Border collie bijt mensen tijdens het wandelen

Super bedankt voor alle waardevolle ideeën! Echt bizar: in slechts een paar uurtjes op dit forum heb ik al meer geleerd dan in 3 sessies bij hondentrainers...

Ik ga de verschillende voorgestelde strategieën uitproberen. Het is trouwens fascinerend om te zien dat honden uit hetzelfde nest totaal verschillend kunnen zijn. Kari ziet haar zusje vaak, die bijna bij mij om de hoek is geadopteerd, en die hond heeft echt totaal geen interesse in auto's, fietsen, mensen... Kari daarentegen is enorm gefocust op alles wat beweegt en wat ze kan najagen of drijven. We hebben een paar keer samen moeten hardlopen voordat ze begreep dat het spelletje niet was om tegen me op te springen en me te sturen, maar om gewoon met me mee te rennen zonder me aan te raken.

Wat betreft die target-oefening: dat wordt nog een hele kluif, want Kari is nogal snel afgeleid. Een trainster noemde haar zelfs een "vlinder" omdat ze wel enthousiast meedoet aan een oefening of spelletje, maar zodra er een echte vlinder voorbijvliegt die haar interesseert: paf! Dan ben je haar kwijt omdat ze in haar eigen wereldje zit en helemaal vergeet wat ze aan het doen was! Kari lijkt erg gevoelig voor complimentjes, misschien nog wel meer dan voor snoepjes of speeltjes (ze heeft geen "lievelingsspeeltje"), dus ik kan proberen daar vol op in te zetten. Enerzijds om haar aandacht van mensen af te leiden, en anderzijds om het "stop/blijf"-gedrag te versterken als we mensen tegenkomen.

Trouwens, niemand heeft nog gereageerd op mijn vraag over Treibball. Is dat een interessante optie? Zou dat een beetje haar drijfinstinct kunnen bevredigen, waar Kari zo'n sterke drang naar lijkt te hebben?

Verder heb ik op internet van alles en nog wat gelezen. Ik zag bijvoorbeeld dat het geven van "taakjes" in het dagelijks leven goed kan zijn voor de mentale uitdaging. Hebben jullie nog ideeën voor "klusjes" die ik haar kan geven? En vooral: hoe leer ik haar bijvoorbeeld (om even een video te noemen die ik gisteren zag) om de was uit de wasmachine te halen?

Hè, wat je vertelt @Lorna doet me denken aan de "LAT" (look at that game), een trainingsmethode die mij enorm heeft geholpen met Léon.

Het basisprincipe is dat je een hond leert om naar een prikkel te kijken (je kunt dit thuis oefenen met een speeltje) en daarna weer naar zijn baasje te kijken voor een beloning (zoals snoepjes, spelletjes, enz.).

In het begin volgde ik het concept heel strikt. Ik zei dan: "waar zijn de mensen?", Léon keek naar "de mensen", keek dan weer naar mij, en ik zei enthousiast: "jaaaa, daar zijn de mensen!" terwijl ik hem een snoepje gaf.

Al snel stopte ik met de snoepjes en liet ik gewoon merken hoe blij ik was bij elke spannende ontmoeting voor mijn hond. Het werd echt een spelletje tussen ons.

Dat is voor het stukje wantrouwen. Wat betreft het najagen/drijven, dat is weer een heel ander verhaal.

Het is belangrijk om vervangende activiteiten te vinden voor deze hond (zoals schapendrijven enz.), maar ik ben liever eerlijk: dat alleen zal niet genoeg zijn om haar die slechte gewoontes af te leren.

Het jachtinstinct is bij sommige rassen echt enorm sterk en kent geen gevoel van "verzadiging"; het werkt juist heel verslavend. Het is niet zo dat omdat een hond een uur achter een bal aanrent, hij daarna minder zin heeft om achter een auto aan te gaan.

