Eerste hond... Is een Beagle een goed idee?

Pico85

Die jonge vrouw van 21, dat is een topic uit februari 2018.

Nee, want de Beagle is een meutehond die minstens één maatje nodig heeft. 

Omdat de Beagle een jachthond is die het echt nodig heeft om er vaak met een roedel op uit te trekken om te jagen. 

Omdat je een hond niet adopteert om zijn looks, maar op basis van je levensstijl en je woonsituatie. 

Hoezo nee @loustick?

Nee.

Aan de andere kant is 1500 m2 tuin natuurlijk hartstikke lekker om in te spelen of om een borreltje in de zon te drinken.

Maar wat stelt dat nou voor voor een beagle of welk ander hondenras dan ook? Niet zo heel veel, het is eigenlijk gewoon een enorme extra kamer van het huis die fijn is voor de 'gekke vijf minuutjes' of om andere honden over de vloer te hebben.  

Laat je hem verder nog wel eens uit?

Neem vooral geen beagle als eerste hond! We hebben 12 jaar lang een labrador gehad en waren er kapot van toen hij overleed. Na een jaar zonder hond besloten we er weer eentje te nemen, een wat kleinere. We dachten dat een beagle – lief, speels en klein – perfect zou zijn. Wat een vergissing lol 

Nala is een jonge beagle van 1 jaar. Ze is echt een stuiterbal! Ze knuffelt alleen 's avonds als ze slaapt lol. En trouwens, ze snurkt ook nog eens enorm. Ze heeft een tuin van 1500 m² maar ontsnapt de hele tijd. Ze eet echt alles wat los en vast zit: potloden, schoenen... je kunt niets in huis laten slingeren of ze vreet het op. En dat terwijl ze echt wel genoeg te eten krijgt; ze is gewoon een enorme dief. We moeten de keuken altijd afsluiten omdat ze anders op de eettafel klimt. Ze is dol op andere honden, maar ze jaagt achter onze arme kat aan die er al veel langer is. Die arme schat leeft sinds haar komst constant in de stress omdat ze bovenop hem springt en hem plet. Dat heeft me door haar toedoen al een paar spoedritjes naar de dierenarts gekost. Kortom, ze is mooi en kan lief zijn, maar ze is vooral ontzettend eigenwijs. De training is echt lastig, ze pikt niets op. Ze is nu ruim een jaar oud en wat de zindelijkheid betreft: dat doet mevrouw wanneer het haar uitkomt, zeg maar 1 op de 6 keer. Het is absoluut geen hond voor op een appartement. We laten haar ook nooit alleen thuis; we hebben die fout één keer gemaakt en toen heeft ze het hele huis verbouwd (gordijnen naar de knoppen, speelgoed van de kinderen opgegeten terwijl ze zelf genoeg heeft, haar behoefte gedaan in de kinderkamers...). Soms hebben we echt spijt dat we voor een beagle hebben gekozen. Onze labrador was echt veel zachtaardiger en gehoorzamer... We hopen maar dat Nala rustiger wordt als ze wat ouder is 🤞🤞🤞

Klopt inderdaad, dat kan ik bevestigen. Ik heb een Elizabeth Beagle van 3 jaar. Ze heeft thuis nog nooit iets gesloopt, maar ik denk dat dat komt door de wandelingen waar ze zich echt helemaal uitput. Het is bizar om te zien, ze is tijdens het wandelen constant in de weer, geen rustmomentje, en ze zet het op een brullen zodat de hele buurt het weet als ze wild ruikt. Ik maak elke ochtend een wandeling van 3 uur en 's avonds nog een van ongeveer 1,5 uur. We verdelen de wandelingen met mijn partner.

Kortom, je hebt echt veel geduld nodig met een Beagle. We laten haar loslopen, dus ik heb een tracker gekocht omdat ze er regelmatig vandoor gaat. In het begin wachtte ik soms wel meer dan een uur op haar, omdat ik niet wist of ze me wel terug kon vinden. Inmiddels snap ik het. Ze heeft een uitzonderlijke neus en weet instinctief waar ik ben. Ik heb ook een ultrasoon fluitje voor de zekerheid. Natuurlijk komt ze niet als je haar roept, het is en blijft een Beagle! Ik heb echt vaak op het punt gestaan om het op te geven.

Tegenwoordig wacht ik niet meer. Ik loop gewoon door en zij pikt me weer op door afsnijroutes te nemen. Ze neemt geen onnodige risico's, haar routes zijn heel nauwkeurig.

Ik zou het echt sneu vinden om haar aan te lijnen als ik zie hoeveel plezier ze heeft tijdens het uitlaten. Het is een super sociale hond, lief voor mensen en andere honden, altijd vrolijk, maar je hebt echt héél veel geduld nodig en je moet haar veel vrijheid geven zodat ze lekker in haar vel zit. Daardoor blijft ze ook goed op gewicht, want Beagles aan de lijn zijn vaak te zwaar. Na de wandelingen slaapt ze enorm veel.

Ik ben haar nog nooit kwijtgeraakt, in het ergste geval stond ze bij de auto op me te wachten.

Dat is dus het dagelijks leven met een Beagle. Ik weet dat ik risico's neem, maar het is dat of haar aan een jager geven.

Het is weer tijd voor een wandeling. We gaan weer voor 2 of 3 uurtjes! Het grote pluspunt is dat het je fit houdt en je ontdekt een hoop mooie wandelpaden.

