Eerste hond... Is een Beagle een goed idee?

Je zou ongetwijfeld een heel goed baasje zijn voor zo'n energieke beagle, als je ziet hoe goed je voor je mooie Sana zorgt en hoeveel tijd je in haar steekt zodat ze helemaal opbloeit.

Mwah, het is wel waar dat een beagle behoorlijk veel blaft en vaak zonder reden. Elke avond in de tuin is het weer raak met een concert van "woeh woeh woeh woehhhhhhh". Het is net een soort verzamelkreet en alle andere honden uit de buurt antwoorden dan in koor, zelfs de honden die normaal bijna nooit blaffen. De mensen vervloeken me echt, want dan heb je van die zeurpieten die woest hun ramen opengooien: "Houden die rotbeesten nou nooit eens hun kop?" Sommigen hebben door dat avondconcert zelfs antiblafbanden voor hun hond gekocht. Ik geef eerlijk toe dat ik hem gewoon zijn gang laat gaan. We wonen op het platteland en het is nog een schappelijk tijdstip, we moeten niet overdrijven, hij mag zich toch wel een beetje uiten... Terwijl de buren maar blijven tieren: "Hou je kop, Fikkie!". Ik ben echt een vreselijke buurvrouw......

😁

Hoi,

Ik ben het met de anderen eens, ik denk ook dat een Beagle niet echt zou passen. We hebben het er inderdaad al over gehad in een ander topic.

Ik denk dat hij voor Energie wel zou kunnen passen, dat zou wel goed moeten komen. Maar voor iemand die gewoon een gezelschapshond wil, kun je een Beagle beter vermijden. Tenzij je hem heel regelmatig speurwerk kunt aanbieden, en daar zit 'm juist de crux: dat moet niet één keer per week zijn, maar bijna elke dag...

Ik ben echt dol op die koppies van die hondjes, maar ik zou zelf niet zo snel aan de adoptie van zo’n hond beginnen. Dat heb ik ook met de Mechelse herder; ik vind ze geweldig, maar laat maar zitten, ik kan zo'n hond gewoon niet bieden wat hij nodig heeft en dat moet je dan ook gewoon accepteren. Het is helemaal niet erg als je geen tijd hebt om 4 tot 5 uur per dag met een hond op pad te gaan, je moet gewoon een hond kiezen die echt bij je past.

Ik ben het niet helemaal met je eens, maar het is een ras dat werk vraagt, een bepaald Fingerspitzengefühl, en idealiter – om de ervaring voor beide partijen prettig te maken – een passie voor speurhonden.

Ik zou zelf heel graag een Beagle willen. *Ik* zou er echt van genieten, want ik vind het geweldig om een hond te zien snuffelen. Hoe ze zich voor 100% geven in wat ze doen.

Een Beagle die los kan lopen. Ik twijfel er geen seconde aan dat het kan, mits je begint bij 10 weken, op het moment van adoptie. We hebben een paar Beagles in onze kleine community en die kunnen het net zo goed als alle anderen. Degenen die ik ken zijn zelfs behoorlijke plakkerds (na hun 3e jaar). Veel makkelijker dan mijn hond Sana.

Maar.

Het grootste minpunt van de Beagle. Zelfs ik, met al mijn passie voor honden, weet niet of ik hem het blaffen zou kunnen afleren. Dus als je hem vaak alleen laat, en je werkschema je op een dag dwingt om vroeg op te staan, oeps geen tijd meer om 's ochtends met de Beagle bezig te zijn, oeps dat komt vanavond wel, oeps hij eindigt met het ontwikkelen van neuroses, en als hij dan blaft... DAN BLAFT HIJ OOK ECHT. Dat is echt niet schattig. Het is indrukwekkend. Ze zijn ervoor gefokt. Het is niet alleen een speurder, maar zijn rol wanneer hij bij een beer, een knobbelzwijn of wat dan ook komt, is natuurlijk om niet dichtbij te komen maar heel hard te blaffen. Want de anderen hebben tijd nodig om er te komen, niemand kan hem bijhouden. Het is bizar.

En het is algemeen bekend. Sociaal zijn ze op zich wel oké, maar die hele roedel-vibe is niet echt hun ding. Ze willen gewoon snuffelen. Daarom doen ze onderling tussen honden vaak een beetje vreemd. Ze denken alleen maar aan seks en snuffelen. Misschien dat hun superieure reukvermogen ze meer "fijnproevers" maakt wat betreft de geur van feromonen, ik weet het niet. Sana heeft trouwens wel wat interactie met Beagles, vooral met Elvis en Neptune. Ze zijn aardig en proberen nooit op haar te rijden.

Er zijn zat rassen die zó schattig zijn dat je echt niet de rest van je leven een afkeer van honden zult krijgen lol. De mopshond vind ik zelf spuuglelijk, maar hij is echt té schattig als hij je van die verliefde blikken toewerpt.

Persoonlijk vind ik de Tibetaanse Terriër erg leuk, ik ben dol op de corgi, ik smelt helemaal bij cavaliers en ik ben ook weg van de Chinese Naakthond... tja, er zijn ook zóveel rassen!

