Ik blijf bij het idee dat het op dit niveau en op deze leeftijd het beste is om katten te vermijden! Mijn hond heeft er een gedood en ze is 15 geworden zonder er ooit nog een te doden!
Dat is zeker de meest natuurlijke weg. En zoals ik al zei, zou het triest zijn om andere katten als proefkonijn te gebruiken voor de rehabilitatie van deze hond.
Maar tegelijkertijd zit deze Mechelaar niet lekker in haar vel. Ze is angstig en waarschijnlijk gefrustreerd. Het is een ontzettend krachtige hond. Ze is pas 3 jaar oud, dus ze is misschien pas op een vijfde van haar leven.
Het is duidelijk dat ik niet kan verwachten dat ze ooit buiten los kan lopen (dat is nu echt onmogelijk, dat beest is een geladen projectiel), of dat ze zonder angst in de buurt kan komen van de meeste levende wezens (kleine hondjes, katten, baby's), enzovoort... Maar goed, dat is allemaal in het belang van de mens.
Als we ons alleen op haar eigen geluk concentreren, moeten we toegeven dat het voor haar best goed zou zijn om verlost te worden van die frustraties, die angsten en alles wat de onbalans veroorzaakt waar ze nu mee kampt. Dan zitten we in de modus "streven naar een ideaal". Oké, cool. Maar als deze hond een andere hond doodt of een mens verwondt, zitten we in de modus "voorkomen dat ze wordt ingeslapen". Dus in grote mate is haar rehabilitatie wat betreft katten (het zichtbare deel van het probleem) een betere garantie voor elk levend wezen, inclusief de mens.
Katten aanvallen is een symptoom, niet het probleem op zich. Als het een husky was, zou ik me iets meer zorgen maken. Maar de basisinstincten van deze hond sturen haar in de kern aan om te beschermen, niet om te jagen. Het zou dus niet zo ingewikkeld moeten zijn om haar weer in contact te laten komen met haar instincten, zodra de bronnen van de onbalans zijn weggenomen.
Normaal gesproken zou ze die katten moeten beschermen tegen eventuele indringers, in plaats van ze te doden.