Advies gevraagd voor Beauceron van 3 maanden

Over de wandelingen: waarom de riem? Is er een gevaarlijke weg bij je in de buurt? Als je in een rustig stukje natuur bent, zonder direct gevaar in de buurt, zou ik je echt aanraden om de riem af te doen. Wandelingen zijn een geweldig moment om de nieuwsgierigheid van je puppy te prikkelen en de band tussen jullie te versterken. Zeker als ze los kunnen lopen, omdat ze dan meer mogelijkheden hebben. Dit is hét moment om je pup te leren je los te volgen en te komen als je hem roept; hoe langer je wacht, hoe lastiger het wordt. Je moet er echt voor zorgen dat die wandelingen een fijn moment zijn voor je dier. De riem afdoen, mits het veilig is, kan daar zeker bij helpen.

Ik weet nog dat mijn Basile toen hij klein was ook niet naar buiten wilde als ik mijn andere hond niet meenam. Hij zette zijn hakken in het zand zodra we bij het huis in de buurt waren. Geeft niet, ik ben gewoon vrolijk en enthousiast blijven aandringen om hem stapje voor stapje mee te krijgen... soms, als ik weinig tijd had, tilde ik hem de eerste paar meter op. Zodra we een paar tientallen meters van huis waren, was het prima en liep hij gewoon mee. Als je pup te zwaar is, pak dan de auto om hem wat verderop mee naartoe te nemen, naar een plek waar hij het huis niet meer kan zien.

Wat betreft het wennen aan de auto hoefde ik zelf niets speciaals te doen. Ze hebben nooit enige stress getoond en de auto werd al snel gekoppeld aan iets positiefs (lekker gaan wandelen).

Aaien is vaak lastig met puppy's. Ze zien het al snel als een spelletje. Veel pups gaan bijten of knabbelen als je ze probeert te aaien. Je moet gewoon even geduld hebben, dat komt vanzelf met de leeftijd. Zoek voor nu andere manieren van interactie, zoals samen spelen.

Op zijn leeftijd is het nergens te laat voor. Je moet hem aan zoveel mogelijk situaties, mensen, honden, enzovoort blootstellen. Praat jezelf vooral niet aan dat het te laat is. Het proces van socialisatie en het wennen aan de omgeving gaat de hele puberteit door. Het is zelfs essentieel om hier tijdens de puberteit aan te blijven werken; herdershonden kunnen namelijk de neiging hebben om wantrouwig te worden naar vreemden tijdens hun adolescentie, ook al zijn ze als pup goed gesocialiseerd. Je moet dus echt moeite blijven doen om ze tot ze volwassen zijn aan allerlei verschillende situaties bloot te stellen.

Honden vinden aaien niet altijd even prettig. Als een hond in je gezicht springt, kan dat spel zijn, maar hij kan je wel bezeren. Als hij door het aaien echt te opgewonden raakt, beperk je dan tot een snelle aai over zijn wang naar zijn borst en laat het daarbij. Praat ook op een zachte toon tegen hem. En blijf gewoon staan.

Wat socialisatie betreft: er is nog van alles mogelijk. Maak vooral gebruik van alle momenten die je hebt. Ga je bijvoorbeeld boodschappen doen? Neem hem dan mee zodat hij aan de autorit kan wennen, en leer hem om rustig alleen in de auto te blijven. Let wel goed op de temperatuur; het is weer lekker weer, dus zet de auto in de schaduw en laat hem maar heel even alleen, een minuut of drie, bijvoorbeeld terwijl je even snel een brood haalt. Of ga met z'n tweeën: terwijl de één de boodschappen doet, kan de ander met de hond over de parkeerplaats wandelen.

Hoi, bedankt voor jullie reacties. Eigenlijk is hij inderdaad niet zo'n held, maar hij is nu al 3,5 maand oud. Is dat niet al te laat om hem te laten wennen aan auto's? En aan andere honden enzo? Autoritjes kent hij dus ook nog niet. Ik heb gelezen dat ik hem zijn eten in de auto moet geven om hem er langzaam aan te laten wennen, want ik zou hem later graag meenemen in de weekenden of zelfs op vakantie. Als je hier nog tips voor hebt, hoor ik het graag.

Nog iets anders: zoals ik al zei is hij nogal rustig, maar dat betekent ook dat hij vaak nergens op reageert. Hij lijkt aaien niet echt fijn te vinden. Alleen 's ochtends bij het opstaan lijkt hij blij om me te zien. De rest van de dag kwispelt hij bijna nooit. Gisteren, toen hij mijn kinderen 'aanviel' om te spelen, probeerde ik hem te kalmeren. Ik liet hem zitten en boog een beetje voorover om hem enthousiast te belonen, en toen probeerde hij me in mijn gezicht te bijten. Is dit normaal?

