3 maanden oude pup, rebels / agressief

Puppy’s hebben een speciale status onder honden, we moeten echt ophouden met dat gedoe over hiërarchie om je punt te maken. Het is niet zo dat een hond wel of niet luistert omdat hij voor of na ons eet, of omdat we hem onze liefde tonen.

En hij voelt zich op zijn gemak, da’s toch juist fijn? Zou hij je dan moeten vrezen en bij het minste of geringste plat op de grond gaan liggen?

Ik heb niks tegen eigenaren die over hiërarchie praten als ze weten wat ze doen. Maar als een trainer met van die vage kreten komt zonder verdere uitleg, zoals "Oh, je ziet hem als een lid van het gezin" (en waar hebben we het dan eigenlijk over?), ja, en dan? Een puppy die hapjes neemt of eten steelt en dan wegrent om te spelen, dat is geen machtsmisbruik. Het is gewoon een puppy, vol leven. Wat kan het een dier nou schelen of het eten van jou is of van de buren, hij heeft geen flauw idee. Hij leert het wel, net als met dat happen; hij zal leren dat een mens het niet fijn vindt om op die manier te spelen, dat onze huid dunner is en dat die tandjes pijn doen.

Wees blij dat je een puppy hebt die zich prettig voelt bij je, die je zo vertrouwt dat hij heerlijk zorgeloos ligt te slapen.

Hoi,

Ik zit in bijna hetzelfde schuitje als jij.

Ik heb een Australische herder van 3 maanden oud en het is echt heel lastig omdat ze de hele tijd bijt, zodra we een stap zetten (waarschijnlijk om te spelen, maar die scherpe tandjes doen superzeer, ik durf er niet aan te denken hoe dat over een paar maanden is!). Ik heb een gedragscheck laten doen door een trainster: resultaat, onze hond heeft een sterk karakter (het is tenslotte een herder!), ze is niet bang genoeg (blijkbaar laat het feit dat ze op haar rug slaapt zien dat ze nooit op haar hoede is en dus niet bang is) en we zouden haar te veel als een familielid hebben behandeld, terwijl honden onderaan de hiërarchie moeten staan. Wat dat bijten betreft, zei ze dat we haar constant aan de lijn moesten houden, haar vast moesten pakken zodra ze bijt en dan een flinke ruk aan de lijn moesten geven... ik kan je vertellen dat dit maar 2 dagen werkte en sindsdien is het een spelletje voor haar! Ik heb zo mijn twijfels over deze methode...

Het probleem is dat alles een spelletje is voor haar, dus als we haar met onze handen wegduwen, maakt dat het alleen maar erger. Ze komt dan sneller en harder terug, en nu springt ze ook.

Wat het eten betreft, wen ik de mijne eraan door te laten zien dat het mijn eten is. Als ik het haar geef, ga ik met mijn hand langs de bak, pak ik de bak af en geef hem weer terug, hetzelfde geldt voor haar bot en nu doet ze er niet meer moeilijk over... maar dit moet je vaak herhalen, net als met alles.

Omdat de mijne op dit moment nog totaal niet luistert naar commando's (behalve 'zit' en 'blijf' voor ze bij haar voerbak mag), houd ik haar van de bank af door een klein beetje perslucht (zo'n spuitbus voor de computer) in de lucht te spuiten zonder dat ze het ziet (let op: echt niet op haar richten!). Het horen van die 'psst' stopt haar meteen. Dit is een methode van de trainster, ik kan me voorstellen dat dit discutabel is, want ik heb het idee dat er evenveel methodes zijn als trainers!! Dat maakt het juist zo lastig.

In ieder geval moet je ze vooral enorm belonen (een mega knuffel, ook al zie je er stom uit, of een snoepje als je dat liever hebt) zodra ze iets goeds doet.

Ik heb me nu ook ingeschreven bij een hondenschool voor gehoorzaamheid en socialisatie met andere honden.

Maar als het je geruststelt: ik voel me ook een slecht baasje. @Bangdji heeft gelijk dat ze nog heel jong is en dat het allemaal goed kan komen. Je doet er duidelijk alles aan om het te laten slagen, dus... het komt goed! 👌

Ik denk oprecht dat, wie de hondentrainer ook is, het bij een Australische herder-pup altijd averechts zal werken.

Waarom vraag je niet aan een gedragstherapeut om bij je thuis mee te kijken? Niet voor de hond, maar om jouw relatie met de hond te beoordelen (en vice versa natuurlijk).

