Voor of tegen: een hondentoilet voor de zindelijkheidstraining van een puppy in een appartement

Mijn puppy Raphy, die ik nu 2 maanden heb, is zindelijk. Hij wordt binnenkort 5 maanden en was eigenlijk vanaf het begin al zindelijk.

Hij heeft in de hele tijd dat hij hier is maar 4 of 5 keer binnen geplast en 2 keer gepoept. De eerste dag had hij een ongelukje in huis, maar dat vind ik logisch; hij was net weg bij zijn moeder, woonde daar buiten en kende het leven in huis nog helemaal niet.

Om hem zindelijk te krijgen, heb ik bij die paar plasjes in huis niks tegen hem gezegd en het opgeruimd terwijl hij er niet bij was.

En als hij buiten zijn behoefte doet, beloon ik hem altijd uitgebreid met "goed zo", "brave hond" en een flinke aai.

Hij heeft zelf heel goed begrepen: binnen plassen = geen reactie van mijn kant, en buiten plassen = een beloning.

Wat ik je ook zou willen aanraden, is om na het doen van zijn behoefte nog even door te wandelen. Ik maakte in het begin namelijk de fout om direct naar huis te gaan omdat ik 's ochtends krap in mijn tijd zat voor werk. Daardoor ging hij het buiten ophouden om de wandeling maar zo lang mogelijk te rekken. Nu we langere wandelingen maken, doet hij op het eerste grasveldje dat we tegenkomen direct zijn behoefte en daarna gaan we lekker wandelen, spelen, enzovoort.

Hij kan inmiddels ook heel goed aangeven wanneer hij naar buiten moet door of zijn buitenspeeltje, of mijn schoenen te komen brengen.

Ik denk dat je die trainingsmatjes helemaal niet nodig hebt. Waarom zou je hem eerst leren om binnen op een matje te plassen als hij het daarna toch weer moet afleren? Je kunt hem beter meteen vanaf het begin de juiste manieren aanleren.

Ja, helemaal mee eens!

Het heeft iets instinctiefs; zolang je dat instinct niet in de weg zit (door je pup regelmatig mee naar buiten te nemen, of je nu puppypads gebruikt of niet), valt alles eigenlijk vanzelf op zijn plek.

Toch een kleine kanttekening: er zijn blijkbaar pups die die natuurlijke drang niet hebben.

We zien hier op het forum regelmatig wanhopige mensen voorbijkomen omdat hun pup met 8 maanden nog steeds alles in huis doet. Soms ligt het duidelijk aan hoe vaak ze naar buiten gaan, maar dat is niet altijd het geval... af en toe hebben we mensen die vertellen dat hun pup buiten niets doet en echt wacht tot ze weer thuis zijn om hun behoefte te doen. Dat blijft vrij zeldzaam, want de overgrote meerderheid van de pups wordt heel natuurlijk zindelijk, maar het komt wel voor.

Is het aangeboren of aangeleerd? Ik kan me voorstellen dat het te maken heeft met de omstandigheden bij de fokker waardoor het natuurlijke instinct van de pup niet behouden blijft (een pup die niet naar buiten kon of zelfs geen absorberende ondergrond tot zijn beschikking had) of door een traumatische ervaring (angst voor buiten waardoor de pup niet ontspannen genoeg is om zijn behoefte te doen).

In dat specifieke geval kan het nuttig zijn om echt aan de slag te gaan met 'zindelijkheidstraining', door de hond bijvoorbeeld heel uitbundig te belonen als hij buiten iets doet en er een woord aan te koppelen, zodat je hem later kunt motiveren om op commando zijn behoefte te doen.