Ik ken de term 'whale eyes' niet...

Maar het is nog een kleintje, dus voor mij is het feit dat hij zich makkelijk onderwerpt geen probleem. Je lijkt niet echt een heel dappere puppy te hebben en hij is nog klein; het is net als met naar buiten gaan, hij krijgt vanzelf meer zelfvertrouwen naarmate hij ouder wordt.

De hond van mijn moeder ging tot ze 6 maanden was meteen op haar rug liggen zodra ik weer eens lomp kwam aanlopen, en als pup plaste ze ook nog eens over zichzelf heen 😅 ik begon me op een gegeven moment bijna beledigd te voelen! Maar goed, nu is het een hond met heel veel zelfvertrouwen (soms zelfs een beetje te veel).

Je kleine ukkie is nog een echte baby, dat komt wel goed!

Wat betreft het hierroepen: of hij nou terugkomt omdat je hebt geroepen of om even gerustgesteld te worden, in jouw plaats zou ik gewoon roepen, en als hij komt, hem belonen. Simpel zat. Als ik niet geroepen heb, zeg ik even iets liefs en wandelen we gewoon weer verder.

Zolang hij nog klein is, moet je profiteren van de natuurlijke neiging van een puppy om je te volgen, ook al begrijpt hij het hierroepen nog niet helemaal.

De wandelingen gingen vandaag veel beter: ik heb de riem eraf gelaten. We hebben hier maar 50 meter asfalt waar weinig verkeer is, zeker nu met de lockdown, maar ik ben er toch niet helemaal gerust op. In ieder geval was het zonder riem veel fijner, zowel voor hem als voor ons. Ik moet echt zorgen dat hij goed leert hierkomen, maar ik weet niet zo goed hoe ik dat aan moet pakken. Ik heb al veel gelezen: een vertrouwensband opbouwen, hem prijzen en belonen als hij terugkomt, maar het is lastig om de juiste balans te vinden. Soms heb je echt het idee dat hij terugkomt omdat hij steun zoekt, en niet per se omdat hij luistert naar het commando... Ik begrijp dat er geen wondermethodes zijn, maar ik sta altijd open voor advies. Nogmaals bedankt.

Ik heb ook het een en ander gelezen over 'whale eyes' (walvisogen), waarbij het oogwit zichtbaar is en de hond bevriest... enz. Ik heb het idee dat mijn pup constant 'whale eyes' heeft als hij zijn kop naar me opheft, of wanneer ik tegen hem zeg dat hij moet gaan liggen op het moment dat hij naar mijn kinderen hapt. Hij gaat dan ook vrij makkelijk op zijn rug liggen. Moet ik me hier zorgen over maken?

Wat een prachtig kleintje is het toch 🥰

Hij is nu pas drie maanden oud, dus zijn gedrag gaat nog enorm veranderen. Geef niet op met de wandelingen en de opvoeding, hij zal er stapje voor stapje aan wennen. Er zijn best veel puppy's die in het begin wat terughoudend zijn tijdens het wandelen, het is natuurlijk ook veel veiliger voor ze om lekker thuis te zijn. Maar met veel aanmoediging en geduld komt het uiteindelijk vanzelf goed...

Goedenavond en heel erg bedankt voor jullie snelle reacties. Wat betreft het wandelen: ik heb geprobeerd de riem los te laten (voor Tania, de riem is 3 meter maar ik heb een sleeplijn besteld waar ik nog op wacht) en dat gaat beter, maar ik ben er nog niet gerust op 🙂. Hem optillen lukt nog wel, maar met 3 maanden is het al een flinke baby; ze zeiden dat hij als volwassen hond zeker 50 kg zal wegen. Alleen als we met het hele gezin op pad gaan – de twee kinderen op de fiets, mijn vrouw en ik – toont hij een beetje enthousiasme, en dan nog alleen als ik de clown uithang. Ik ben inmiddels al mijn geloofwaardigheid kwijt bij de buren, die me vast voor een psychopaat aanzien. Daar maak ik me niet zo druk om, zoals Jador al zei komt dat vanzelf wel (trouwens bedankt Jador voor de tijdslijn voor de hond).

