mijn hond pakt graag mijn hand in zijn bek

Misschien is hij aan het spelen, of misschien vindt hij het niet fijn en houdt hij je hand daarom tegen?
Om te checken of hij er echt zin in heeft: aai hem even en trek dan je hand terug, maar laat je hand wel aan hem zien en wacht even af. Als hij zich afwendt, dan wil hij niet. Maar als hij eraan likt, een zetje geeft met zijn snuit of ertegenaan kruipt, dan wil hij juist wel geaaid worden.

Hoi, als ik mijn hond in zijn mand aai (terwijl dat voorheen altijd goed ging), heeft hij de neiging om mijn hand in zijn bek te pakken. Wat moet ik doen? Want ik begin hem steeds minder te vertrouwen.

Die van mij pakken ook handen in hun bek. De ene zet wel wat meer kracht dan de andere, maar het blijft altijd vriendschappelijk. Trouwens, bij wie dan ook: hoe 'steviger' ze je vastpakt, hoe leuker ze je vindt! Binnen het gezin ben ik degene die het vaakst echt 'gegrepen' wordt, terwijl wildvreemden die haar aaien of benaderen bijna niets merken.

Bij een vriendin van me, wiens Beauceron dit ook doet, hebben ze deze 'tic' juist gebruikt bij waterreddingstraining. Daardoor kan haar hond nu heel gericht armen en handvatten van vesten vastpakken... super effectief en zonder dat het pijn doet.

Het schijnt dat sommige rassen hier meer aanleg voor hebben dan andere, al weet ik niet precies welke. Maar ik heb altijd gehoord dat Duitse doggen op die manier begroeten, en bij mijn ouders deden alle Duitse doggen die we hebben gehad dat ook.

Mijn Argentijnse dog deed het ook en niet alleen om gedag te zeggen. Soms leek het zelfs alsof hij me bij de hand hield tijdens het wandelen. We konden dan een hele tijd zo lopen, met mijn hand in zijn bek.

Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan en heb het altijd gewoon toegelaten. Nooit problemen gehad met de Duitse doggen en ook niet met mijn Argentijn.

Als je huisdier bang is voor het nagels knippen, gebruik dan je handen als beloning tijdens de behandeling. Het voelt veel natuurlijker en werkt belonender als hij dol is op je handen.

De emotionele hersenen van honden en mensen zijn vrijwel identiek. Dat betekent dat er een kans bestaat dat je zelf ook al eens hebt gevoeld wat je hond voelt wanneer hij je hand in zijn bek neemt (ongelooflijk maar waar).

Ter vergelijking: ik heb een wat gezette tante die echt zielsveel van kinderen houdt. Ze vindt ze niet alleen maar leuk in haar hoofd, we hebben het hier niet over een simpel soort oppervlakkige liefde... Wanneer ze bij een mooie baby is, geeft ze een kusje op het voorhoofd, zoals we dat allemaal doen. Maar ze raakt compleet bedwelmd door de heerlijke geur van een mensenbaby, die huid, die geur. We hebben er allemaal wel een idee bij, maar de realiteit is bij haar nog eens vijf keer zo sterk.

Het gebeurt weleens dat deze tante een voetje van de baby pakt en in haar mond stopt. Ik weet niet of ze dat ooit officieel heeft toegegeven, want zo'n bekentenis zou nogal raar klinken, maar hoewel haar gezonde verstand donders goed weet dat het vreselijk zou zijn om echt een hapje uit dat voetje te nemen, moet ze die drang toch echt een beetje onderdrukken.

Dat is nou precies wat je hond voelt wanneer hij eerst aan je hand snuffelt en deze daarna "proeft".

Harry vindt het heerlijk om heel zachtjes aan mijn neus te knabbelen, dat is zijn manier om kusjes te geven en dat doet hij al 8 jaar zo!

Voor mij is het meer een liefdevol gebaar dan iets hiërarchisch.

Hoi, een lieve hond die je een pootje geeft met wat hij heeft, dat is toch leuk.

Dan is alles dus goed ^^