Eigenlijk moeten dit soort spelletjes vooral helpen om de zelfbeheersing van de hond te vergroten en bepaalde commando's te bevestigen.

In dit geval, voor alles wat met najagen te maken heeft, is het commando waar je écht veel op moet trainen: "stop" of "wacht/blijf".

Mijn ervaring is dat het vasthouden van een statische positie vaak effectief is om de hond te laten begrijpen dat hij ergens niet achteraan mag gaan.

Je moet dit eerst buiten de context oefenen (thuis of tijdens een rustige wandeling, zonder bewegende doelen in de buurt), en dan stap voor stap in de praktijk met de hond aan een lange lijn. Hierbij moet je goed anticiperen: je moet dit van de hond vragen nog voordat ze getriggerd wordt.

Denk er ook aan om haar te belonen als ze rustig blijft. Soms kun je honden zo verleiden tot de juiste houding of energie, een beetje zoals bij jonge kinderen.

Als er iets engs in de buurt is, kan een vrolijke stem opzetten en haar prijzen een grote invloed op ze hebben.

Nog voordat ze reageert of in paniek raakt, moet je proberen haar vrolijkheid of voldoening in te boezemen. Soms krijg je zo een hele mooie omslag.

Bij de hond die ik nu heb, lukt het me soms om hem even helemaal uit zijn doen te brengen door hem te prijzen. Als hij aanstalten maakt om uit te vallen of te grommen, doe ik: "Buck?! Oh wauw, jaaaaa, wat is 'ie knaaaaaap! Oh wauuuw, brave hond!" en hup, die kleine wolf is helemaal vergeten dat hij 5 seconden daarvoor nog agressief wilde doen LOL

Goed, het werkt niet altijd, maar het is het proberen waard.

Op dit moment werk ik met een gedragsdeskundige om de hond te leren dingen te "vergeten" (of het commando "laat het"). In jouw geval zou je haar dan vragen om de wandelaar te negeren en zich op jou te focussen, of op een snoepje, een spelletje of wat dan ook, zodat ze niet gaat happen.

Ik ben op de Facebook-pagina van Team Cap Dog gaan kijken, waar gedragstherapeuten voor positieve training worden vermeld. Tot nu toe ben ik erg tevreden, maar het vraagt wel wat werk en discipline (voor zowel het baasje als de hond) ^^

Nee hoor, geen discriminatie: ze valt iedereen zonder uitzondering aan, met een lichte voorkeur voor kinderen!

Het is wel duidelijk dat een kort en strak gehouden riem spanning en stress op de hond overbrengt. Het is me opgevallen dat de afstand tussen de mensen en haar een rol speelt bij het passeren: als ik 'nee' zeg wanneer mensen op 2 à 3 meter afstand zijn, luistert ze een stuk makkelijker naar het commando dan wanneer mensen op 1 meter staan. Dan slaat ze echt helemaal door: grommen, noem maar op.

@ Marie: let ook eens op details die voor ons misschien onbetekenend lijken, maar die wel invloed kunnen hebben op de hond.

Is ze minder op haar gemak bij bepaalde groepen mensen (leeftijd, geslacht), draagt de voorbijganger een bepaald voorwerp of iets op het hoofd, enz.?

Soms kun je nog voor verrassingen komen te staan.

Ik heb momenteel een Duitse herder in de opvang en die viel naar drie mensen uit voordat ik doorhad dat ze allemaal een muts, capuchon of pet droegen.

In dit geval is dat echt het enige wat hem dwarszit... Zolang je niets op je hoofd hebt: een enorme knuffelbeer.

Ah cool, je bent er weer ;-)

Je komt precies op het juiste moment!

Hoi!

Net als lorna vind ik het bizar dat drie 'pro's' niet in staat zijn om problemen op te lossen die zo typisch zijn voor een Border.

