Vrijheid zou de norm moeten zijn en aan de lijn de uitzondering, niet andersom. Maar ik merk steeds vaker dat mensen nauwelijks tegen andere baasjes durven te praten, laat staan voorstellen om de honden los te laten. Dat is echt triest! Hoe kan je hond nou sociaal zijn als jij dat zelf niet bent? Sinds ik mijn hond heb, praat ik met iedereen en stel ik bijna altijd voor om de honden los te laten als ze dat nog niet zijn. Baasjes met jonge honden vinden het geweldig, de oudere zijn soms een beetje nors maar ze ontdooien vaak snel (dan heb ik het over de mensen hè). De enige uitzondering is als ik echt potentieel gevaarlijke gevallen tegenkom (juist die honden die nooit los zijn geweest). Voor mij betekent een hond nemen dat je die inspanning moet leveren om constant naar anderen toe te stappen, in ieder geval het eerste jaar, ook al ga je daarna misschien wat minder vaak met een groep mee. Een wandeling in je eentje aan een riem heeft totaal geen waarde.
Een maat van me heeft wat dat betreft iets moois meegemaakt. Hij was bij zijn chalet en net als jij is hij een echte voorstander van vrijheid. Hij liep daar met zijn kleine doodle (lijkt op een middenslag poedel), lekker los, en hij kwam een heel oude man tegen met zijn bichon aan de lijn. De honden leken elkaar leuk te vinden, dus mijn maat vroeg: "Waarom laat je hem niet even los?". De man antwoordde een beetje ongerust, maar wel geïnteresseerd: "Oh, maar dat hebben we echt nog nooit gedaan hoor...". Mijn maat krijgt hem uiteindelijk zover, maar wel op één voorwaarde: "Als je mijn vrouw ooit tegenkomt, zeg haar dan absoluut niets!!". "Is goed, afgesproken". Dus hij laat zijn bichon los, de honden hebben de tijd van hun leven, de baasjes kletsen wat, ze hebben het echt naar hun zin. De volgende dag komt mijn maat een heel oude dame tegen met diezelfde bichon. Hij dacht al dat het de vrouw van die man was, en hij had gelijk. Ze spreekt hem aan en zegt: "Ik weet alles hoor. Hij heeft het me verteld". Mijn maat voelt de bui al hangen, hij wist niet of het thuis voor spanningen had gezorgd. Maar ze gaat verder: "Denk je dat we het nog een keer kunnen proberen? Ik zou hem zelf ook graag loslaten, maar op één heel belangrijke voorwaarde: Je zegt er geen woord over tegen mijn man!!" LOLLLL
