd. Je moet eerst een beetje "feeling" krijgen, oftewel je hond goed leren lezen; dat is de eerste stap.

Op dit moment begrijp je zijn gedrag nog niet helemaal, dus het is nog te vroeg voor riskante acties zoals de "alpha-rol".

Ik had het niet beter kunnen zeggen dan kainate

"Ze adviseerde ons om hem op zijn rug te leggen en hem vast te houden tot hij piept of zich ontspant."

Mijn ***.... ik weet dat het lastig is om te horen wanneer je advies vraagt aan een professional, maar ik kan je alleen maar aanraden om niet te doen wat er tegen je is gezegd...

De dierenarts die je dit heeft geadviseerd, heeft waarschijnlijk geen enkele opleiding in ethologie of hondentraining en verspreidt alleen maar oude mythen uit verouderde hondenboeken.

Wat je doet, slaat voor een hond nergens op. Volwassen honden gedragen zich bijna nooit zo tegenover een puppy... hem tegen de grond drukken tot hij piept of opgeeft. Ze kunnen hem flink terechtwijzen, maar niet op die manier.

Je riskeert vooral de vertrouwensband kapot te maken die je tot nu toe hebt geprobeerd op te bouwen. En dit is niet de manier waarop je zijn angst gaat verminderen.

Ik ben echt verbijsterd dat dierenartsen het nog steeds voor elkaar krijgen om dit soort onzin te verspreiden :(

Je puppy rijdt waarschijnlijk tegen je benen aan als een manier om zijn opwinding te uiten, en misschien ook omdat zijn hormonen beginnen op te spelen. Hij is echt niet bezig om de baas te worden. Het is een baby.

Mijn advies is simpelweg om door te gaan met wat je intuïtief al deed: de kamer verlaten of hem even apart zetten als hij te druk wordt. Wees gewoon wat methodischer en consequenter, en houd vol.

Hoi allemaal,

hier even een update. Cosmo heeft vanochtend zijn inenting gehad en we hebben het met de dierenarts over het bijten gehad. Blijkbaar is dat 'gekke uurtje' 's avonds heel klassiek, maar dat bijten minder. Het schijnt dat Cosmo de "baas" wil worden, want hij begon gisteren ook een paar keer tegen het been van onze dochter aan te rijden, en één keer bij mij... We moeten dus echt even gaan bijsturen... Ze adviseerde ons om hem op zijn rug te leggen en hem vast te houden tot hij piept of ontspant. Of, als dat niet werkt, een waterpistool gebruiken of zijn snuit even dicht te houden en in zijn neusgaten te blazen. Voor nu hebben we gekozen voor het "op de rug leggen". We moesten het een paar keer herhalen, maar Cosmo gaf het eindelijk op! Natuurlijk moeten we dit wel even volhouden.

Wat betreft de stress waar ik het eerder over had: dat speelt blijkbaar ook mee, naast het feit dat hij behoorlijk eigenwijs is. Tijdens het onderzoek merkte de dierenarts dat hij erg angstig was, veel meer dan andere puppy's, maar hij lijkt die angst een beetje te 'binnenvetten'. Omdat hij op het platteland is opgegroeid, heeft hij bijna geen mensen of auto's gezien. Nu komt hij ineens in de stad terecht, dus dat is best pittig voor hem, stel ik me zo voor... De dierenarts raadt ons aan om hem zoveel mogelijk overal mee naartoe te nemen om hem aan nieuwe situaties te laten wennen. Het vreemde is dat hij helemaal niet angstig overkomt... Maar waarschijnlijk heeft die "geweldige" ervaring met die verdomde bench bij zijn aankomst niet echt geholpen en moeten we zijn vertrouwen echt weer zien terug te winnen. Hebben jullie nog andere ideeën om zijn stressniveau te verlagen?

In ieder geval ga ik vanavond met een wat lichter hart slapen en voel ik me minder "op het randje". Zodra de hondenschool bij ons in de stad na de lockdown weer opengaat, neem ik hem mee daarnaartoe. Ik denk namelijk dat we wel wat hulp kunnen gebruiken en nog meer advies nodig hebben.

Lol nou ^^

Hoi allemaal,

Een paar jaar geleden had ik zelf ook wat problemen met de puppy die ik had geadopteerd, maar ik heb toen deze simpele methode geprobeerd om mijn pup op een natuurlijke manier op te voeden. Klik op deze link om te ontdekken hoe je je hond in slechts 15 minuten per dag kunt trainen: https://bit.ly/2xPCcdb

Bedankt en tot snel!

In het geval van de kleine Eurasier hier denk ik ook dat dat er een beetje achter zit: ze even bijten om een hapje te nemen voor de nacht ^^^^

Misschien is het een stom idee en totaal niet gebaseerd op eigen ervaring, maar als jonge honden de gewoonte hebben om 's avonds op een vast tijdstip altijd zo druk te doen (behalve dan de honden die dat direct doen na de "grote wandeling"), zou het dan niet gewoon kunnen zijn dat ze zien dat het avond is? En dat het dus het einde is van de "tijd voor actie en contact" met het baasje (want daarna gaan we slapen, dus dat is anders). Zou het dan een reactie van stress of frustratie kunnen zijn (zoals jullie allebei al zeiden), maar dan omdat ze beseffen dat de dag voorbij is en ze de hele nacht moeten wachten tot hun baasje weer fris en fruitig is?