Ik woon zelf samen met Aby, een Border Collie van 11 jaar, en ik begrijp waar je tegenaan loopt. Ik heb het geluk dat ik tennisleraar ben en mijn hond mee kan nemen naar mijn werk. Ze heeft dus een taak en dat is het allerbelangrijkste; alleen maar gaan wandelen met een Border, hoe lang de wandeling ook is, is simpelweg niet genoeg.

Het mooiste zou natuurlijk zijn als je kunt gaan schapendrijven. Daarnaast kun je in je tuin met een frisbee of een bal oefenen om hem te leren omgaan met frustratie en te leren stoppen met de activiteit wanneer jij dat bepaalt.

Je ziet steeds vaker Borders of Australische herders met agressieproblemen door een gebrek aan uitdaging die past bij hun ware aard, maar ik kan je verzekeren: een Border die lekker in zijn vel zit, is een puur genot.

Momenteel ben ik parttime tennisleraar en de rest van de week hondenuitlater. Daarnaast ben ik ook begonnen als hondentrainer en Aby is daarbij de perfecte assistente.

Oké, dat past inderdaad wel in het plaatje...

Er is een behoefte die vervuld moet worden, maar er is ook een grote spanning ontstaan bij het contact met voorbijgangers. Misschien heeft het ook te maken met je eigen onrust sinds ze agressief is gaan doen... Vaak kom je dan in een vicieuze cirkel terecht.

Zoals je al uitlegt, houd je de riem heel kort bij het passeren, wat de spanning juist verhoogt.

Ik denk dat het voor nu beter is om helemaal te stoppen met het corrigeren van je hond (ook al voelt dat op het moment zelf misschien tegennatuurlijk).

Het dragen van een muilkorf is essentieel om rustig te kunnen trainen aan een ontspannen lijn, met de zekerheid dat je hond niemand kan verwonden. Zij kan zich namelijk niet ontspannen als je zelf ook gestrest bent.

Kijk of je misschien een serieuzere professional kunt vinden om je te begeleiden, eentje die goed aangeschreven staat bij kenners.

Maar over het algemeen, om de situatie weer 'normaal' te maken, moet je je helpers goed uitleggen dat ze de hond in het begin niet mogen aanstaren of tegen haar praten.

Ze moeten gewoon in de buurt rondlopen zonder aandacht aan haar te besteden, op een comfortabele afstand totdat de hond zich op haar gemak voelt.

In een tweede fase kun je dichter bij mensen komen, waarbij je je hond op een afstandje laat toekijken (bijvoorbeeld door haar te laten zitten)..

Ja, inderdaad, dat happen, bijten en agressieve gedrag naar wandelaars toe duurt nu al een paar maanden. Het 'inslijten' waar je het over hebt is een heel goed punt, want dit gedrag wordt met de tijd alleen maar sterker. Zoals een vriend van me zegt: "Eigenlijk vindt ze het waarschijnlijk heerlijk om mensen te happen; ze kan het gewoon niet laten en het is sterker dan de straf die op het gedrag volgt." Want ja, ik was vergeten te zeggen dat ik de hond natuurlijk wel corrigeer als ze uitvalt naar mensen die we tegenkomen.

Ik dacht zelf ook aan een onderliggende angst, want de "aanvallen" die ze doet zijn vaak van achteren. Laatst kwam ik een bekende tegen en toen begon ze te blaffen en te grommen, maar ze hapte niet omdat de man stil op het pad bleef staan. Hij praatte tegen haar, maar ze dook helemaal ineen tegen de grond, echt doodsbang. Er zal waarschijnlijk ook wel wat angst bij zitten, wat best gek is want hiervoor was ze super sociaal. Ze wilde bij iedereen wel geaaid worden en ging dan op haar rug liggen met haar poten in de lucht zodat je over haar buik kon kroelen!

Ik ga tijdens de volgende wandelingen ook proberen te werken aan het 'normaliseren' van voorbijgaande wandelaars.

Nogmaals bedankt!