Maar voor de meeste pups geldt... of je nu puppypads gebruikt om de vloer te beschermen of niet, ze regelmatig mee naar buiten nemen is al voldoende :)

Wat mij betreft echt niet. Een puppy heeft net zo min 'zin' om zijn behoefte op een harde vloer te doen als een baby 'zin' heeft om het in een Pamper te doen ^^

Het is gewoon een kwestie van wat ze fysiek aankunnen. Je gaat een baby ook niet proberen uit te leggen dat in de luier plassen 'fout' is; je zet hem gewoon op het potje en als hij groot genoeg is, gaat hij naar de wc.

Ik heb nooit geprobeerd om een puppy wijs te maken dat binnen plassen 'fout' was, en ze gingen uiteindelijk zonder problemen naar buiten. Dat is gewoon de normale ontwikkeling van een hond.

Toen mijn hond werd geboren, deed ze haar behoefte in de bek van haar moeder... daarna in de schuur van de boerderij, daarna buiten de schuur, enz. Die hond zei echt niet tegen haar pups: "Het is niet goed om in de schuur te plassen!", de natuur doet gewoon z'n werk, zeg maar.

Toen we onze eerste hond hadden in een appartement, legde mijn vader kranten bij de deur. Als ze haar behoefte moest doen maar we niet direct naar buiten konden, deed ze het daarop. Ze was echt super snel zindelijk (misschien twee weken), het leek totaal geen probleem te zijn en ze heeft nooit op andere plekken in de flat geplast.

Mijn huidige hond had daarentegen altijd een tuin tot haar beschikking en ik heb nooit kranten gebruikt, maar toch duurde het veel langer voordat ze zindelijk was, echt een paar maanden.

Het lag niet aan haar 'begrip', want ze wilde niets liever dan buiten haar behoefte doen (de plasjes binnen lagen altijd voor de deur... als die open had gestaan, was ze naar buiten gegaan). Haar hoge energieniveau had simpelweg invloed op de frequentie (een pup die enorm veel beweegt, drinkt meer en moet dus vaker plassen).

Kortom, ik denk niet dat er één absolute waarheid is. Wat je ook doet, het belangrijkste is vooral om in te spelen op het natuurlijke gedrag van de pup.

Een trainingsmatje bij de deur leggen waar de pup instinctief al naartoe gaat, puur om je vloer niet te verpesten, is iets heel anders dan een puppytoilet in een willekeurige hoek van het huis zetten en de pups daar naartoe dragen.

In het eerste geval schuif je gewoon een matje op de plek waar de pup uit zichzelf al naartoe gaat, in het tweede geval is het echt een onnatuurlijke training met een vaste plek in huis voor de behoeften.

Ik ben ertegen, want volgens mij is de beste manier om hem zindelijk te maken hem gewoon zo vaak mogelijk uit te laten. Waarom zou je moeilijk doen met allerlei accessoires als een paar schoenen al genoeg is? ^^

Ik zou je niet kunnen uitleggen wat er mis is gegaan met de honden van je ouders. Wat ik je wel kan vertellen, is dat de fokster van Basile vijf koningspoedels heeft en puppyonderleggers gebruikt voor de pups (ze wonen allemaal in huis) en dat er geen enkel probleem is met de volwassen honden.

Hoe dan ook, als je een nestje hebt, kun je het je niet veroorloven om alle pups continu in de gaten te houden om ze op heterdaad te betrappen als ze binnen plassen en "nee" te zeggen, zelfs als je geen onderlegger gebruikt. De plas belandt dan gewoon op je parket in plaats van op een matje. Maar in ieder geval, of je nu een onderlegger gebruikt of niet, volwassen honden die met pups samenwonen zien die kleintjes in huis plassen zonder dat ze daarvoor gecorrigeerd worden. Volgens jouw redenering zouden ze dat dus als een "toestemming" kunnen zien om het ook binnen te doen.

