De dierenarts heeft bij mijn 2 jaar oude asielkat gingivostomatitis vastgesteld. Op dit moment zijn haar symptomen heel rood tandvlees, een slechte adem en ze lijkt veel smakkende geluiden te maken. Hij gaf aan dat het volgens zijn ervaring en die van de praktijk het beste is om al haar tanden en kiezen te laten trekken, omdat medicijnen en gebitsreiniging niet werken. Maar zelfs dan is er een kans van 2 op de 3 dat dit helpt. Zelfs een minuscule hoeveelheid tandplak tast het tandvlees al aan en de dierenarts zegt dat ze pijn heeft die alleen maar erger zal worden. Ik vroeg me af of iemand anders een kat heeft met deze diagnose en hoe het met de kat ging nadat alle tanden waren getrokken? Ik vind het zo erg voor haar. We hebben haar en haar zoon nu een jaar.
Mijn kat heeft gingivostomatitis. Heeft iemand hier ervaring mee?
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi. Het is een lastige beslissing om te horen, en het is volkomen begrijpelijk dat je verdrietig bent voor je jonge poesje van 2 jaar bij zo’n pijnlijke en beperkende aandoening in het dagelijks leven.
Wanneer medicijnen en gebitsreinigingen niet meer genoeg zijn om de situatie stabiel te houden, wordt het volledig trekken van de tanden (of bijna alle tanden) door dierenartsen vaak voorgesteld als de meest effectieve behandelmethode op de lange termijn.
In de praktijk is dit wat we meestal zien na een volledige extractie:
Een spectaculaire verlichting: Hoewel het idee om alle tanden te laten trekken heftig kan overkomen, hervinden de meeste katten een onvergelijkbaar levenscomfort zodra de genezingsperiode voorbij is. Door de tanden te verwijderen, neem je de plekken weg waar tandplak zich ophoopt, wat meestal de chronische ontstekingsreactie stopt.
Voeding en het dagelijks leven: Dit is een veelvoorkomende zorg bij eigenaren, maar katten passen zich verbazingwekkend goed aan het gemis van hun tanden aan. Ze kunnen zonder problemen blijven eten (vooral natvoer, maar velen lukt het ook om brokjes door te slikken of ze zacht te maken). Ze krijgen vooral weer zin om te spelen en zichzelf te wassen, iets wat ze door de pijn niet meer konden doen.
Het succespercentage: Hoewel de diergeneeskunde geen absoluut succes kan garanderen, blijft deze operatie de standaardbehandeling wanneer de ziekte niet reageert op medicijnen. In de overgrote meerderheid van de gevallen zorgt het voor een duidelijke verbetering van de kwaliteit van leven.
Aarzel niet om al je vragen aan je dierenarts te stellen, zodat hij de nazorg van de operatie kan toelichten en je kan geruststellen over de pijnbestrijding. Het is een lastige stap, maar het is vaak de beste kans om je kleine schat blijvend van de pijn te verlossen.
Met vriendelijke groet,
Léo Mettas.
Vervangt geen medisch advies - raadpleeg een dierenarts indien nodig
Tegenwoordig worden in zulke gevallen niet alle tanden meer getrokken. Er wordt behandeld met cortisonen en antibiotica als dat nodig is. Je laat de katten wennen aan nat en zacht voer en dan gaat het prima zo. Het is heel traumatisch om de tanden te verwijderen bij een carnivoor zoals de kat. Ik ken twee katten die ondanks de ziekte al jarenlang al hun tanden nog hebben en met regelmatige behandelingen maken ze het goed.
Groetjes
2 reacties van 2