Ik ben geknakt.. Ik heb echt hulp nodig (Mechelse herder) 3 maanden

Twee hyperactievelingen samen, dat is erop of eronder: of jullie putten elkaar helemaal uit, of jullie vinden in al die drukte juist een mooie dagelijkse balans 😁.

Omdat ik zelf nogal een luilak ben maar wel een vurig karakter heb, werd ik in het begin echt moedeloos van zo’n enorm actieve hond. Daarbij was ze ook nog eens een enorme plakpleister, ze wilde echt alles samen doen. De eerste drie nachten liet ik haar in een hoekje van de slaapkamer slapen (ze was toen pas drie maanden oud). Telkens als ik wakker werd, hoorde ik nog voordat ik mijn ogen opendeed dat onuitstaanbare geklop van haar staart tegen de muur. Ze glipte dan het matras op, precies tussen mij en die muur in. Ik zat eigenlijk helemaal niet op die hond te wachten en dan week ze ook nog eens geen seconde van mijn zijde. Bovendien wilde ze constant spelen, rennen en aandacht. Omdat ik geen affectie voor haar voelde, ging ze in haar eentje met wel twee of drie speeltjes tegelijk liggen klooien. Of ze zat bellen te blazen met haar neus in haar waterbak. Toen ik me eenmaal echt realiseerde dat dat arme beestje er ook niet voor had gekozen om bij mij terecht te komen en ik besloot mijn weerstand opzij te zetten, heb ik me flink in het zweet gewerkt om op een activiteitsniveau te komen dat bij haar past. Het was het meer dan waard, want nu, ruim 8 jaar later, zijn we nog steeds samen haha.

Maar jemig, wat heeft ze me moe gemaakt, alleen al door naar haar te kijken als ze aan het sprinten was, achter ballen en speeltjes aan joeg, meteen en zonder aarzelen luisterde en binnen een paar dagen alle commando's en gebaren onder de knie had... Mechelse herders zijn echt slimme koppen, dat brein van ze staat bijna nooit stil. (Nu we het over ouders hebben: ik ben blij dat ik geen kinderen heb, zo’n Mechelaar is voor mij al meer dan genoeg).

En wat de kleur betreft: die kan nog wel wat veranderen door de seizoenen heen, na het verharen en zo. Het is nu nog te vroeg om te zeggen of hij precies deze tint houdt. Hij kan nog wat donkerder of lichter worden. Ik houd wel van die 'charbonné' kleuren 😁

Je moet je eigen leven niet helemaal aan de kant zetten voor hem; hij moet ook leren om zijn rustmomenten te pakken.

Je moet hem ook negeren als hij overdreven druk is, of hem passend speelgoed geven waar hij zich op kan uitleven. Kongs, die je met eten kunt vullen, zijn erg populair. Dat houdt ze lekker bezig en zo heb je zelf ook even een momentje om op adem te komen. Wat ook goed werkt zijn bullepezen. Je moet alleen even opletten dat hij geen te grote stukken doorslikt als de snack bijna op is.

Wat dat bijten betreft, zijn er twee mogelijkheden. Of het gaat vanzelf over naarmate hij ouder wordt, of hij wordt steeds opdringeriger en drukker. In dat laatste geval moet je hem leren te stoppen. Leer hem het commando 'NEE', als je dat nog niet gedaan hebt. Dit moet een commando zijn waarover niet te discussiëren valt. Als hij doorgaat – en dat zal hij zeker doen voordat hij het echt begrijpt – moet je de interactie verbreken en je van hem wegdraaien. Je kunt hem zelfs even apart zetten in een andere kamer zodat hij rustig kan worden, voordat je weer naar hem toe gaat.

Een puppy vraagt veel aandacht, maar laat je niet gek maken en bewaar ook wat tijd voor jezelf. Leer hem om in zijn mand of op zijn kleedje te blijven met zijn speeltjes. Want voor een puppy is het ook niet gezond om constant op 1000 volt te draaien. Totdat jullie je ritme hebben gevonden, zullen jullie allebei best wel wat lastige momenten en onzekerheden ervaren.

wiegehts ik ben zelf ook hyperactief, dus ik vraag me echt af hoe mijn ouders het met me hebben volgehouden. Mijn moeder zei altijd: "als we hem niet horen, begin ik me zorgen te maken." Het klopt wel dat ik pas rond mijn 19e of 20e een beetje rustiger werd, dus ik snap hem aan de ene kant wel. Daarnet deed ik een dutje naast hem en ik had jeuk aan mijn voet. Ik was bang om te krabben, want ik wist dat hij bij de minste beweging meteen weer alle kanten op zou vliegen!

Bedankt voor al jullie reacties, in het bijzonder jij @wiegehts. Hier zie je het resultaat van het geknabbel aan mijn vingers. Ik heb het idee dat de kleur van zijn vacht in de tussentijd is veranderd; soms lijkt hij rood en dan weer wat meer 'charbonné' (donkerder).