Een Aussie is stapelgek op zijn mensen en wil ze alleen maar pleasen, zodra je zijn vertrouwen hebt weten te winnen,

en als je zijn basisbehoeften respecteert (naast eten, drinken en slapen) =

nr. 1 = SPELEN met hondenvriendjes; de Australische herder is een enorm gevoelig beestje, en het gaat mis als hij niet zijn dagelijkse portie interactie krijgt met honden waar hij dol op is.

(Je bent er zeker de eerste 18 maanden wel zoet mee om ervoor te zorgen dat hij elke dag zijn dosis vriendschap en hondenspelletjes krijgt).

nr. 2 = SPELEN met zijn mensen, met mensen die je tegenkomt, met de kat, met wie dan ook, als hij maar niet alleen is.

Als die basis eenmaal goed zit, krijgt iedereen alles gedaan van een Australische herder. Het is de meest gehoorzame hond die je kunt tegenkomen.

Ga naar de Facebook-groep 'la team cap dog' en vraag via een pb naar de gegevens van een goede hondentrainer bij jou in de buurt 😉

Sorry voor de foutjes, ik typ op een iPhone en de autocorrectie werkt hier niet.

Bedankt voor jullie reacties.

Ik vind het echt verschrikkelijk om hem dit aan te doen 🥺🥺🥺 ik heb het gevoel dat ik hem martel en dat ik alle band met hem verlies.

Ik ga de negeermethode proberen, maar ja, dat heb ik één keer gedaan en toen greep die draak me in mijn rug 😂.

Dat van de bank is duidelijk mijn eigen schuld, dat ontken ik niet, en ik ben de eerste om toe te geven dat ik op dit moment een slecht baasje voor hem ben.

Dat hij geen eten mag stelen heeft hij trouwens wel meteen begrepen – hij wacht ook altijd op 'vrij' voordat hij uit zijn bak eet of aan zijn bot begint.

Ik had deze trainster gekozen omdat ze de Border van een vriend van mij goed aanpakte. Maar die was wel makkelijker qua karakter.

Als ik hem dwing tot overgave, laat ik hem altijd meteen los zodra hij rustig wordt, maar hij begint binnen de minuut weer opnieuw, vandaar dat het soms wel een uur duurt.

Als iemand een trainer kent die andere methodes gebruikt, dan hoor ik het ook graag.

Wat het wandelen betreft: ik ga veel met hem op pad, maar hij is een angsthaas – hij durft nooit buiten zijn bekende paadje rond het huis, behalve als we eenmaal bij het park zijn haha.

Ik ben gestopt met werken (in de bediening) om de tijd te nemen de band met hem te herstellen, dus ik ga geduldig zijn en het rustig aan doen.

Hoi,

Het is heel normaal dat een hond op deze leeftijd een beetje dwarsligt. Het is alleen maar een teken dat hij een eigen karaktertje heeft. Ik weet niet hoe vaak mijn hond tussen de 2 en 4 maanden naar me heeft geblaft, gegromd of zijn tanden heeft laten zien. Zelf negeer ik dit gedrag gewoon en blijf ik bij mijn verzoek tot hij doet wat ik van hem vraag (bij logische commando's natuurlijk).

Als hij echt te ver gaat, werkt afzondering goed, maar hij moet wel eerst de link leggen tussen de afzondering en het gewenste gedrag. Afzondering is geen straf voor als hij niet luistert. Het dient alleen om de hond even weg te halen van alles wat hem zo opwindt.

PS:

Je hond tegen de grond drukken en hem daar met kracht vasthouden heeft weinig zin... Dit gebaar, dat veel mensen nadoen omdat ze denken dat honden dit onderling ook doen, is door een mens niet goed uit te voeren. Wanneer honden dit doen, voelen ze namelijk precies wanneer de gespannen spieren in de nek zich ontspannen, en dat kunnen wij simpelweg niet voelen. Dit gebaar wordt niet gebruikt om een hond te onderwerpen, maar om hem weer in een ontspannen toestand te krijgen.

« bij zijn voerbak of met eten bij mijn voeten moest ik de hond knijpen als hij te dichtbij kwam »

-> « Hij gromt nu zelfs naar me als ik in de buurt kom wanneer hij op zijn bot kluift »

Als hij waardevol voer associeert met geknepen worden, is het logisch dat hij je nu wantrouwt. Laat hem merken dat je geen bedreiging bent.