Wat ik het lastigst vind, is de balans vinden tussen blijven aandringen op commando's die niet werken of hem even afzonderen... Ik geloof dat ik hem zo heb doodgegooid met 'naar je mand' dat hij nu ofwel niet luistert, ofwel het als een spelletje ziet omdat de kans groot is dat hij een snoepje krijgt... zucht... Wat de maaltijden betreft, probeer ik hem nu even buiten te zetten (niet lang) als de commando's 'zit' of 'naar je mand' niet werken. Ook weet ik niet zo goed wanneer hij het meest ontvankelijk is (behalve tijdens het eten natuurlijk); de ene keer heeft hij kortsluiting, de andere keer is hij heel rustig. Op sommige momenten van de dag denk ik dat ik wel mee kan doen aan dressuurwedstrijden: 'blijf' houdt hij dan uit zichzelf moeiteloos vol...

Hondentraining staat op de planning, maar pas na de lockdown, want alles hier in de buurt is momenteel dicht. Nogmaals bedankt allemaal. Hier is een foto van het wilde beest.

De riem afdoen? Ik zou zelf voor een sleeplijn gaan, je weet maar nooit.

Een foto van de grote baby? 👌

Voor de momenten thuis moet je je pup ook leren om op zijn plek te blijven. Dit is het moment om hem de mand aan te leren en hoe hij daar moet blijven. Natuurlijk gaat je pup je in het begin niet twee uur lang rustig tv laten kijken terwijl hij braaf in zijn mand ligt. Je moet dit elke dag oefenen, zo'n 10 tot 20 keer gedurende 2 minuutjes. Je zet je pup in de mand met het commando "plaats", geeft een aai of een snoepje en zegt "blijf". Hij zal er misschien 10 seconden blijven en dan begin je weer opnieuw... onvermoeibaar doorgaan totdat hij het steeds langer volhoudt.

Zodat iedereen ook zijn rustmomentje krijgt (wat ook heel goed is voor de pup), kun je hem ook leren om even apart te zijn: de pup op de ene plek en jij op de andere.

Ik raad je aan om naar een hondenschool te gaan voor opvoedings- en socialisatiecursussen en zorg dat iedereen in huis mehelpt met de opvoeding.

Wat betreft het wandelen: het begin is altijd even lastig. Als hij bij het hek al niet meer vooruit wil, raad ik je aan om hem een stukje verderop te tillen (nu kan dat nog!). Kies een rustige straat en het liefst een plekje met gras... Moedig hem aan, ren een stukje, gebruik een hoog stemmetje, een piepspeeltje, snoepjes, de kinderen... Maak je geen zorgen, hij krijgt snel genoeg door dat wandelen hartstikke leuk is.

Wat het karakter betreft: dat hangt echt van de hond zelf af! Een Beauceron is wel een beetje een "lomperd" en hij is vaak wat onbesuisd in zijn bewegingen en aandacht. Ik kan niet beloven dat de pup snel rustiger wordt, want dat hangt helemaal af van de grenzen in de opvoeding. Voor echte rust en de wijsheid die bij het ras horen, moet je niet rekenen op iets voor zijn derde jaar. Maar dat betekent natuurlijk niet dat hij tot die leeftijd tegen jou en de kinderen op blijft springen; het gaat gewoon in fases. Je hebt de babytijd vol kattenkwaad tot 6 maanden (tegen die tijd moet de basis er wel in zitten), en een rustigere fase tot 10 maanden waarin je de opvoeding verfijnt en bijvoorbeeld kunstjes aanleert of begint met schapendrijven, agility, speuren, reddingswerk... Dan komt de periode van achteruitgang waarbij hij de regels weer in twijfel trekt (ook wel de puberteit genoemd), die duurt van 10 tot 18 maanden. Dan lijkt het alsof je pup ineens niets meer weet en kan hij rebels worden. Je moet dan echt voet bij stuk houden en heel consequent blijven met alles wat hij tot dan toe heeft geleerd. Daarna krijg je een rustigere, meer ontspannen hond die met de tijd steeds stabieler wordt. Het volwassen karakter en gedrag is dan rond de 3 jaar of ouder een feit.

Als je de opvoeding goed hebt volgehouden, heb je straks een prachtige "baby" van 45 kg naast je waar jullie allemaal ontzettend trots op kunnen zijn!

Hoi, als de omgeving veilig is tijdens het wandelen, kun je de riem eens afdoen om te zien of het aan de lijn ligt of aan iets anders. Je puppy is nog erg jong, dus het is logisch dat hij nog niet in jouw tempo en in een rechte lijn meeloopt. Op deze leeftijd verkennen puppy's hun nieuwe omgeving op hun gemak: ze gaan van links naar rechts, stoppen om naar een blaadje of een vlinder te kijken, zetten weer een paar stappen, enzovoort. Dit is hét moment om hem te leren je natuurlijk te volgen en te oefenen met het hierkomen.