Twee mannetjes samen?

Wat een knapperd is die Milo 🥰

Twee mannetjes die samenwonen in beeld...

Ik had dit ook kunnen posten bij het bericht van Rose over de slaaptijd 😂😂😂

Ja hoor, de Fox zeker weten. Die staan er echt om bekend! 😁

Er zijn toch echt wel rassen van kleine hondjes die dat felle in hun genen hebben zitten. Mijn schoonouders, die hiervoor al andere honden hadden zonder problemen, hadden een draadhaar Foxterriër. Een ongecastreerde reu. Hij was heel levendig en superintelligent (dat zag je aan zijn blik), ook heel speels en een echte clown... maar hij was zo fel als wat, dat kreng... die eigenwijze drol liet nooit los. Hij hield zich zonder blikken of blozen staande tegenover Duitse herders en molossers. Hij had er schijt aan. Je moest ook echt niet onuitgenodigd bij hen binnenkomen. Hij is 16 geworden, maar je wilt niet weten hoe vaak ze met hem naar de dierenarts moesten voor verwondingen na een vechtpartij. Hij heeft er nooit van geleerd... 😅

Tja... dat gaat nog een hele kluif worden 🥷

HAHA... ECHT NOOIT 😁

Hij is supervenijnig en totaal geobsedeerd, hij loopt de hele tijd de piemel van mijn honden af te likken, echt een drama. Ik heb bij zijn baasje het idee van een chemisch castratie-implantaat laten vallen, aangezien hij zijn ballen er toch nooit af wil laten halen... wordt vervolgd.

@Kainate, misschien moet je deze Franse Bulldog wel adopteren... onze volgende trektocht in de Cantal zal dan alleen wel beperkt blijven tot 2 km.

Helaas is het vaak door een gebrek aan ervaring en het feit dat het baasje totaal geen controle heeft, dat die kleine keffertjes zichzelf zo in gevaar brengen...

Hier ook hoor, de kleinste is de felste 😁

De grootte is inderdaad een interessant punt. Om de hiërarchie soepel te laten verlopen, zou je er eigenlijk vanuit moeten gaan dat de nieuwkomer een wat zachter karakter heeft, jonger is en minder kracht heeft. Kortom, zorg ervoor dat de 'oude' hond zich niet bedreigd voelt.

In mijn geval heb ik precies het tegenovergestelde gedaan (ik had me er duidelijk niet genoeg in verdiept voordat ik eraan begon). De tweede hond die erbij kwam was weliswaar jonger en had van nature een zachter karakter, maar hij is wel sterker en hij is langer ongecastreerd gebleven. Dat heeft hem behoorlijk wat zelfvertrouwen gegeven en hij bijt nu goed van zich af. Daar komen denk ik de problemen vandaan waar ik nu tegenaan loop (hoewel het beperkt blijft, de laatste knokpartij was in juli en sindsdien zijn ze echt dikke maatjes, maar toch blijft de angst er dagelijks een beetje inzitten – zeker als ik mijn honden ergens anders onderbreng. Dat gun ik niemand). Dat is echt een fout die ik nooit meer zou maken!

Maar goed, als ik kijk naar een maatje van me van het hondenpark...

1e hond: een volwassen, ongecastreerde Dogue de Bordeaux (DDB).

2e hond: een Franse Bulldog-pup, ook niet gecastreerd... Dus in principe, ook al heb je het gedoe met hetzelfde geslacht, is dit de perfecte situatie qua volgorde, leeftijd en grootte... Alleen heeft die Franse Bulldog een pittig karakter en wordt hij nogal geprikkeld door zijn hormonen, dus uiteindelijk is hij degene die de DDB aanvalt. De DDB doet nog niet echt wat terug... voor nu. Maar ik ben bang dat dit weleens slecht af zou kunnen lopen.

Natuurlijk vallen de beten wel mee bij een klein hondje, maar het blijft een nijdige hond (die niet doorheeft dat een grotere hem met huid en haar kan opeten, ik heb het zelf meegemaakt! Zo zie je maar dat een hond echt dom kan zijn!)