Ik heb afgelopen donderdagmiddag (27 augustus) een klein zwart katje in huis genomen. Haar oogjes zaten helemaal dicht door de niesziekte. Haar moeder, een zwerfkat uit Conquereuil, had haar bewust weggehouden bij de andere twee kittens uit het nest. Ze lag daar op de parkeerplaats tegen een autoband aan, in de volle zon. Ik kon het niet aanzien. Ik heb haar opgepakt – ze bood totaal geen weerstand – en mee naar huis genomen met de vaste bedoeling haar te laten overleven. Omdat de andere kittens uit het nest al brokjes aten, dacht ik dat als zij ook de stap zou zetten om brokjes te gaan eten, ze misschien een kans zou hebben om het te redden.
Dus ben ik meerdere keren per dag bezig geweest om haar dichtgeplakte oogjes schoon te maken zodat ze weer kon zien, en gaf ik haar water met de fles en wat eten. In het begin at ze goed van de paté, dus ik dacht dat ze het wel zou halen, maar helaas kreeg ze er niet genoeg van binnen en weigerde ze al snel weer te eten. Ik heb toen nog geprobeerd haar terug te brengen naar de moeder, maar die verjoeg haar. Haar twee zusjes leken haar te herkennen en andersom ook, maar toen ze bij hun moeder wilden drinken, weigerde die Bella te voeden. Ik probeerde weg te lopen, maar Bella, die nu schone oogjes had, liep me achterna de straat op...
Ik denk dat uit het nestje maar één van de drie poesjes een kans maakt om het te redden: de enige met een heldere blik. De tweede heeft ook niesziekte en de moeder krijgt elke 2 tot 3 maanden een nieuw nestje en is onbenaderbaar.
Bella is deze maandag halverwege de middag voor mijn ogen overleden. Ze was waarschijnlijk niet helemaal bij bewustzijn meer; ik dacht dat ze een nachtmerrie had. Ik aaide haar nog en ging haar flesje klaarmaken, maar toen ik terugkwam, was het voorbij.
Op de foto zie je het niet goed, maar ze was kleiner dan mijn hand. Ze moet amper drie weken oud zijn geweest.
Ik vermoedde al dat het zo zou aflopen omdat ze er echt slecht voorstond, maar ik hoopte dat ik haar met mijn ervaring toch nog kon redden.
Ik ga deze week proberen met de gemeente te overleggen of zij de sterilisatie van de moederpoes en wat zorg willen vergoeden, en of ze op naam van de gemeente geregistreerd kan worden. De burgemeester staat hier wel voor open en er zijn al meerdere zwerfkatten op die manier geregistreerd, maar zij is echt ziek, heel besmettelijk en vooral erg wild. Ik ben dus bang dat als ze haar te pakken krijgen, ze zullen besluiten haar in te slapen.
Dus tja, vanavond voel ik me echt rot. Het heeft maar vier dagen geduurd, maar ik was al aan haar gehecht geraakt en ik vind het vooral zo onfair. Maar goed, ze heeft mijn bed achtergelaten vol vlooien, dus daar probeer ik dan maar de humor van in te zien; het is in ieder geval het bewijs dat ze er was, ook al was het maar heel kort.
Ze zeggen dat katten negen levens hebben, dus ik hoop dat dit leventje voor spek en bonen meedeed en dat ze onder een gunstiger gesternte herboren wordt...
Groetjes.
