Druk gedrag van mijn pup van 5 maanden

Super Ookipa! 😉

👏👏👏

Ah Lorna, ik zie dat Ookipa al lekker bezig is: op zijn riem poepen is ook al afgevinkt!

Wat die rat betreft: de kat doet voorlopig prima zijn werk!

Maar ik weet zeker dat jullie allemaal jaloers zullen zijn op mijn ventje op het strand: we renden zij aan zij over het zand, een heerlijk moment voor de ogen van bewonderende toeristen die genoten van die mooie band tussen mens en hond, vooral omdat Ookipa superatletisch is (in ieder geval meer dan ik)... een scène die een slow-motion waardig was, en gelukkig niet gefilmd is: die boef sprong tegen me op en met zijn tanden heeft hij echt razendsnel de knoop van mijn bikinibroekje losgekregen!!!! De linkerknoop heeft de eer 'gered' en er was maar een klein stukje bil te zien... maar ik kan je vertellen dat de terugweg stapvoets en aan de lijn was... lol

Maak je geen zorgen, de pret houdt nooit op ;-)

Zelfs als hij perfect is opgevoed, zal je hond je blijven verrassen door je een verrotte rat cadeau te doen of door op zijn eigen riem te schijten. Dat hoort er nu eenmaal bij 😎

Emma :-D

Oh ja, de kat had ik nog niet in het lijstje gezet, dat is echt een lastig verhaal. Gisteren moest ik de hond nog snel in de lucht grijpen tijdens onze oefensessie :-D

Ik ben trouwens best trots om je te vertellen dat meneer, in ruil voor wat lekkers, zelf de kofferbak in springt zonder dat ik hem hoef te tillen... (Over hoe het gaat zonder snoepje zwijg ik maar even ;)

In het begin valt het soms niet mee met een hond, maar al vrij snel is het echt puur genieten!

Yo, bij mij komt eigenlijk alles wat hier genoemd wordt tegelijk voor! Inclusief het stiekem op de bank liggen, achter de kat aan rennen, weigeren de auto in te stappen... lol.

Ahhh, die tijd dat Gribus nog als een bezetene tegen me opvloog en ik echt niet wist wat ik moest doen... Nostalgie... nostalgie... Nu springt hij alleen nog tegen vreemden op, vooral als ze kinderen op hun arm hebben :-D

Ik heb, zoals Emma al zei, specifiek gewerkt aan dat probleem van die enorme enthousiasme-explosie als de baasjes weer thuiskomen. En vandaag de dag gaat dat een stuk beter.

Ik heb overdag geen hondenoppas, maar Gribus gaat 's ochtends, 's middags en 's avonds naar buiten en we doen dan van alles: loslopen, fietsen, training. De hond moet zijn energie kwijt kunnen, maar ook weer niet té veel; ik heb gemerkt dat te veel beweging juist averechts werkt.

We proberen zoveel mogelijk vrij te laten spelen met soortgenoten, zoals Lorna en Docline al zeiden, maar dat is niet altijd even makkelijk.

Hij is nu iets ouder dan een jaar en hij springt niet meer tegen ons op, en nog maar heel zelden tegen anderen.

Je hond is 5 maanden oud, volgens mij is er niets abnormaals of zorgwekkends aan de hand, het is gewoon een kwestie van opvoeding en geduld.

Succes, het komt vanzelf... maar ja, daarna krijg je het trekken aan de lijn, het 'hier' roepen terwijl hij niet luistert, het jatten van eten, de eettafel die interessanter is dan de mand tijdens het eten.... :-D

Fijne dag,

Yo

Natuurlijk ben ik het – eh, zoals gewoonlijk – helemaal eens met Docline en lorna:

Socialisatie en hondenspeeluurtjes +++: mijn pup is dol op die momenten. We hebben het geluk dat er bij ons in het complex een paar honden wonen en we komen ze vaak tegen in het dennenbos: het is echt een dolle boel! Aan de andere kant beginnen zijn hondenvriendjes, die klein of middelgroot zijn, zich een beetje "ongemakkelijk" te voelen door de omvang van mijn stevige pup!

En ja, die kleine oefeningen voor je vrouw en je dochter zijn een topidee. Bij ons doet mijn man elke dag een beetje, en mijn zoon begint er ook echt schik in te krijgen, vooral omdat het hem ENORM veel zelfvertrouwen geeft en hij supertrots is als de hond naar hem luistert. Zelfs mijn twee kleine nichtjes doen nu mee. En zo spreekt iedereen ook dezelfde taal!

Verwacht trouwens ook niet té veel van de hondenschool... het zijn geen tovenaars, ze zijn niet 24/7 bij je. Persoonlijk los ik nog veel dingen zelf op en ontdek ik veel zelf: via Wamiz met geweldige tips, door wat goede boeken die me zijn aangeraden... het is een combinatie van alles. En vooral veel geduld, want we gaan binnenkort de pittigste periode in als ik me niet vergis! ;-)

Nog een tip: betrek je vrouw en dochter ook bij de trainingsoefeningen, al zijn het maar twee of drie simpele basiscommando's en bijvoorbeeld een minuutje netjes volgen. Een jonge hond heeft een duidelijke manier van communicatie nodig met zijn mensen. Vaak is het zo dat wanneer hij niet rustig kan worden, hij simpelweg niet weet hoe hij moet communiceren. Hij bouwt dan frustratie op die hij uit door heel druk te worden, in je gezicht te springen en bijvoorbeeld in voeten te bijten.

Een tijdje lang, en eigenlijk nu nog steeds wel een beetje, gedroeg mijn hond zich bij mij heel anders dan bij mijn partner... simpelweg omdat hij niet de tijd nam om de regels uit te leggen en onbedoeld ongewenst gedrag beloonde :-)

Oxmosquito, een puppy in het algemeen en een Aussie in het bijzonder heeft het echt nodig dat er veel met hem gespeeld wordt

heel, heel, heel veel

Wat voor soort wandelingen maak je met hem?

Hij moet (tot hij minstens 18 maanden oud is) regelmatig hondenvriendjes kunnen ontmoeten om lekker mee te ravotten in alle vrijheid, anders wordt hij neerslachtig of gaat hij ongewenst gedrag vertonen.

Je hebt een ras gekozen dat barst van de levenslust

als het bij jou nooit tijd is om te spelen, maak je hem doodongelukkig

De oplossing: breng hem op de dagen dat je werkt minstens een halve dag naar een hondenoppas die de honden uitlaat op een plek waar ze lekker vrij kunnen spelen