Hoi allemaal,
Ik zou graag jullie mening willen horen, want ik twijfel enorm over de adoptie van een Golden Retriever-pup van 3 maanden via een stichting.
De pup is mogelijk doof. Volgens de vorige adoptant zou hij ook slechtziend kunnen zijn, al is dit niet door de stichting bevestigd.
Wat betreft zijn achtergrond:
hij heeft een epileptische aanval gehad toen hij 3 maanden oud was;
zijn nestbroertje, die door een ander gezin is geadopteerd, zou ook aanvallen hebben gehad;
de stichting denkt dat de aanval te maken kan hebben met stress of mogelijk door de toediening van Milpro.
Ik ben hem vandaag gaan bezoeken. Tijdens de ongeveer 50 minuten dat ik er was, heeft hij het grootste deel van de tijd geslapen. Ik vond hem nogal teruggetrokken, weinig nieuwsgierig en hij zocht niet echt contact. Hij kwam niet naar me toe toen ik hem riep (al begrijp ik dat die doofheid natuurlijk meespeelt).
Ik zit echt in dubio. Mijn hart zegt dat ik hem een kans moet geven, maar ik ben ook bang dat ik een groter neurologisch probleem over het hoofd zie, wat ik financieel misschien niet kan opbrengen als er een zwaar medisch traject nodig is.
Wat denken jullie:
Kan een pup van 3 maanden gewoon heel erg moe of gestrest zijn en dan compleet veranderen zodra hij in zijn vaste gezin is?
Zouden jullie je zorgen maken over het feit dat twee pups uit hetzelfde nest aanvallen hebben gehad?
Hebben sommigen van jullie wel eens eenmalige aanvallen meegemaakt na een ontwormingsmiddel zoals Milpro?
Zouden jullie deze pup adopteren in deze situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties, ik probeer echt een weloverwogen beslissing te nemen, zowel voor hem als voor mezelf. ❤️
