Mijn jonge reu plast systematisch tegen de gordijnen nadat hij op zijn kop heeft gekregen. Hij weet donders goed dat het niet mag. Het lijkt wel alsof hij dit telkens doet uit frustratie wanneer we hem iets verbieden. Wat moeten we doen?
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Misschien zit je er te dicht bovenop en reageert hij zo omdat hij merkt dat je je er druk om maakt. Doe wat Caroline-eg zegt, ik vind dat een goed idee. Het lijkt op de aanpak van Célinéo en wat zij zegt werkt echt heel goed. Ik heb zelf ook gedaan wat Célinéo ons heeft geleerd voor ISA en dat werkt super! En misschien moet je je hond ook wat vaker uitlaten!!!
Mijn hond is ook nogal gevoelig, hij plast zelfs als hij enthousiast is. Dat is gewoon gedrag, meer niet. Het heeft geen zin om je hond op z'n kop te geven, hij snapt echt niet wat hij fout heeft gedaan. Dat is weer iets heel anders. Maar als hij het alleen doet wanneer hij bang is, dan schort er echt iets aan het gedrag van het baasje!
Natuurlijk heb je straffen en straffen. Ik sluit me aan bij de algemene mening over positieve opvoeding.
Schreeuwen of slaan heeft totaal geen zin. Negeren en 'nee' zeggen is echt meer dan genoeg. Als een hond onder zich plast wanneer hij gecorrigeerd wordt, dan is de straf veel te heftig.
Soms is een standje geven nodig, maar je moet vooral niet vergeten om hem te belonen. Beloon het positieve gedrag en negeer de rest.
En het allerbelangrijkste bij het opvoeden van een hond: je moet ook kritisch naar jezelf durven kijken. Maar goed, dat is ook maar mijn mening.
Wat mij betreft gebruik ik het woordje "nee" niet eens; een hond negeren is in mijn ogen de beste oplossing. Iago heeft twee keer wat uitgevreten: hij heeft op m'n afstandsbedieningen geknaagd en mijn was op de grond gegooid. Toen ik thuiskwam heb ik rustig de troep opgeruimd, gecheckt of de afstandsbedieningen het nog deden en ondertussen heb ik hem totaal niet opgemerkt. Sindsdien heeft hij niks meer uitgehaald in huis. Nou moet ik wel zeggen dat ik de afstandsbedieningen nu hoog leg, maar wat de was aan het rek betreft: dat heeft hij ook niet meer op de grond gegooid. Ik denk dat hij heeft begrepen dat wanneer ik tijd kwijt ben aan troep opruimen, ik geen tijd aan hem besteed. Voor hem is dat een echte straf; hij is blij om me te zien, maar ik geef hem geen aandacht.
Als hij mijn slof pikt, zeg ik niet eens "nee". Ik pak hem gewoon af en ruim hem op. De grootste straf voor een hond is genegeerd worden. Dat "nee" vind ik zelf ook maar gedoe; ik vind dat een hond na verloop van tijd niet meer weet waar het op slaat. "Nee, niet aankomen", "Nee, niet doen"... het heeft zoveel verschillende betekenissen dat zelfs een mens de draad kwijt zou raken. Ik raak zelf al in de war, dus laat staan mijn hond. Bovendien heeft het bij geen van mijn honden ooit gewerkt, dus daar ben ik al snel mee gestopt. Enzo liet me dat op zijn eigen manier wel merken: "praat jij maar lekker, het boeit me niet". Dus als hij blaft, moet je hem juist vriendelijk roepen en aaien. Geef hem een klopje op z'n kop en hij is helemaal in zijn sas. ^^
Kortom, voor mij is de opvoeding van een hond tegelijkertijd simpel en complex. Mensen willen het vaak te ingewikkeld maken. Je straft een hond niet zoals je een kind straft. Als hij iets stoms doet, ruim je het op. Is hij druk als je thuiskomt? Wacht dan tot hij rustig is. Ga je naar je werk? Schenk hem geen aandacht en ga weg alsof je gewoon naar de kamer ernaast loopt. Plast hij in huis, dan zet je hem buiten. Doet hij zijn behoefte netjes buiten, dan beloon je hem. En roep hem niet met een zware stem als je hem uit het oog verliest, maar juist met een vrolijke stem. Combineer dat met wat beweging en aandacht, en voilà, je hebt een goed opgevoede hond. Het is geen hogere wiskunde, je moet gewoon zelf constant rustig blijven. Ik weet dat de maatschappij stressvol is, maar je moet de rust in jezelf zien te bewaren.
Alweer een positieve opvoeding.......
+ 1 caroline.
Hoe geef je hem eigenlijk op zijn kop?
Als je een hond corrigeert, zeg je NEE. Dat is wat "straffen" is: je slaat niet, je pakt hem niet bij zijn nekvel, je duwt zijn neus niet in de plas, enz...
Je moet echt rustiger blijven, want hij is blijkbaar zo bang dat hij over zich heen plast. Ik vind het best wel ernstig en schokkend om een pup zó bang te maken.
Er zijn twee dingen die me meteen opvallen: de titel van je bericht en het idee van 'straffen'. Maar ook dat je zegt dat je hond weet dat hij iets 'stouts' heeft gedaan. Nee, een hond weet echt niet wanneer hij iets verkeerds doet. Niet omdat hij dom is, verre van dat, maar simpelweg omdat zijn idee van wat 'stout' is heel anders is dan dat van ons. Alles opeten wat binnen handbereik ligt is natuurlijk gedrag voor een hond, en je behoefte doen is ook niet 'stout'. Slopen of plassen is nooit een bewuste 'stoute daad' geweest; honden straffen elkaar onderling ook niet omdat de één een speeltje heeft vernield terwijl de ander weg was. Je moet dus echt naar de kern van het probleem kijken, en die is heel anders. Het heeft geen zin om de hond te straffen voor iets waar het baasje meestal zelf de enige verantwoordelijke voor is. Ik zou trouwens graag wat meer details willen, zoals anderen hierboven ook al vroegen: waarom straf je hem? En hoe doe je dat precies? Dat plassen kan namelijk ook gewoon een angstreactie zijn nadat hij op zijn kop heeft gekregen, denk ik.
Waarom en hoe straf je hem?
17 reacties van 17
Accepteer cookies voor een betere browse-ervaring
