Vorig baasje terugzien na adoptie

Hoi!

Ik zou je niet aanraden om dit te doen..

Je hond gaat het niet begrijpen, hij zal denken dat zijn baasje hem weer komt ophalen. Ik heb zelf meer dan een jaar op een hondje gepast; de dag dat ze haar baasje weer zag, was ze de gelukkigste hond op aarde en week ze niet meer van haar zijde :)

In sommige reacties wordt over vertrouwen gesproken.. dat begrijp ik wel. Maar een eerste baasje blijft belangrijk voor een hond, hij zal diegene altijd herkennen.

Het is een risico om dit te doen, het zou voor hem voelen als een tweede keer in de steek gelaten worden :/

Houd je viervoeter gewoon lekker bij je en maak hem gelukkig, dat is alles wat hij nodig heeft :)

Zo zie je maar weer dat iedereen anders is.... (zie mijn reactie op de vorige pagina)

Ja, dat dacht ik al. Toen ik de vraag stelde, vermoedde ik al dat er een risico was, ook al is het maar klein. Omdat we niet weten hoe hij zal reageren, waag ik me er liever niet aan...

Ik heb hem inderdaad updates en foto's gestuurd, waar hij erg blij mee was. Ik dacht dat het voor hem ook fijn zou zijn om de hond weer te zien.

Maar het belang van de hond staat voorop 😊

De herplaatsing was denk ik een moeilijke periode, ook al werd hij heel goed behandeld. Tegenwoordig is hij meteen onrustig als we in de buurt van een asiel of kennel lopen; staart tussen de poten en hij loopt zo snel mogelijk door 😢

Met honden is het net als bij mensen... ze reageren niet allemaal op dezelfde manier. Waarom zou je het risico nemen, ook al is het nog zo klein?

Gelukkig maar...

Ik heb eens een teefje van 2 jaar verkocht, die nog nooit van mijn zijde was geweken, aan de trimster waar ik regelmatig over de vloer kwam met de moeder en zus van dat hondje. Dat was geen enkel probleem, niet voor mijn eigen honden en ook niet voor mijn voormalige hond. Na het trimmen maakten we altijd een flinke wandeling in het park (zonder haar nieuwe baasje). Bij terugkomst liepen mijn honden uit zichzelf weer naar de auto, terwijl Ulka direct naar het hekje van de achtertuin van de trimster ging. Ik weet echt heel zeker dat onze bezoekjes (zo'n 2 of 3 keer per jaar) haar totaal niet in de war brachten.

Volgens mij is dit een goede beslissing. Als ze met pijn in haar hart afstand heeft gedaan van haar hond, zou ze het vast fijn vinden om weer eens wat te horen en een paar foto's te zien.

Bedankt allemaal voor jullie reacties,

Ze heeft hem niet uit gemakzucht weggedaan, integendeel, het was juist voor het welzijn van de hond. Het was een moeilijke beslissing, maar ze wilde hem een beter leven bieden.

Het zou vooral voor haarzelf zijn geweest als ze hem nog eens wilde zien; ik weet dat de hond er verder niks aan heeft. Ik wil het haar dan ook niet voorstellen als het risico bestaat dat mijn hond hierdoor van slag raakt.

Ik ga jullie advies opvolgen en deze ontmoeting niet laten plaatsvinden, nogmaals bedankt!

Natuurlijk gebeurt het wel eens, maar vaak is het de makkelijke weg... of een gebrek aan geduld, of geen zin hebben om voor je hond te zorgen vanwege ongewenst gedrag dat je zelf hebt veroorzaakt...

Ik zie het nut van zo'n ontmoeting ook echt niet in. Je hond heeft er niets aan en bovendien is het niet eens een verzoek van de vorige eigenaar!