Léon heeft Basile echt wel op zijn matje zien plassen, en af en toe op de tegels, maar het is niet in hem opgekomen om hetzelfde te doen. "Toestemming" of niet om binnen te plassen, mijn hond wil alleen maar buiten zijn behoefte doen. Dat is wat ik zo verbazingwekkend vind aan jouw verhaal. Een volwassen hond is normaal gesproken niet op zoek naar toestemming om binnen te plassen; niet omdat het verboden is, maar omdat hij er simpelweg geen zin in heeft, het komt niet eens in hem op. Hij doet het veel liever buiten, tijdens het wandelen, om te kunnen markeren (krijgen de honden van je ouders regelmatig de kans om te markeren tijdens het wandelen?). Het is een beetje hetzelfde als dat jij niet in de poep gaat rollen, ook al zou je al je kleine neefjes en nichtjes dat zien doen. Het is eigenlijk iets instinctiefs; mijn honden willen niet binnen plassen nu ze zindelijk zijn, en ik denk dat ik ze wel tientallen pups zou kunnen laten zien die binnen plassen zonder dat dat iets zou veranderen.

Voor mij is zindelijk worden bij de meeste honden niet gekoppeld aan een aangeleerd verbod (de hond plast niet binnen omdat hij op zijn kop heeft gekregen toen hij het wel deed), maar is het een gewoonte die min of meer snel ontstaat door de instincten van de hond (die per hond meer of minder aanwezig zijn), zoals het zoeken naar absorberende ondergronden, het weggaan van de eigen slaapplek en het markeren tijdens de wandeling. Zodra een hond die instincten heeft en de kans krijgt om ze te uiten (door vaak naar buiten te gaan), ben ik ervan overtuigd dat het corrigeren van een hond die binnen plast vrijwel nutteloos is.

Natuurlijk lijken sommige honden deze instincten, deze natuurlijke drang om buiten te plassen, niet te hebben (waarschijnlijk omdat dit bij de fokker is verstoord). In dat geval kan zindelijk worden een heel leerproces zijn, maar dat is gelukkig niet bij de meeste honden het geval.

Ja, de vloer beschermen komt eigenlijk neer op het neerleggen van een gigantisch trainingsmatje als je wilt. Behalve dat plassen op dat gigantische matje dat de vloer beschermt, verboden is! Elke keer dat ik Odin op heterdaad betrapte, heb ik hem laten merken dat ik niet blij was: "NEE, plassen doe je buiten!" Zonder geweld natuurlijk, hè.

Maar negeren en schoonmaken buiten het zicht van de hond heb ik nooit gedaan. Als je wilt dat de hond begrijpt dat binnen plassen fout is, moet je hem dat toch gewoon uitleggen.

Mijn ouders hadden nooit trainingsmatjes gebruikt, ze zijn ze pas gaan gebruiken toen ze een nestje kregen; dat was praktischer met al die pups.

Maar het punt is dat de volwassen honden, die voorheen perfect zindelijk waren, dachten dat het ineens was toegestaan om binnen te plassen. En dat terwijl de volwassenen altijd gewoon uitgelaten werden, het is puur kopieergedrag. De kleintjes mogen op dat soort matje plassen, dus dan kunnen wij het ook. En als dat matje er niet meer ligt, tja, dan doen we het op iets anders...

Ik denk niet dat het een opvoedingsprobleem is, mijn ouders hebben gewoon slecht advies gekregen. Dat wat je overal op internet vindt: "zet een hondentoilet neer voor je pup om hem zindelijk te maken". Uit gemak hebben ze voor die oplossing gekozen; met 6 pups in de maand februari is het lastig om ze elk uur mee naar buiten te nemen...

Maar feit is dat de 3 volwassen honden, die als pup nooit met een hondentoilet zijn opgevoed, die trainingsmat zagen als een toestemming om in huis te plassen. Terwijl die volwassen honden al perfect opgevoed waren.

Gelukkig hebben ze nu alleen nog maar teckels, met Duitse doggen was het een stuk ingewikkelder geweest 😅 de hoeveelheid plas is dan toch wel even anders.

Trouwens, ik heb de indruk dat dat gedoe met hondentoiletten vooral populair is bij baasjes van kleine hondjes. Maar of ze nu klein of groot zijn, een hond heeft dezelfde behoeften!