Ooh, da's waar ook, jij hebt een Shiba! Ik wilde er ook eentje als eerste hond. Heb je een recente foto van haar? (op je profiel ziet ze er al zo ontzettend schattig uit)

Ik zou niet zeggen dat de Shiba wordt afgeraden als eerste hond, het is zelf ook mijn eerste, maar het is een hond die veel zelfbeheersing en zelfreflectie vraagt als je een gehoorzame en volgzame hond wilt (binnen het redelijke ^^). Zoals misanthrope zegt: als je geen zin hebt in gedoe met je toekomstige hond, kun je beter voor een mopshond kiezen, dat is makkelijker ^^

Een Shiba Inu voor een beginner? Eerlijk gezegd: nee! Te lastig op te voeden voor een nieuwkomer. Een mopshond daarentegen is een klein hondje dat perfect bij je zou kunnen passen. Hij is heel makkelijk in de omgang en vraagt veel minder investering dan een jachthond of een oerhond. Ik zou je de beige mopshond met een zwart masker aanraden; die is niet alleen erg mooi, maar heeft ook de minste gezondheidsproblemen. Er is zeker minder sprake van inteelt dan bij de andere varianten. Zijn grootste minpunt is de neiging tot overgewicht, maar als je dat vanaf het begin goed in de gaten houdt, kan het een uitstekende keuze zijn!

Heel erg bedankt voor al jullie waardevolle advies

Het is waar dat ik dit allemaal totaal niet had verwacht, terwijl ik dacht dat ik me juist goed had ingelezen. Blijkbaar niet goed genoeg, maar ik ga het idee van een hond als maatje zeker niet opgeven!

Zouden jullie me een idee kunnen geven? De rassen die me aanspraken waren de Shiba Inu (zoals ik al eerder noemde) of de Mopshond. Is die laatste misschien beter geschikt voor mijn levensstijl?

Hallo, ik heb zelf een beagle en zoals anderen al zeggen, is het niet de makkelijkste hond. Helaas zijn ze momenteel erg in de mode vanwege hun leuke koppie, maar de asiels zitten er vol mee; die van mij komt trouwens ook uit het asiel. Ik zal proberen de beagle in een paar zinnen te omschrijven: heel erg lief, braaf, totaal niet agressief, heel vrolijk, altijd een goed humeur en ontzettend sociaal naar zowel mensen als andere honden. Maar het is ook een hond die extreem eigenwijs is als hij ergens geen zin in heeft, een enorme vreetzak (hij steelt constant eten zodra je je rug toekeert, hij heeft een onverzadigbare eetlust) en een echte acteur (hij laat je smelten met die droevige beagle-ogen om iets gedaan te krijgen, en het is lastig om daar niet in te trappen...). Hij kan absoluut niet tegen alleen zijn, dus je moet vaak thuis zijn, anders wordt je huis gesloopt als hij zich verveelt. En bovenal is het een ontzettend sportieve hond. Ik heb de mijne geadopteerd toen hij 10 was, dus al oud, en we gaan er anderhalf uur per dag op uit, wat hij nog lang niet genoeg vindt. Een jonge beagle heeft ongeveer 4 uur beweging per dag nodig, en dan niet alleen een rustig wandelingetje, maar echt hardlopen, mee naast de fiets, enzovoort. Als je niet aan die behoefte aan beweging voldoet, wordt een beagle destructief en gaat hij weglopen (zelfs in een omheinde tuin graaft hij gaten onder het hek of wurmt hij zich erdoorheen, ik spreek uit ervaring). Kortom: een hond die in alles een beetje extreem is, zowel in de positieve als negatieve zin. Het is een hond die past bij een heel sportief baasje dat weinig werkt of veel thuiswerkt, zodat je vaak bij je hond bent. Voor gepensioneerden die veel thuis zijn is het echt niks, die liggen binnen 10 minuten wandelen op de grond omdat hij zo actief is... Hooguit een jager die nog jong is en net met pensioen. Kortom, er is een reden dat deze hond lang alleen door jagers werd gehouden. Ik zeg niet dat hij geen gezin verdient dat niet jaagt, maar er zijn wel voorwaarden aan verbonden, anders kan het leven met een beagle soms een hel worden. Maar ja, dat type baasje – jong, ultra-sportief en veel thuis – ligt niet voor het oprapen, vandaar dat er zoveel beagles worden afgestaan. Ze worden onbegrepen door baasjes die het niet voor elkaar krijgen om ze gelukkig te maken, zelfs met de beste wil van de wereld. Wie heeft er nou tijd voor 4 uur activiteit met zijn hond? Ik ben vaak allang blij dat ik een oude beagle heb, want dat is al niet altijd makkelijk. Met een jonge was ik waarschijnlijk gek geworden. Aan de andere kant verveel je je nooit met deze hond, en de dag dat de mijne er helaas niet meer is, zal ik een hele tijd van slag zijn... 🙂 Mocht je aan de criteria voldoen, dan kun je de uitdaging aangaan, en denk dan ook eens aan beagles uit het asiel of ex-laboratoriumhonden (de beagle is helaas een van de weinige honden die nog steeds vaak in laboratoria wordt gebruikt vanwege hun zachte karakter).