Hoi allemaal! Ik plaats dit berichtje hier omdat we een beetje wanhopig beginnen te worden door het gedrag van onze kleine Praline. We zouden graag jullie mening en advies willen horen, en vooral weten of anderen ook zoiets hebben meegemaakt.
Even wat achtergrondinformatie:
We hebben Praline op 18 september geadopteerd via een stichting. Ze is een gesteriliseerd poesje van ongeveer 9 maanden oud en ze leeft bij ons alleen binnen. We wonen in een appartement van 78 m² op de tweede verdieping, dus ze komt niet buiten.
Toen ze bij ons kwam, woog ze ongeveer 2 kg. De stichting adviseerde ons om haar onbeperkt brokjes te geven. We merkten echter al snel dat ze extreem veel at, alsof ze nooit verzadigd was. Haar buikje was ook heel erg opgezet. In slechts twee weken tijd is ze zo'n 1,2 kg aangekomen; bij het laatste bezoek aan de dierenarts woog ze 3,220 kg. De dierenarts bevestigde dat ze veel te snel zwaarder was geworden. Daarom zijn we begonnen met het rantsoeneren van haar voeding.
Het grootste probleem: ze stopt niet met miauwen!
Sinds ze niet meer onbeperkt kan eten, miauwt Praline enorm veel. En als ik zeg enorm veel, dan overdrijf ik echt niet. Ze miauwt letterlijk uren achter elkaar, soms bijna zonder pauze. Ze bedelt constant om eten. Zodra er iemand opstaat, begint ze te miauwen en loopt ze direct naar haar voerbak. Zelfs als ze net haar eten op heeft, begint ze meteen weer te miauwen!
We hebben geprobeerd haar af te leiden door met haar te spelen. Dat werkt vijf of zes minuten, maar daarna verliest ze haar interesse in het spelletje en begint het miauwen weer van voren af aan, aan één stuk door. Om heel eerlijk te zijn, wordt het in het dagelijks leven echt zwaar om te verdragen. Ik heb soms het gevoel dat ik haar alleen maar aan het corrigeren ben en hoewel ik weet dat het waarschijnlijk niet de beste oplossing is, begin ik mijn geduld te verliezen. Ik ben dol op haar, maar dat constante gemauw drijft me tot waanzin!
Wat betreft haar voeding:
We zijn bezig met een overstap naar vers vlees van het merk Qru (een Frans merk), wat vanaf het begin al onze wens was. Momenteel krijgt ze ongeveer 110 tot 113 gram vers vlees per dag, verdeeld over de ochtend en de avond. We hebben direct contact gehad met de fabrikant, die bevestigde dat deze hoeveelheid past bij haar leeftijd, gewicht en activiteit. Sinds vandaag hebben we besloten om haar rond lunchtijd en om 16:00 uur ook wat brokjes te geven, als aanvulling op haar twee maaltijden vlees, om te kijken of het helpt als ze vaker op een dag iets krijgt. Ondanks dat blijft ze direct na het eten weer bedelen.
Een ander probleem: ze lijkt niet te kunnen spelen zonder heel hard te bijten.
We proberen regelmatig met haar te spelen, maar haar beten zijn echt heftig. Ze knabbelt niet alleen een beetje, ze bijt met al haar kracht, tot blauwe plekken aan toe! Als ze bijt, lijkt het alsof ze haar achterste tanden wil gebruiken, alsof ze iets wil fijnmalen of een botje wil kraken. Zo voelt het echt. Ik heb het idee dat ze haar kracht niet kan doseren en het verschil niet kent tussen spelen en pijn doen. Dit is ook lastig om mee om te gaan, want tussen het bijten en het miauwen door heb ik het gevoel dat ik haar constant moet aanpakken.
En toch kan ze hartstikke lief zijn!
Dat is wat ons zo in de war brengt. Buiten dit gedrag om is Praline een heel aanhankelijke kat. Ze laat zich graag aaien en spint dan heel hard. Elke nacht slaapt ze heel braaf bij ons zonder ons te storen. Maar zodra een van ons 's ochtends opstaat, begint het weer: ze miauwt aan één stuk door en leidt ons direct naar haar bakje. Het voelt echt alsof haar hele leven om eten draait.
We hebben dus jullie advies nodig:
Hebben jullie weleens een kat gehad die urenlang onafgebroken miauwt om eten? Zou dit te maken kunnen hebben met haar verleden, een tekort aan voedsel toen ze jonger was of een vorm van voedselanxiëteit? Hoe moet je reageren als ze zo erg miauwt? Moet je haar totaal negeren, ook als het uren duurt? Hoe leer je haar spelen zonder zo hard te bijten? Kan dit gedrag na verloop van tijd verbeteren, zodra ze zich helemaal veilig voelt in haar nieuwe huis?
We willen haar echt het best mogelijke leven bieden, maar we zouden zelf ook graag weer wat rust in huis hebben. We beseffen dat ze nog jong is en misschien tijd nodig heeft om te wennen, maar na meer dan een maand in huis begint de situatie behoorlijk uitputtend te worden.
Alvast heel erg bedankt aan iedereen die de tijd neemt om dit te lezen en ervaringen te delen. ❤️🐱
