Nou, dat ruikt hier weer naar een discussie...
Kennel Di Alto Bello lijkt goede referenties te hebben.
Anderen maken gebruik van tussenpersonen; pas dus goed op met wie je zaken doet. Of het nu in Frankrijk is of in welk land dan ook, illegale handel heb je overal (ik moet altijd lachen als mensen denken dat alleen Oost-Europese landen aan hondenhandel doen... oh la la, en Spanjaarden zijn zogenaamd altijd monsters omdat ze windhonden doden... Terwijl wij Fransen, laten we wel wezen, echte engeltjes zijn. We staan zelfs op nummer 1... in het dumpen van huisdieren 😎 wat een klasse!). Oost-Europa heeft niet "alleen maar" broodfokkers; er zijn ook fokkers die, zeker onder Dobermann-kenners, tot de meest gewaardeerde horen vanwege hun selectie. Veel Franse fokkers hebben ouderdieren uit Oost-Europese landen gebruikt...
Naast de taalbarrière heb je natuurlijk de afstand. Hoewel je misschien hulp van een tolk kunt krijgen, blijft het lastig om zelf langs te gaan. Maar een hond leeft wel langer dan 10 jaar, dus als je de middelen hebt om naar de kennel van je keuze te reizen, doe dat dan zonder twijfel.
Let ook goed op de gezondheidstesten. Hartproblemen hebben de hoogste prioriteit.
Wat betreft het couperen van oren en staart... Zolang de staart binnen 8 dagen na de geboorte wordt gedaan en de oren door een dierenarts onder volledige narcose, is er geen reden om moord en brand te schreeuwen. En voor de zoveelste keer: wat de communicatie tussen honden betreft, heb ik nooit problemen gehad met gecoupeerde honden.
Het enige wat me wat betreft de staart bezighoudt, is het evenwicht. Logisch, want de staart is een natuurlijk roer voor een hond. Maar ik heb mijn Dobermanns nog nooit zien omvallen; ik ken er daarentegen genoeg die juist hun staart hebben gebroken!
