Bichon van 2 maanden blaft als we weggaan of hem in zijn ren zetten
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi, je bent Caramel in mei verloren en nu heb je een kleintje dat begint te piepen zodra je de kamer uitloopt. Je vermoeidheid en twijfels zijn heel begrijpelijk. Veel mensen hebben dit bij de komst van een pup, en dat betekent echt niet dat je een fout hebt gemaakt.
Je hebt al goede adviezen gekregen voor de ren. Ik voeg daar nog drie ideeën aan toe:
- Zet hem in de ren wanneer hij klaar is om te gaan slapen, na het uitlaten en een spelletje: met 2 maanden slaapt een pup nog veel, en dat is het moment waarop hij het het best accepteert om erin te blijven.
- Denk aan Milo: hij is 10 jaar en heeft een plekje nodig waar de kleine hem niet kan lastigvallen, en momenten alleen met jou. Misschien heeft hij het gemis van Caramel ook gevoeld. Geef hem de tijd om de pup te accepteren.
- Denk aan jezelf: als je man kan, wissel elkaar dan af, zodat jullie allebei kunnen slapen of even weg kunnen zonder eraan te hoeven denken.
Amour Du Chien
Ik snap dat je helemaal op bent, zeker na het recente verlies van je andere maatje. Met pas 2 maanden oud ontdekt je kleine Bichon een compleet nieuwe omgeving. Hij is dus nog erg jong om al rustig alleen te kunnen blijven en zijn geblaf is waarschijnlijk een teken dat hij geruststelling nodig heeft.
Naast de goede adviezen die al zijn gegeven, kun je proberen om zijn ren ook fijn te maken op momenten dat je er wel gewoon bent... Sterkte, die eerste weken kunnen pittig zijn, maar het gaat meestal stap voor stap beter. :) ✌️
Hoi
Nogmaals: het is een dier van pas 2 maanden oud. Dat zijn gedrag zo ontspoort is normaal.
Ik zeg niet dat het acceptabel is, maar wel normaal en veelvoorkomend gezien zijn leeftijd.
Ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen. Je lijkt toch ervaring te hebben. De leefsituatie met een tweede dier is inderdaad een risicofactor. Om dit op te vangen moet je:
hem 's nachts apart houden
solo-wandelingen maken
Kortom, zorg voor momenten samen zonder de andere hond erbij.
Ik heb zelf 2 King Charles spaniëls. Dat gaat supergoed. Ik heb de opvoeding aangepakt alsof het een tweeling was. 👯
Hoi,
Een puppy van 2 maanden in huis nemen is een heel intense en vermoeiende periode, zeker na het recente verlies van je andere hond, en het is volkomen normaal dat je je uitgeput en overweldigd voelt. Op deze leeftijd is de pup net gespeend en weg bij z’n moeder en het nest: het piepen en blaffen als hij alleen in een kamer of in z’n ren is, is een uiting van echte verlatingsangst en een gevoel van onveiligheid. Dat je nog een andere bichon van 10 jaar hebt is super voor z’n toekomstige socialisatie, maar dat vervangt niet meteen de behoefte van de pup aan bevestiging van z’n baasjes.
Om hem te helpen rustig te worden en zelfstandiger te worden, kun je eventueel de volgende dingen proberen:
Maak het alleen zijn minder beladen door oefening: Wen hem eraan om heel even alleen te zijn en bouw de tijd steeds verder uit. Ga weg en kom terug zonder er een groot ding van te maken. Je kunt hem ook z’n favoriete speeltje of wat lekkers geven, zodat hij je vertrek koppelt aan iets positiefs.
Maak z’n slaapplek veilig: Je kunt de ren of z’n mand vertrouwder maken door er een kledingstuk met jouw geur in te leggen, een warme kruik in een deken te wikkelen om de warmte van z’n nestgenootjes na te bootsen, of een verdamper met rustgevende feromonen te gebruiken.
Voorkom dat je het blaffen per ongeluk beloont: Als je bij elk geluidje aan komt rennen, leert de pup dat z’n geblaf effectief is om jou terug te laten komen. Wacht idealiter tot hij heel even stil is voordat je naar hem toe gaat en hem beloont.
Schakel hulp in als dat nodig is: Als de stress blijft aanhouden en de uitputting je te veel wordt, aarzel dan niet om je dierenarts om advies te vragen of contact op te nemen met een hondengedragstherapeut. Die kan je begeleiden met oefeningen op maat die passen bij z’n jonge leeftijd.
Neem de tijd om even op adem te komen: met geduld, consequent zijn en een liefdevolle aanpak zal deze lastige leerfase stap voor stap beter gaan.
Veel succes en ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt.
Fijne dag,
Léo Mettas.
Vervangt geen medisch advies - raadpleeg een dierenarts indien nodig
5 reacties van 5