Maak hem ook niet verslaafd aan fysieke inspanning; hoe meer je ze geeft, hoe meer je een tekort en frustratie creëert. Dat kan al snel oncontroleerbaar worden als die ene 'grote' dagelijkse wandeling bijvoorbeeld een keer niet doorgaat. Matige beweging op een goede manier (loslopen, met andere honden, op verschillende plekken en op verschillende tijden) is veel positiever dan een routine die puur gericht is op keiharde fysieke actie. Gezien zijn leeftijd is het logisch dat zijn behoefte aan activiteit steeds groter wordt tot hij eenmaal volwassen is.

Mijn honden lopen bijvoorbeeld echt niet elke dag los in het bos... Dat doen we maar één of twee keer per week. En ook al doe ik dat meestal in het weekend, ik probeer te voorkomen dat het een vaste prik wordt. De andere dagen wandelen we gewoon aan de lijn op de weg, of gaan we soms naar het water om met speeltjes te apporteren, en deze zomer gaan we lekker zwemmen enz. Als ze een paar dagen achter elkaar niet loslopen, zorgt dat niet voor stress, gepiep, slopen of gedragsproblemen, simpelweg omdat ze niet gewend zijn geraakt aan zo'n dwingende routine.

Er zijn ontzettend veel honden die helemaal doordraaien als het om wandelen of sport gaat, omdat ze gewend zijn dat het elke dag op een vast tijdstip gebeurt. Als het dan een keer niet kan, zijn ze niet te genieten. Ik heb die fout in het begin ook gemaakt met Berger (vandaar mijn opmerking), voordat ik me realiseerde dat ik haar verslaafd had gemaakt aan actie en beweging. Sinds ik haar op een slimmere manier uitlaat, is ze veel relaxter.

Voor nu is hij nog jong en heeft hij een enorm uithoudingsvermogen. De komende maanden zul jij eerder moe zijn dan hij... Niark niark niark 😈

Ah, een schop tegen de billen tijdens het spelen... Helaas komt dat wel vaker voor.

In plaats van meteen op hem af te vliegen en hem te overladen met knuffels, kun je beter wat neutraler reageren, anders maak je er een watje van... Het gebeurt vaak dat pups en honden elkaar tijdens het spelen of stoeien omverlopen of een flinke smak maken, ook al ziet het er voor jou misschien heftig uit. Het is geen ramp, het is onbedoeld. De volgende keer ben jij voorzichtiger, en hij ook.

Mij is het ook wel eens overkomen dat ik per ongeluk tegen een hond aan schopte (en jemig, wat zijn ze daar kampioen in: als we terugkomen uit het bos, staan ze als eerste in de weg en als ik dan per ongeluk op een poot ga staan, negeer ik het liever. De volgende keer gaan ze dan sneller opzij... of niet... het blijven masochisten).

Mijn herder werd pas rustiger toen ze een jaar of 3 was... Tot die tijd was het een energiebom die altijd wel wat wilde doen. Ik woonde in een appartement, dus het was best lastig te regelen (2 keer per dag loslopen, sessies van 20 tot 30 minuten met spelletjes en gehoorzaamheid, en 2 tot 3 keer per week een flinke wandeling om te ontspannen... het was vermoeiend. En dan tel ik de korte plas- en poeptrondjes in de buurt nog niet eens mee. Als ik op het platteland had gewoond, was het ritme vast anders geweest).

Na die 3 jaar werd ze dus rustiger, stabieler en kon ze binnenshuis beter haar rust vinden.

Ze gaat nu richting de 9, dus de behoefte om energie kwijt te raken is flink afgenomen, maar ze is voor haar leeftijd nog steeds hartstikke actief.

Mechelse herders blijven tot op hoge leeftijd enorm energiek. Je zult dus veel tijd moeten investeren om hem tevreden te houden, zonder dat dit ten koste gaat van zijn groei (pas op met te intensieve spelletjes die de gewrichten kunnen beschadigen, zoals springen en uitglijden. Je pup is niet van suiker, maar te vroeg de gewrichten overbelasten is niet goed).

Max789

Wat een knapperd is het!!!!!!!!!! Bedankt voor de mooie foto's!

Dat mislukte potje voetbal geeft helemaal niks, je hebt het snel hersteld door te zeggen dat het niet je bedoeling was. Het waait wel weer over, maak je niet druk. Probeer een ander spelletje, maar dan zonder op zijn kontje te mikken!

Het overkomt iedereen wel eens, ik schop zelf ook wel eens per ongeluk tegen m'n honden aan. Dan ga ik er meteen naartoe om te zeggen dat het niet expres was, gevolgd door een "sorry" en een kusje en dan is het weer goed 😉

Wat een prachtbeest is het!

Ah, een echte voetballer... wees niet te wild met hem, het is nog maar een baby! 😉