Daarom is het een goede voorzorgsmaatregel om je tapijten weg te halen zolang je pup nog niet helemaal zindelijk is, of je nu puppypads gebruikt of niet. Veel pups doen hun behoefte van nature op zo'n matje omdat hun instinct ze naar absorberende oppervlakken trekt. Als er tapijten liggen, kunnen ze daar hun oog op laten vallen, zelfs als je nooit van die matjes hebt gebruikt. Dat gebeurt niet altijd, maar als je zo makkelijk kunt voorkomen dat ze die slechte gewoonte aanleren – die soms lastig weer af te leren is – kun je beter geen risico nemen.

Dus bij mij thuis geldt: een pup = geen tapijt. En niet alleen vanwege de plasjes, want zo'n kleed is ook heerlijk om op te kauwen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik al die ophef over puppypads nooit heb begrepen. Ik denk dat het probleem, zoals zo vaak, niet bij het product zelf ligt, maar bij hoe mensen het gebruiken. Je kunt prima een matje neerleggen en tegelijkertijd een klassieke zindelijkheidstraining doen. Ik weet niet hoe je ouders het hebben aangepakt, maar blijkbaar niet zoals ik, want ik heb mijn honden nooit geleerd dat het "toegestaan is om binnen te plassen", zoals jij vertelt.

Ik gebruikte die matjes puur uit gemak. Dat wil zeggen: ik heb mijn pup nooit geleerd om erop te gaan, hij deed dat uit zichzelf, gewoon omdat hij liever op een absorberende ondergrond plaste.

Als mijn hond die reflex niet had gehad (niet alle pups hebben dat, zeker niet als ze die kans bij de fokker niet hebben gekregen), dan had ik het hem niet actief aangeleerd. Ik had het hem hooguit twee of drie keer laten zien om te checken of hij doorhad dat het matje er lag, maar zonder aan te dringen. Pushen dat een hond op zo'n matje plast als hij dat niet uit zichzelf doet, of dat gedrag belonen met snoepjes en zo, vind ik inderdaad tijdverspilling als het uiteindelijke doel is om hem te leren het buiten te doen.

Zolang je die matjes alleen voor het gemak gebruikt en inspeelt op het instinct van veel pups om op absorberende dingen te plassen... kattenbakvulling, puppypads, kleden voor binnen (gras, aarde, zand enzovoort voor buiten...), maar de zindelijkheidstraining verder gewoon klassiek aanpakt (zo vaak mogelijk naar buiten en hem belonen als hij het buiten doet), zie ik niet in waarom dat "gevaarlijker" zou zijn dan je parket beschermen zoals jij hebt gedaan.

Je parket beschermen komt uiteindelijk neer op een matje neerleggen dat de hele vloer bedekt. In plaats van de hele vloer te beschermen, heb ik maar een klein deeltje afgedekt (dat matje) en heb ik geprofiteerd van het feit dat de pup er instinctief toch wel op zou gaan :)

Ja, maar het punt is dat er tijdens de training niks aan de hand was, nooit een plasje op de kleden. Het was juist op het moment dat de puppy-pads werden weggehaald dat ze de kleden gingen gebruiken. En niet alleen de pups! Zelfs de volwassen honden (ik had er destijds drie) die al perfect zindelijk waren, dachten toen dat het blijkbaar mocht om binnen hun behoefte te doen...

Ik ben er echt tegen, ik zou dit nooit gebruiken. Want het feit dat de ene pup het goed snapt, is geen garantie dat alle pups het begrijpen.

Toen ik Odin kreeg, had ik het hele huis klaargemaakt (het parket beschermd) omdat ik dacht dat ik maandenlang plasjes zou moeten opruimen. Uiteindelijk was hij binnen 15 dagen zindelijk... Als ik hem zo'n "hondentoilet" had gegeven, weet ik zeker dat het veel langer had geduurd.