Beauceron of Mechelse herder? Ik twijfel!

Mijn fout! Ik zie veel Borders hun baasje fixeren... Wat bedoel je precies met intensiteit?

Wat ze allebei gemeen hebben is hun intensiteit, maar verder zijn het twee rassen die echt heel anders in elkaar zitten.

Euh... Een Mechelse herder heeft qua gedrag trouwens wel wat weg van een Border Collie, toch?

Nogmaals bedankt voor jullie reacties.

Dat sterkt me enorm in mijn keuze, dus ik denk dat ALS ik een hond neem, het een Beauceron wordt.

Toen ik me aan het inlezen was over de Mechelse Herder dacht ik al: "dat is een beetje een ongebalanceerde hond", dus ik denk dat ik dat idee toen al wel een beetje begreep.

Maar even in het algemeen: hoeveel beweging heeft een Beauceron dagelijks eigenlijk nodig?

Ja, dat is ook mijn gevoel; de Beauceron is een vrij gematigde herder vergeleken met sommige van zijn meer 'fanatieke' neven.

Mijn oom heeft nooit anders gehad dan Beaucerons, die zijn meubelmakerij bewaakten. Ik heb er goede herinneringen aan en ik weet nog hoe zachtaardig ze waren voor de kleine meid die ik toen was.

Trouwens, ik heb wel een flink verschil gemerkt tussen de reuen en de teven, waarbij de teefjes veel speelser en springeriger waren en de reuen meer een 'rustige kracht' uitstraalden.

Gewoon mijn persoonlijke mening... als ik niet zo’n fan was van créoles sinds ik er zelf eentje heb, dan had ik denk ik voor een Beauceron gekozen. Ik had me destijds behoorlijk ingelezen over deze honden en de belangrijkste conclusie die ik trok, was dat de Beauceron een heel stabiele hond is! Ik weet niet of je daar al een beeld bij hebt aangezien dit je eerste hond is, maar een evenwichtig karakter is echt essentieel voor een harmonieus leven samen met je hond!

Ik denk ook dat een Beauceron makkelijker is in de omgang.

De eigenschappen van een Mechelse herder vragen om heel specifieke omstandigheden en een intensieve samenwerking. Volgens mij kun je die beter overlaten aan professionals die dit type hond echt nodig hebben.

Het samenleven met een Beauceron verloopt een stuk soepeler.

"Plakkerig" is eigenlijk niet eens het juiste woord, want je hebt hondenrassen die gewoon aanhankelijk of rustig zijn, puur voor de knuffels zeg maar.

De Mechelaar heeft eerder een extreme behoefte aan werk en interactie. Het is een heel apart gevoel om zo door je hond in de gaten te worden gehouden en te merken dat hij constant op een teken van jou zit te wachten.

De Beauceron is zeker een stuk minder extreem. Hij vindt het leuk om dingen te ondernemen, maar hij pakt daarnaast makkelijk zijn rust en zal tijdens een wandeling echt niet twee uur lang naar je gezicht staan staren.

Bedankt voor je reactie, Lorna, dat bevestigt wat ik al dacht over de Mechelaar! Ik denk niet dat ik een hond wil die echt ZÓ aanhankelijk is, ook al is de Beauceron dat volgens mij ook wel.

Ik denk dat de Beauceron de ideale hond voor mij is... Ik wacht nog even andere reacties af, maar ik denk dat ik de Mechelaar maar uit mijn hoofd zet.

De Mechelaar heeft een heel eigen soort energie en vibe. Hij leeft eigenlijk in een constante focus op zijn baasje en wacht continu op een gebaar of een commando om uit te voeren.

We kunnen er wel pagina's over volschrijven, maar de beste manier om erachter te komen is door er gewoon eens een paar in het echt te ontmoeten.

Kijk hoe de hond in elkaar zit en bedenk of dit een manier van doen is die je op de lange termijn ziet zitten.

Een Beauceron is een stuk gematigder in zijn gedrag, minder extreem. Maar het blijft een stoere en sportieve herder waar je ontzettend veel verschillende activiteiten mee kunt doen.