Hoi,
We hebben 9 dagen geleden een hond van een jaar oud uit het asiel geadopteerd. Het gaat om een kruising tussen een herder en een Jack Russell van ongeveer 20 kilo.
Het is een lieve hond, hij reageert niet op mensen of fietsen, enz... alleen op honden met wie hij per se wil spelen. Hij sloopt momenteel niets in huis. Tijdens het wandelen loopt hij de hele tijd met zijn neus over de grond om te speuren.
Hij had nog helemaal geen basisopvoeding, dus daar zijn we nu elke dag een beetje mee bezig. Hij vertoont wel baknijd met zijn speeltjes en snacks, dus daar moeten we ook nog aan werken.
We hebben ook een kat van 6 jaar die momenteel in een aparte kamer verblijft. We zijn begonnen met het introductieprotocol van het asiel. Een week lang hebben we een geurintroductie gedaan met beloningen. De afgelopen twee dagen hebben we de visuele kennismaking gedaan: de hond aan de lijn op een paar meter afstand van de kat, die in zijn kamer achter een babyhekje zat, gedurende 30-40 seconden. De hond bevriest dan compleet, al zijn spieren spannen zich aan en hij weigert zelfs stukjes worst of kaas. Zodra de deur weer dicht is, is hij behoorlijk opgewonden, zoekt hij de kat overal en komt dan uiteindelijk rustig tot rust. Dit jachtgedrag maakt me best bang voor mijn kat... we hebben voor begin augustus een afspraak gemaakt met een hondentrainer.
Het probleem is dat we over twee dagen het definitieve adoptiecontract moeten tekenen en ik kan nu nog geen beslissing nemen zonder professioneel advies... het asiel zegt alleen dat de gewenning tussen hond en kat tijd nodig heeft. Maar als dit jachtinstinct niet verbetert, wil ik mijn kat niet in een hel laten leven, en het moet vooral niet gevaarlijk voor hem worden...
Aan de andere kant is deze hond al drie keer eerder afgestaan. Het asiel heeft ons hun vertrouwen gegeven, dus ik zou me heel schuldig voelen om hem terug te brengen...
Ik heb niet echt een specifieke vraag, maar mochten jullie soortgelijke ervaringen hebben of advies...
Bedankt