Het botje en andere snoepjes zijn ook privileges.

Je laat hem rustig eten, je loopt er gewoon langs en hij gromt; een duidelijke "pardon?". Hij stopt; "zo is het beter", hij gaat weer door, jij pakt het bot weer af.

Einde privilege. Hij verzet zich, probeert je te happen, zware stem: "pardon? Grom je nu? Grom je naar míj?". Je gaat rechtop staan, pakt het bot en loopt weg, en je negeert hem totaal (niet een uur lang, maar gewoon even – mokken – tot de rust is teruggekeerd – dan is het weer goed).

Ik heb zelf een hond gehad die constant liep te blaffen. Niet agressief, maar gewoon een herrieschopper. De beste manier om haar stil te krijgen? Negeren. Volkomen negeren. Na een paar dagen was het voorbij (maar zij was wel al volwassen, ik kreeg haar uit het asiel toen ze 2 was).

Daarna de gebruikelijke dingen. Zodra de pup is gekalmeerd, ga je weer naar hem toe: wil je spelen? Wil je je botje? Een knuffel? En zorg voor veel leuke momenten om een band op te bouwen.

Gromt hij weer? Probeert hij weer de stoere bink uit te hangen? Kijk hem weer verontwaardigd aan, gebruik een lage stem, een boze preek met een boze toon (het is niet de bedoeling dat je tegen hem schreeuwt hoor, maar laat hem duidelijk merken dat je niet tevreden bent).

En dan loop je weg, je laat hem gewoon staan. Hij blaft, hij mokt... nou, dan doet hij dat toch lekker. Hij kalmeert vanzelf wel. En op dat moment ga je weer naar hem toe...

Zodra hij het begint te begrijpen (weer wacht op het commando voor de bank, niks zegt als je langsloopt terwijl hij op zijn bot kluift), reageer je enthousiast, of gewoon met een kort complimentje, aaitjes, knuffels 🙂

"Zie je wel, gekkie, als je braaf bent, is er niks aan de hand." En dan geniet je van je pup, de leuke momenten, en ga je lekker spelen.

Hij zal snel genoeg doorhebben wat in zijn eigen voordeel is. Braaf? Kroelen, spelen, knuffelen op de bank, een botje.

Pup die de terrorist uithangt? Geen bank, geen bot, geen aandacht.

Natuurlijk is dit een proces dat tijd nodig heeft. Je moet dit niet twee dagen doen en dan denken dat het niet werkt, of denken dat het is opgelost omdat hij het na vijf dagen weer eens opnieuw probeert te testen.

Je moet dit volhouden. Hij moet weten dat je niet toegeeft en dat een kleine stoerdoener niks bereikt door te blaffen en de baas te spelen, terwijl een brave lobbes alles krijgt 🙃

Vergeet natuurlijk niet om hem zijn energie kwijt te laten raken... Wandelingen, nieuwe plekken, hondenvriendjes die hem ook goede manieren leren, spelletjes, ontdekken: dat moet allemaal op het programma staan voor die kleine terrorist.

Succes hoor, hij is nog hartstikke jong, je kunt dit absoluut nog bijsturen, geen twijfel mogelijk!

Ik ben het met docline eens, en afgezien van een heel grote uitzondering zie ik niet echt agressie bij een pup van 3 maanden.

Ik ben ook niet voor onderwerping of machtsstrijd. Je pup is klein en intelligent, hij kan prima dingen begrijpen door training (ook wat de grenzen zijn).

Je zegt dat je een uur lang met hem aan het stoeien bent. Je hebt dus het geduld wel... maar misschien niet de juiste aanpak.

Ik geloof niet dat hij recalcitrant doet omdat je hem op de bank hebt gelaten. Zeker niet bij het commando "kom".

Alle baby's testen de grenzen. Ze proberen de stoere bink uit te hangen. Mijn eigen hond had als pup elke 3 maanden een pubercrisis 😅 Een maand ellende, een maand de touwtjes weer in handen krijgen, en een maand rust voordat... verrassing! Daar was het weer 😂

Hij is nog klein. Zonder hem te onderwerpen heb je sowieso de overhand op hem.

Als hij op de bank springt zonder jouw toestemming: hup, eraf zetten. Dat hij tegen je staat te mopperen is jouw probleem niet. Gewoon negeren. Pas als hij op een rustige manier bij je komt, krijgt hij toestemming. Als hij weer gromt op de bank, gaat hij eraf. De bank is een privilege.