Klopt inderdaad, dat kan ik bevestigen. Ik heb een Elizabeth Beagle van 3 jaar. Ze heeft thuis nog nooit iets gesloopt, maar ik denk dat dat komt door de wandelingen waar ze zich echt helemaal uitput. Het is bizar om te zien, ze is tijdens het wandelen constant in de weer, geen rustmomentje, en ze zet het op een brullen zodat de hele buurt het weet als ze wild ruikt. Ik maak elke ochtend een wandeling van 3 uur en 's avonds nog een van ongeveer 1,5 uur. We verdelen de wandelingen met mijn partner.

Kortom, je hebt echt veel geduld nodig met een Beagle. We laten haar loslopen, dus ik heb een tracker gekocht omdat ze er regelmatig vandoor gaat. In het begin wachtte ik soms wel meer dan een uur op haar, omdat ik niet wist of ze me wel terug kon vinden. Inmiddels snap ik het. Ze heeft een uitzonderlijke neus en weet instinctief waar ik ben. Ik heb ook een ultrasoon fluitje voor de zekerheid. Natuurlijk komt ze niet als je haar roept, het is en blijft een Beagle! Ik heb echt vaak op het punt gestaan om het op te geven.

Tegenwoordig wacht ik niet meer. Ik loop gewoon door en zij pikt me weer op door afsnijroutes te nemen. Ze neemt geen onnodige risico's, haar routes zijn heel nauwkeurig.

Ik zou het echt sneu vinden om haar aan te lijnen als ik zie hoeveel plezier ze heeft tijdens het uitlaten. Het is een super sociale hond, lief voor mensen en andere honden, altijd vrolijk, maar je hebt echt héél veel geduld nodig en je moet haar veel vrijheid geven zodat ze lekker in haar vel zit. Daardoor blijft ze ook goed op gewicht, want Beagles aan de lijn zijn vaak te zwaar. Na de wandelingen slaapt ze enorm veel.

Ik ben haar nog nooit kwijtgeraakt, in het ergste geval stond ze bij de auto op me te wachten.

Dat is dus het dagelijks leven met een Beagle. Ik weet dat ik risico's neem, maar het is dat of haar aan een jager geven.

Het is weer tijd voor een wandeling. We gaan weer voor 2 of 3 uurtjes! Het grote pluspunt is dat het je fit houdt en je ontdekt een hoop mooie wandelpaden.

Tja, we proberen het wel, maar we zijn er nog lang niet LOL

Trouwens, die hond die losloopt is minstens 4 jaar oud, ik zou eerder zeggen 5, als ik het me goed herinner had ik dat een tijdje terug gevraagd. Best bizar, toch?

Eerlijk gezegd ben ik er tot nu toe 8 tegengekomen waar ik genoeg contact mee heb gehad om een goed beeld te vormen. Drie daarvan, Neptune, Elvis en deze (waarvan ik de naam even kwijt ben), kwam ik tegen bij Summit, dus allemaal loslopend. Van dat groepje heb ik de baasjes van Neptune en Elvis gesproken (naast die mevrouw).

Elvis heeft zijn baasje flink laten zweten, maar het is een beetje alsof niemand haar ooit had uitgelegd dat deze hond dat niet kon. Dus zij hield vol. Hij is nu net de 3 jaar gepasseerd en hij gedraagt zich supergoed als hij losloopt. Typisch poedel. Neptune heeft als baasje een man van in de 50, een heel flegmatieke man. Hij heeft een deel van zijn leven in Zuid-Afrika gewoond. Daar was het precies hetzelfde verhaal. Hij beweegt wat meer, loopt wat verder weg. Maar dit baasje vond het geen probleem om hem 's avonds in het donker uit te laten.

Ik ben niet echt kapot van de honden die ons omheinde hondenpark bezoeken. En die hond die vlakbij mij woont, drie huizen verderop, die blaft thuis sowieso. Maar zijn baasje zorgt niet goed voor hem, hij is een beetje neurotisch. De laatste, dat is deze:

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=utufF3FlQek]

En jemig, wat trok hij aan de lijn (toen hij 6 maanden was op die beelden). Maar hij zal nu vast niet meer trekken, want de baasjes zijn doorgegaan met de hondencursus. Ze zitten op het juiste adres. Volgens mij is het nu wel opgelost. Maar het is een hoop werk.

We weten inmiddels wel genoeg over de Beagle en we komen ze vaak genoeg tegen tijdens het wandelen om een goed beeld te krijgen. Aan de lijn: onbegonnen werk. Los: een enorme uitdaging. Is dit de ideale hond voor een studente van 21 die het ouderlijk huis verlaat om in haar eerste eigen appartement te gaan wonen? Echt totaal niet.

Als er één "mythe" is die we moeten doorbreken @Énergie, dan is het wel die van de middelgrote hond met een leuk koppie die alleen daarom wordt geadopteerd, en nergens anders om. Want geloof me, de Beagles die het asiel overspoelen zijn echt niet uitgekozen vanwege hun geweldige jachttalenten.

De mythe, dat zijn die "Beagle-ogen" en dat domme gepraat dat je in zoveel rasbeschrijvingen ziet: "natuurlijk kan een Beagle in een appartement wonen als je er maar elke dag mee naar buiten gaat", "hij kijkt je zo lief aan dat je zijn ondeugende streken meteen vergeet" en meer van dat soort onzin.

Het valt me sowieso op dat de meeste mensen die vallen voor een Beagle er gewoon nog nooit echt eentje van dichtbij hebben meegemaakt. Ik zou zeggen: ga zelf maar eens kijken!