Advies gevraagd voor Beauceron van 3 maanden

Wat de auto betreft, doe je er goed aan om het rustig aan te pakken. Voor nu probeer je hem alleen te leren om in de kofferbak te springen, toch? (Let trouwens wel op als de kofferbak hoog is; herhaal de oefening dan niet te vaak, want dat is op deze leeftijd niet goed voor de gewrichten). Hoe staat het er nu voor? Durft hij zijn voorpoten al op de rand van de kofferbak te zetten of dat ook nog niet?

Wat betreft de vraag over motivatie/gehoorzaamheid is het lastig om een kort antwoord te geven: het is een totaalplaatje.

Over het algemeen, met de ervaring die ik heb van de drie pups die ik heb opgevoed, zou ik adviseren om twee dingen goed gescheiden te houden om de voortgang te maximaliseren: het aanleren van nieuwe commando's of vaardigheden (bijv. in de auto stappen) tijdens specifieke "trainingssessies", versus het opbouwen van gehoorzaamheid in het dagelijks leven.

Dit om twee veelvoorkomende problemen zo goed mogelijk te voorkomen: de hond die niet luistert simpelweg omdat hij niet begrijpt wat er van hem gevraagd wordt (het leerproces was nog niet voltooid), versus de hond die niet luistert terwijl hij donders goed begrijpt wat er van hem verwacht wordt, maar er gewoon geen zin in heeft (in dat geval heb je simpelweg nog niet genoeg gehoorzaamheid of overwicht opgebouwd om in elke situatie gevolgd te worden).

Ik val misschien een beetje in herhaling, maar ik waardeer jullie constructieve reacties echt enorm 🙂

Wat de auto betreft, gaat het langzaam vooruit. Ik probeer hem op zijn eigen tempo in de kofferbak te laten stappen, maar hij gaat echt in een slakkengangetje. Ik dring niet aan omdat ik bang ben dat hij straks helemaal blokkeert, maar goed, het gaat dus erg traag. Hij is over het algemeen niet zo speels en ik heb het idee dat hij het vrij snel opgeeft. Het is niet makkelijk. Zou het kunnen komen doordat hij bijna 4 maanden oud is? (Ja, ik maak me er best druk om dat ik hem pas laat heb gekregen en hem door de lockdown niet goed kan socialiseren, trouwens bedankt Kainate voor je berichtje 🙂). Het is niet echt een druk pupje, hij is vrij zelfverzekerd, loopt nogal sloom en luisteren doet hij wanneer het hem uitkomt. Ik heb mijn strategie veranderd en ik zet nu door. Na het tweede commando zorg ik dat hij het ook echt doet (zit, af, mand). Dat lijkt zijn vruchten af te werpen, maar soms wordt hij erg druk en opgewonden, en dan vraag ik me af of het niet averechts werkt om zo aan te dringen (natuurlijk zonder geweld, ik pak hem gewoon bij zijn halsband om hem te begeleiden zonder mijn stem te verheffen, ik ben zelf een rustig persoon). Bestaat de kans dat ik zijn vertrouwen verlies als ik zo aandring? Nogmaals bedankt voor jullie hulp. Dat waardeer ik echt enorm in deze lockdown-periode.

Je moet de 'primaire socialisatie', die beperkt is in de tijd, misschien niet verwarren met socialisatie in het algemeen, wat een continu proces is.

De definitie van de term 'socialisatie' op Wikipedia is volgens mij bijna perfect en is naar mijn idee van toepassing op elke sociale diersoort:

"Socialisatie is het proces waarbij een individu leert om in een samenleving te leven, waarbij hij normen en waarden internaliseert en waardoor hij zijn psychologische en sociale identiteit opbouwt.

[...]

Dit proces is essentieel tijdens de jeugd ('primaire socialisatie') en de adolescentie, maar loopt het hele leven door ('secundaire socialisatie')."

En, hoe gingen de eerste testjes met de kleine beauceron en de auto :)?

Je lijkt over gegevens te beschikken die onbekend zijn bij alle onderzoekers op het gebied van socialisatie, tenzij de gebruikte term niet de juiste is.

Voor de eerste autoritjes heb ik de puppy niet in de kofferbak gezet, maar op de achterbank.

In de kofferbak ziet de puppy niets van wat er gebeurt en laat hij het maar over zich heen komen. Hij wordt dan een beetje overdonderd door de achterklep en de hoogte van de bank.

Op de achterbank ziet hij je en kan hij ook wat meer van de omgeving zien. Je kunt hem dan ook makkelijker geruststellen met je stem of even een aaitje geven door je hand naar achteren te steken. Doe dit de eerste tien ritten ongeveer. Daarna heeft je puppy geleerd om het vol te houden (hopelijk wordt hij niet wagenziek) en pas daarna stap je over naar de kofferbak, omdat er anders ook nog een gevoel van eenzaamheid bij komt kijken.

Bij mij zorgden die ritten op de achterbank voor pups die heerlijk op hun rug lagen te maffen met de pootjes in de lucht; ik moest ze bij aankomst echt wakker maken!!! Ik maakte van dat slaapje gebruik om even boodschappen te doen en dan vond ik ze nog in precies dezelfde houding terug!!

Ja, wat de auto betreft kun je je hond makkelijk leren om erin te stappen door hem te lokken met speeltjes of lekkers. Begin als de auto uitstaat en laat de deuren open, daarna met de deur dicht, vervolgens met de deur dicht en de motor aan (stationair), dan een paar meter rijden, enzovoort.

Soms wil je te snel gaan en creëer je juist blokkades.

Een kleine stap: hij slaapt er een nachtje over met een positief gevoel. Een grote stap waar hij zichzelf toe heeft gedwongen: hij gaat slapen met de angst die is opgebouwd, ook al is het hem op dat moment gelukt om zijn vrees te overwinnen.

Bouw het autorijden rustig op, stap voor stap.

Zorg dat de motor uitstaat en de kofferbak open is. Loop er samen naartoe, ga zelf in de kofferbak zitten en geef hem een snoepje. Doe dit een paar keer per dag. De volgende dag leg je het snoepje in de kofferbak, net op het randje. De dag daarna leg je het weer wat verder, net zo lang tot hij er zelf in stapt. In een week tijd kun je dit echt geleidelijk aanpakken, zodat hij er op zijn gemak aan kan wennen.

Superbedankt voor de reacties 🙂

Ik ben opgelucht dat het nog niet te laat is voor de socialisatie. Ik heb volgende week een afspraak met een hondentrainer die meerdere honden heeft. Daar twee uurtjes doorbrengen is al heel wat, maar ik vraag me nu al af hoe ik hem in hemelsnaam in de auto ga krijgen... Hij wil er echt niet bij in de buurt komen! Morgenochtend ga ik proberen of ik hem met zijn eten de achterbak in kan lokken? Ik zou niets liever willen dan hem meenemen als ik boodschappen ga doen, maar die blokkade voor de auto is op dit moment echt een groot obstakel...

En wat het wandelen betreft: dat zit wel goed. We doen nu alles zonder riem en dat gaat hartstikke goed! Hij komt terug wanneer hij daar zin in heeft, maar omdat hij nooit te ver weg loopt is dat (nog) geen probleem. Echt, zoals ik al zei gaat het verder best goed (behalve dan die weerstand tegen de auto). Waar ik alleen het meest mee zit, is dat hij constant mijn kinderen "aanvalt" als ze in de buurt zijn.

Zolang een puber nog "trekt om een ander te gaan opzoeken", is het proces nog volop bezig.